ਕੁਮਾਰਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸਾਯਕੇਨ ਮਹਾਹਵੇ। ਵਿਵ੍ਯਾਧੋਰਸਿ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਿਂਹਵਚ੍ਚ ਨਦਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਧ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਉਹ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਦਹਾੜਦਾ ਸੀ।
ਸਂਵਾਰ੍ਯ ਚ ਰਣੇ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕੁਮਾਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ਼ਰੈਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਕृਤਹਸ੍ਤੋ ਜਿਤਸ਼੍ਰਮਃ
ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਧ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰੀ।
ਤਂ ਸ਼ੂਰਮਾਰ੍ਯਵ੍ਰਤਿਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਕृਤਸ਼੍ਚਮਮ੍। ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪਰਾਮृਦ੍ਰਾਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ-ਅਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਵਿਚਰਨ੍ਦਿਸ਼ਃ। ਤਵ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਗੋਪ੍ਤਾਸੀਦ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਃ
ਜਦ ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਭਾਰਦਵਾਜ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਚੋਤ੍ਤਮੌਜਸਮ੍। ਨਕੁਲਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ, ਉੱਤਮਉਜਸ ਨੂੰ ਵੀਹ, ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਪੰਜ, ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਚ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ, ਸਾਤਯਕੀ ਨੂੰ ਪੰਜ, ਤੇ ਮਤ्सਿਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਭਯਦ੍ਰਣੇ ਯੋਧਾਨ੍ਯਥਾਮੁਖ੍ਯਮਭਿਦ੍ਰਵਨ੍। ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੁੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਯੁਗਨ੍ਧਰਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਵਂ ਵਾਤੋਦ੍ਧਤਮਿਵਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਯੁਗੰਧਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਦਵਾਜ ਮਹਾਰਥੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਸ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਯੁਗਨ੍ਧਰਂ ਤੁ ਭਲ੍ਲਨੇ ਰਥਨੀਡਾਦਪਾਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਯੁਗੰਧਰ ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭਾਰਦਵਾਜ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਕੇਕਯਾਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸ਼ਿਬਿਃ। ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਞ੍ਚਲ੍ਯਃ ਸਿਂਹਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ, ਦ੍ਰੁਪਦ, ਕੇਕੈ, ਸਾਤਯਕੀ, ਸ਼ਿਬੀ, ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਵਿਆਘਰਦੱਤ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਿੰਹਸੇਨ,
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਆਵਵ੍ਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਕਿਰਨ੍ਤਃ ਸਾਯਕਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਦਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ। ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਸ਼ਿਤੈ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ ਉਚ੍ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਵਿਆਘਰਦੱਤ ਨੇ ਧ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਪੰਜਾਹ ਚੁਸਤ ਤੇ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਮਾਰੀ।
ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਸਿਂਹਸੇਨਸ੍ਤੁ ਦ੍ਰੋਣਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਪ੍ਰਾਹਸਤ੍ਸਹਸਾ ਹृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਵੈ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਫਿਰ ਸਿੰਹਸੇਨ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧ੍ਰੋਣ ਮਹਾਰਥੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕਰੀ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ।
ਤਤੋ ਵਿष੍ਫਾਰ੍ਯ ਨਯਨੇ ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾਮਵਮृਜ੍ਯ ਚ। ਤਲਸ਼ਬ੍ਦਂ ਮਹਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਫਿਰ ਧ੍ਰੋਣ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਅੱਖਾਂ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਤਲ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਿਂਹਸੇਨਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਃ ਕਾਯਾਤ੍ਸਕੁਣ੍ਡਲਮ੍। ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਭਲ੍ਲਾਭ੍ਯਾਮਾਹਰਦ੍ਬਲੀ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧ੍ਰੋਣ ਨੇ ਸਿੰਹਸੇਨ ਦਾ ਸਿਰ, ਕੁੰਡਲ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਿਆਘਰਦੱਤ ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਮृਜ੍ਯ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਰਥਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਤਸ੍ਥੌ ਮृਤ੍ਯੁਰਿਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਹਟਾ ਕੇ, ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਭਵਨ੍ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦੋ ਰਾਜਨ੍ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੇ ਬਲੇ। ਹृਤੋ ਰਾਜੇਤਿ ਯੋਧਾਨਾਂ ਸਮੀਪਸ੍ਥੇ ਯਤਵ੍ਰਤੇ
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਈ: 'ਰਾਜਾ ਫੜਿਆ ਗਿਆ!' ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵਚਨ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸੈਨਿਕਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਅਦ੍ਯ ਰਾਜਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਡਰੋਣ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅੱਜ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਲੱਭ ਲਵੇਗਾ।'
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹੂਰ੍ਤੇ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਗृਹ੍ਯ ਹਰ੍षਿਤਃ। ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਨੋ ਨੂਨਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਡਰੋਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇਗਾ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਸਞ੍ਜਲ੍ਪਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ। ਆਯਾਜ੍ਜਵੇਨ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਰਥਘੋषੇਣ ਨਾਦਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਸ਼ੋਣਿਤੋਦਾਂ ਰਥਾਵਰ੍ਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਸਨੇ ਨਦੀਮ੍। ਸ਼ੂਰਾਸ੍ਥਿਚਯਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣਾਂ ਪ੍ਰੇਤਕੂਲਾਪਹਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲਹੂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਰਾ ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਢੇਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਦਰਿਆ ਬਣਾਈ।
ਤਾਂ ਸ਼ਰੌਘਮਹਾਫੇਨਾਂ ਪ੍ਰਾਸਮਤ੍ਸ੍ਯਸਮਾਕੁਲਾਮ੍। ਨਦੀਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਕੁਰੂਨ੍ਵਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਵੱਡੀ ਝਾਗ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕਿਰੀਟਿ ਸਹਸਾ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍। ਛਾਦਯਨ੍ਨਿषੁਜਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਮੋਹਯਨ੍ਨਿਵ
ਫਿਰ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਡਰੋਣ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ ਜਿਵੇਂ ਭੁੱਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਭ੍ਯਸ੍ਯਤੋ ਬਾਣਾਨ੍ਸਨ੍ਦਧਾਨਸ੍ਯ ਚਾਨਿਸ਼ਮ੍। ਨਾਨ੍ਤਰਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਿਰੰਤਰ ਛੱਡਦਾ ਗਿਆ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤ ਦੀ ਕਰਤਬ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਨਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਨ ਦ੍ਯੌਰ੍ਨੈਵ ਚ ਮੇਦਿਨੀ। ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਬਾਣਭੂਤਾ ਇਵਾਭਵਨ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਆਕਾਸ਼, ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ — ਕੁਝ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੀਰਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਨਾਦृਸ਼੍ਯਤ ਤਦਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਿਞ੍ਚਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਬਾਣਾਨ੍ਧਕਾਰੇ ਮਹਤਿ ਕृਤੇ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸੂਰ੍ਯੇ ਚਾਸ੍ਤਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਮਸਾ ਚਾਭਿਸਂਵृਤੇ। ਨਾਜ੍ਞਾਯਤ ਤਦਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਨ ਸੁਹृਨ੍ਨ ਚ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਛਾਣ ਆਇਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਿਤਰ।
ਤਤੋऽਵਹਾਰਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਦ੍ਰੋਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਯਃ। ਤਾਨ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਨ ਯੁਦ੍ਧਮਨਸਃ ਪਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਡਰੋਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵੀ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਸ਼ਨਕੈਰਵਹਾਰਯਤ੍। ਤਤੋऽਭਿਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸृਞ੍ਜਯਾਃ
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾਇਆ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰਥ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।