ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ਼੍ਚ ਮਨੋਜ੍ਞਾਭਿਰ੍ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯਮਿਵਰ੍षਯਃ। ਏਂ ਸ੍ਵਸ਼ਿਬਿਰਂ ਪ੍ਰਾਯਾਜ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਪृष੍ਠਤਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮੁਦਿਤੋ ਵੈ ਸਕੇਸ਼ਵਃ।। ਮਸਾਰਗਲ੍ਵਰ੍ਕਮੁਵਰ੍ਣਰੂਪੈਰ੍ਵਜ੍ਰਪ੍ਰਵਾਲਸ੍ਫਟਿਕੈਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯੈਃ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰੇ ਰਥੇ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੋ ਬਭਾਸੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਚਿਤ੍ਰੇ ਵਿਯਤੀਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਪਾਂਡੁ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਨੇ, ਮੋਤੀ, ਲਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਵਾਨਃ ਪੁਤ੍ਰਿਣੋ ਲੋਕ੍ਯਾਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤਨੁਤ੍ਯਜਃ। ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਸ੍ਤਦਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਯਸ਼ਸਾ ਵਿਜਯੇਨ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਾਮ ਕਮਾਇਆ, ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੁਣ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਯਸ਼ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੁਸ਼੍ਰੁਤਿਮੁਖੈਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਸੁਯੁਦ੍ਧੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਯਿਯਾਸਵਃ
ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਵਿੱਦਿਆ, ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਜੋ ਲੋਕ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ, ਹੁਣ ਉਹ ਜਲਦੀ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਨਿष੍ਕਾਨ੍ਦਤ੍ਵਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਗਾਸ਼੍ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਚ ਪੁਨਃ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਿਆ।
ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯੈਃ ਸਮੁਦਿਤੈਃ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਾਸ਼ਿषਃ। ਮੁਦਿਤਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਜਲਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਦुआਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਰਣਵ੍ਰਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਗ੍ਨੌ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਦृਢਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ
ਕਾਲੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਅੱਗ ਜਲਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਦਾ ਵਚਨ ਲੈਣ ਆਏ, ਫਿਰ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਕਸਮਾਂ ਪਾਈਆਂ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮੁਚ੍ਚੈਰ੍ਵਾਚੋ ਬਭਾषਿਰੇ। ਸਰ੍ਵੇ ਧਨਞ੍ਜਯਵਧੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਚਾਪਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ।
ਯੇ ਵੈ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚਾਵ੍ਰਤਿਨਾਂ ਯੇ ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਿਨਾਮ੍। ਮਦ੍ਯਪਸ੍ਯ ਚ ਯੇ ਲੋਕਾ ਗੁਰੁਦਾਰਰਤਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ, ਸ਼ਰਾਬੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਾਰਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜਪਿਣ੍ਡਾਪਹਾਰਿਣਃ। ਸ਼ਰਣਾਗਤਂ ਚ ਤ੍ਯਜਤੋ ਯਾਚਮਾਨਂ ਤਥਾ ਘ੍ਨਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਂਦੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੋਟੀ ਚੁਰਾਉਂਦੇ, ਪਨਾਹ ਮੰਗਣ ਆਏ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਜਾਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਅਗਾਰਦਾਹਿਨਾਂ ਚੈਵ ਯੇ ਚ ਗਾਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾਮਪਿ। ਅਪਕਾਰਿਣਾਂ ਚ ਯੇ ਲੋਕਾ ਯੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਾਮਪਿ
ਜੋ ਘਰ ਸਾੜਦੇ, ਗਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਬੁਰਾ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ—
ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਮृਤੁਕਾਲੇषੁ ਮੋਹਾਦ੍ਵੈ ਨਾਭਿਗਚ੍ਛਤਾਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੈਥੁਨਿਕਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਾਤ੍ਮਾਪਹਾਰਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ ਜਾਂ ਸੰਗਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਖਾਣਦੇ, ਤੇ ਜੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਿਣਾਂ ਯੇ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨਾਸ਼ਯਤਾਂ ਚ ਯੇ। ਕ੍ਲੀਬਨੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਯੇ ਚ ਨੀਚਾਨੁਸਾਰਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਜਮ੍ਹਾਂ ਪਈ ਚੀਜ਼ ਚੁਰਾਉਂਦੇ, ਵੇਦ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰਪੋਕੀ ਨਾਲ ਲੜਦੇ, ਜਾਂ ਗੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ—
ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਚ ਯੇ ਲੋਕਾ ਯੇऽਗ੍ਨਿਮਾਤृਪਿਤृਤ੍ਯਜਾਮ੍। ਤਾਨਾਪ੍ਨੁਯਾਮਹੇ ਲੋਕਾਨ੍ਯੇ ਚ ਪਾਪਕृਤਾਮਪਿ
ਨਾਸਤਿਕਾਂ, ਜੋ ਅੱਗ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ, ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ—ਉਹ ਅਸੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ,
ਯਦ੍ਯਹਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਵਰ੍ਤੇਮ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਤੇਨ ਚਾਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਸਾਦ੍ਭਵੇਮਹਿ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾ, ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਈਏ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵਾਂ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਸੁਕਰਂ ਲੋਕੇ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਮ ਸਂਯੁਗੇ। ਇष੍ਟਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਮੋ ਵਯਮਦ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਚਾਹੀ ਹੋਈਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਪਾ ਲਵਾਂਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਂਯੁਗੇ। ਆਹ੍ਵਯਨ੍ਤੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਵੀਰਾਃ ਪਿਤृਜੁष੍ਟਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ।
ਆਹੂਤਸ੍ਤੈਰ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਰਪੁਰਞ੍ਚਯਃ। ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਪਦਾਨ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਲਕਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪਾਰਥ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਆਹੂਤੋ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤੇਯਮਿਤਿ ਮੇ ਵ੍ਰਤਮਾਹਿਤਮ੍। ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਹ੍ਵਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਮृਧੇ
ਲਲਕਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਾਂਗਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਸੰਸ਼ਪਤਕ ਮੇਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਲਈ ਲਲਕਾਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਏष ਚ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾऽऽਹ੍ਵਯਤੇ ਰਣੇ। ਵਧਾਯ ਸਗਣਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਾਮਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇੱਥੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲਲਕਾਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇਵੋ।
ਨੈਤਚ੍ਛਕ੍ਨੋਮਿ ਸਂਸੋਢੁਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਸਤ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਹਤਾਨ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਰਾਨ੍ਯੁਧਿ
ਮੈਂ ਇਹ ਲਲਕਾਰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਵੈਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਸ੍ਤਾਤ ਯਦ੍ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਯਥਾ ਤਦਨृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਚਰ
ਤੁਸੀਂ, ਪਿਤਾ, ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸੱਚੀ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਫਲਦਾਇਕ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਦ੍ਰੋਣੋ ਹਿ ਬਲਵਾਞ੍ਸ਼ੂਰਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਜਿਤਸ਼੍ਰਮਃ। ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਚ ਤੇਨੈਤਦ੍ਗ੍ਰਹਣਂ ਮੇ ਮਹਾਰਥ
ਡ੍ਰੋਣ ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੇਨੂੰ ਫੜਨ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ।
ਅਯਂ ਵੈ ਸਤ੍ਯਜਿਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਯੁਧਿ। ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੇ ਨਾਚਾਰ੍ਯਃ ਕਾਮਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਅੱਜ ਸਤਯਜਿਤ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ; ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਚਾਰਿਆ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਹਤੇ ਤੁ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇ ਰਣੇ ਸਤ੍ਯਜਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸਮੇਤੈਰ੍ਵਾ ਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਪਰ ਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸਤਯਜਿਤ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪਰਿष੍ਵਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਫਲ੍ਗੁਨਃ। ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਦृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਹ੍ਯਾਸ਼ਿषਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਯੋਜਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਤੇ ਫਲਗੁਨ ਦੀ ਗਲਵਕੜੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਵਿਹਾਯੈਨਂ ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਦ੍ਬਲੀ। ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਵਿਘਾਤਾਰ੍ਥਂ ਸਿਂਹੋ ਮृਗਗਣਾਨਿਵ
ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਭੁੱਖਾ ਸ਼ੇਰ ਆਪਣੇ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੌਰ੍ਯੋਧਨਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਮ੍। ऋਤੇऽਰ੍ਜੁਨਂ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਨਿਗ੍ਰਹੇ
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਫੌਜ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯੇਨ ਤੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਸਮਾਜਗ੍ਮਤੁਰੋਜਸਾ। ਗਙ੍ਗਾਸਰਯ੍ਵੌ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਾਵृषੀਵੋਲ੍ਬਣੋਦਕੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀਆਂ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਉਲਝੀ ਹੋਈਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।