ਤੇषਾਂ ਦਦृਸ਼ਿਰੇ ਕੋਪਾਦ੍ਵਪੂਮ੍ष੍ਯਮਿਤਤੇਜਸਾਮ੍। ਯੁਯੁਤ੍ਸੂਨਾਮਿਵਾਕਾਸ਼ੇ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਵਰਭੋਗਿਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਪਾਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਰੀਰ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਪੰਖੀ ਸੱਪ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ।
ਭੀਮਕਰ੍ਣਕृਪਦ੍ਰੋਣਦ੍ਰੌਣਿਪਾਰ੍षਤਸਾਤ੍ਯਕੈਃ। ਬਭਾਸੇ ਸ ਰਣੋਦ੍ਦੇਸ਼ਃ ਕਾਲਸੂਰ੍ਯੈਰਿਵੋਦਿਤੈਃ
ਭੀਮ, ਕਰਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਡਰੋਣ, ਡਰੌਣੀ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗ ਦਾ ਖੇਤਰ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਮਾਂ ਉਗਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ ਘੋਰੇ ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੋ ਭਵੇਤ੍। ਸ਼ੂਰਾਣਾਮੁਦਯਸ੍ਤਦ੍ਵਦਾਸੀਤ੍ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਓਹੋ ਹੀ, ਵਾਹੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭੀ ਹੋਈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।
ਤਦਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍। ਮਹਾਬਲਾਨਾਂ ਬਲਿਭਿਰ੍ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਯਥਾ ਸੁਰੈਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਨੀਕਮੁਦ੍ਧੂਤਾਰ੍ਣਵਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍। ਤ੍ਵਦੀਯਮਵਧੀਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਂਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਮਹਾਰਥਮ੍
ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਤੂਫਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਭੱਜ ਪਏ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਭृਸ਼ਮਰ੍ਦਿਤਮ੍। ਅਲਂ ਦ੍ਰੁਤੇਨ ਵਃ ਸ਼ੂਰਾ ਇਤਿ ਦ੍ਰੋਣੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਲੋਂ ਬੜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟਿਆ ਤੇ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੋ ਗਿਆ ਭੱਜਣਾ, ਹੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰੋ!'
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਮਮਰ੍षਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼੍ਚ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍। ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਨਿषਙ੍ਗਾਚ੍ਚ ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾਮਵਮृਜ੍ਯ ਚ। ਮਹਾਸ਼ਰਧਨੁष੍ਪਾਣਿਰ੍ਯਨ੍ਤਾਰਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭਾਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ, ਕਮਾਨ ਦੀ ਡੋਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਣੀ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਕਮਾਨ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਾਰਥੇ ਯਾਹਿ ਯਤ੍ਰੈष ਪਾਣ੍ਡਰੇਣ ਵਿਰਾਜਤਾ। ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਚ੍ਛੇਣ ਰਾਜਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍
ਸਾਰਥੀ, ਉਥੇ ਚਲ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਧਰਮਰਾਜ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਫੜ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਦੇਤਦ੍ਦੀਰ੍ਯਤੇ ਸੈਨ੍ਯਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਨੇਕਧਾ। ਏਤਤ੍ਸਂਸ੍ਤਮ੍ਭਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿਵਾਰ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਇਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਰਹੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਰੋਕਾਂਗਾ।
ਨ ਹਿ ਮਾਮਭਿਵਰ੍षਨ੍ਤਂ ਸਂਯੁਗੇ ਤਾਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਸਹਸੋਮਕਾਃ
ਕਿਉਂਕਿ, ਹੇ ਪੁੱਤ, ਜਦ ਮੈਂ ਜੰਗ 'ਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਨਾ ਪਾਂਡਵ, ਨਾ ਮਤਸਿਆ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਨਾ ਸਾਰੇ ਸੋਮਕ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਧਿ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਨ ਮਾਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਤਾਤ ਨ ਭੀਮੋ ਨ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ
ਅਰਜੁਨ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਪੁੱਤ, ਨਾ ਉਹ, ਨਾ ਭੀਮ, ਨਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਸਕਦੇ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਧਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਪਰਮੇष੍ਵਾਸਤਾਂ ਗਤਃ। ਮਮੈਵਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਪਿ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਮਾਨਬਾਜ਼ੀ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਲਾ ਪਾ ਲਈ; ਮੇਰਾ ਹਥਿਆਰ ਉਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਨਾਯਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਾਤ ਜਯੈषਿਣਾ। ਯਾਹਿ ਸਰ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਸ਼ਸੇ ਚ ਜਯਾਯ ਚ
ਇਹ ਸਮਾਂ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪੁੱਤ; ਤੂੰ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧ।
ਏਵਂ ਸਞ੍ਚੋਦਿਤੋ ਯਨ੍ਤਾ ਦ੍ਰੋਣਮਭ੍ਯਵਹਤ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਦਾऽਸ਼੍ਵਹृਦਯੇਨਾਸ਼੍ਵਾਨਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼ੁ ਹਰ੍षਯਨ੍। ਰਥੇਨ ਸਵਰੂਥੇਨ ਭਾਸ੍ਵਰੇਣ ਵਿਰਾਜਤਾ
ਫਿਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਤੇ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਿਆ।
ਤਂ ਕਰੂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਚੇਦਯਸ਼੍ਚ ਸਸਾਤ੍ਵਤਾਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਸਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸਹਿਤਾਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਕਰੂਸ਼, ਮਤਸਿਆ, ਚੇਦੀ, ਸਾਤ੍ਵਤ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲ—all ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ੋਣਹਯਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਨ੍ਤ ਇਵ ਦ੍ਵਿਪਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੀਕਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਫਿਰ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਚਾਰ-ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਚ ਵੜ ਗਿਆ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਮਾਵਿਧ੍ਯਚ੍ਛਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਕਙ੍ਕਪਤ੍ਰੈਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣੋ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਂਗ-ਪੰਛੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਕਮਾਨ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕੁਮਾਰਸ੍ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ। ਦਧਾਰ ਦ੍ਰੋਣਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਵੇਲੇਵ ਸਰਿਤਾਂ ਪਤਿਮ੍
ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਤਟ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਨਿਵਾਰਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਮ੍। ਸਿਂਹਨਾਦਰਵੋ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਭਾषਿਤਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ ਤੇ 'ਵਾਹ ਵਾਹ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਕੁਮਾਰਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸਾਯਕੇਨ ਮਹਾਹਵੇ। ਵਿਵ੍ਯਾਧੋਰਸਿ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਿਂਹਵਚ੍ਚ ਨਦਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਧ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਉਹ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਦਹਾੜਦਾ ਸੀ।
ਸਂਵਾਰ੍ਯ ਚ ਰਣੇ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕੁਮਾਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਃ। ਸ਼ਰੈਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਕृਤਹਸ੍ਤੋ ਜਿਤਸ਼੍ਰਮਃ
ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਧ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰੀ।
ਤਂ ਸ਼ੂਰਮਾਰ੍ਯਵ੍ਰਤਿਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਕृਤਸ਼੍ਚਮਮ੍। ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਤਂ ਪਰਾਮृਦ੍ਰਾਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ-ਅਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਵਿਚਰਨ੍ਦਿਸ਼ਃ। ਤਵ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਗੋਪ੍ਤਾਸੀਦ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਃ
ਜਦ ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਭਾਰਦਵਾਜ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਚੋਤ੍ਤਮੌਜਸਮ੍। ਨਕੁਲਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ, ਉੱਤਮਉਜਸ ਨੂੰ ਵੀਹ, ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਪੰਜ, ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਚ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ, ਸਾਤਯਕੀ ਨੂੰ ਪੰਜ, ਤੇ ਮਤ्सਿਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਭਯਦ੍ਰਣੇ ਯੋਧਾਨ੍ਯਥਾਮੁਖ੍ਯਮਭਿਦ੍ਰਵਨ੍। ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੁੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਯੁਗਨ੍ਧਰਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਵਂ ਵਾਤੋਦ੍ਧਤਮਿਵਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਯੁਗੰਧਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਦਵਾਜ ਮਹਾਰਥੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਸ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਯੁਗਨ੍ਧਰਂ ਤੁ ਭਲ੍ਲਨੇ ਰਥਨੀਡਾਦਪਾਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਯੁਗੰਧਰ ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭਾਰਦਵਾਜ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।