ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਯਥਾ ਵਤ੍ਸ ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ। ਅਪਤ੍ਯਂ ਨਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵੈਕਃ ਕੁਲੇ ਮਹਤਿ ਭਾਰਤ
ਬੇਸ਼ਕ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਸੋਚ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਇਸ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਇਕੱਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਭਾਰਤ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਪੌਰੁषੇ ਪਰ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਨਿਤ੍ਯਤਾਂ ਚ ਲੋਕਾਨਾਮਨੁਸ਼ੋਚਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਪਰ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਕਥਂਚਿਤ੍ਤਵ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਃ ਕੁਲਮ੍। ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਤ੍ਵਮੇਵੈਕਃ ਸ਼ਤਾਦਪਿ ਵਰਃ ਸੁਤਃ
ਜੇ, ਗਾਂਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਪਈ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਨ ਚਾਪ੍ਯਹਂ ਵृਥਾ ਭੂਯੋ ਦਾਰਾਨ੍ਕਰ੍ਤੁਮਿਹੋਤ੍ਸਹੇ। ਸਂਤਾਨਸ੍ਯਾਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕਾਮਯੇ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਹੋਰ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਮੈਂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਚਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨਪਤ੍ਯਤੈਕਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮਿਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਃ। `ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੇਕਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਅਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚ ਭਾਰਤ। ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਾਸ਼ੇ ਤਨੋਰ੍ਨਾਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਨਾਸ਼ੇ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਇਕੱਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। 'ਅੱਖ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕੋ ਹਨ—ਕਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤ। ਅੱਖ ਗੁਆਉਣ ਤੇ ਸਰੀਰ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਗੁਆਉਣ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਯੀ ਵਿਦ੍ਯਾ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਸਹਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ, ਤਿੰਨ ਵੇਦ, ਤੇ ਦਾਨ ਸਮੇਤ ਯਜਨ—ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਤਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵਿਤਿ। ਯਦਪਤ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹੀ ਗੱਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ। ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਪਤ੍ਯੇਨਾਨृਣੋ ਲੋਕੇ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ।' ਏषਾ ਤ੍ਰਯੀ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਤ੍ਰੈਤੀ ਹੈ।
ਅਪਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰੀਣਿ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਭਾਰਤ
ਪੁੱਤਰ, ਕਰਮ ਤੇ ਗਿਆਨ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਚਾਨਣ ਹਨ, ਭਾਰਤ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ੂਰਃ ਸਦਾऽਮਰ੍षੀ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਨਿਧਨਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਤੂੰ ਬਹਾਦਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਭਾਰਤ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੌਤ ਸਿਰਫ਼ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ।
ਸੋऽਸ੍ਮਿ ਸਂਸ਼ਯਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍। ਇਤਿ ਤੇ ਕਾਰਣਂ ਤਾਤ ਦੁਃਖਸ੍ਯੋਕ੍ਤਮਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਵੇਗੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ। ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਤਃ। ਦੇਵਵ੍ਰਤੋ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾ ਚਾਨ੍ਵਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੁਖ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਅਪਤ੍ਯਫਲਸਂਯੁਕ੍ਤਮੇਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਃ। ਸੂਤਂ ਭੂਯੋऽਪਿ ਸਂਤਪ੍ਤ ਆਹ੍ਵਯਾਮਾਸ ਵੈ ਪਿਤੁਃ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਪਜ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ ਮੁੜ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸੂਤਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਉਪਯਾਤਸ੍ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ। ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਭੀष੍ਮੋ ਵੈ ਸਾਰਥਿਂ ਪਿਤੁਃ
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਰਥੀ ਆਇਆ। ਤੇ ਮਹਾਂ ਗਿਆਨੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਸਾਰਥੇ ਪਿਤੁਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਸਖਾਸਿ ਰਥਧੂਰ੍ਗਤਃ। ਅਪਿ ਜਾਨਾਸਿ ਯਦਿ ਵੈ ਕਸ੍ਯਾਂ ਭਾਵੋ ਨृਪਸ੍ਯ ਤੁ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਹੋ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਦਾਸ਼ਕਨ੍ਯਾ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਤ੍ਰ ਭਾਵਃ ਪਿਤੁਰ੍ਗਤਃ
ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਦਾਸੀ ਦੀ ਧੀ ਵੱਲ ਸੀ।
ਵृਤਃ ਸ ਨਰਦੇਵੇਨ ਤਦਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯੋऽਸ੍ਯਾਂ ਪੁਮਾਨ੍ਭਵੇਜ੍ਜਾਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।'
ਨਾਕਾਮਯਤ ਤਂ ਦਾਤੁਂ ਪਿਤਾ ਤਵ ਵਰਂ ਤਦਾ। ਸ ਚਾਪਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਚ ਦਦ੍ਯਾਂ ਤਤੋऽਨ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ 'ਚ ਪੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਤ 'ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਤਤਃ ਸ ਪਿਤੁਰਾਜ੍ਞਾਯ ਮਤਂ ਸਮ੍ਯਗਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਨਸਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਯਮੁਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਯਮੁਨਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਃ ਸਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰਾਣੈਰ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ। ਉਚ੍ਚੈਸ਼੍ਸ਼੍ਰਵਸਮਾਗਮ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਵ੍ਰੇ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਚੈਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਕੁੜੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਤਂ ਦਾਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਚ। ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚੈਨਮਾਸੀਨਂ ਰਾਜਸਂਸਦਿ ਭਾਰਤ
ਦਾਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਭਾਰਤ।
ਰਾਜ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਾ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਯਾਚਤਾਂ ਵਰ। ਅਪਤ੍ਯਂ ਯਦ੍ਭਵੇਦਸ੍ਯਾਃ ਸ ਰਾਜਾऽਸ੍ਤੁ ਪਿਤੁਃ ਪਰਮ੍
'ਇਸ ਕੁੜੀ ਲਈ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਮੁੱਲ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਇਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ।'
ਤ੍ਵਮੇਵਾਤ੍ਰ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਰ੍ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ। ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕਿਂ ਨੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵਚਃ
'ਤੁਸੀਂ ਹੀ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸ਼ਸਤਰਧਾਰੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਕਹਾਂ?'
ਕੁਮਾਰਿਕਾਯਾਃ ਸ਼ੁਲ੍ਕਾਰ੍ਥਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ।' ਕੋਹਿ ਸਂਬਨ੍ਧਖਂ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਯੌਨਮੀਦृਸ਼ਮ੍। ਅਤਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਨ ਤਪ੍ਯੇਤ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਪਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
'ਕੁੜੀ ਦੇ ਮੁੱਲ ਲਈ ਮੈਂ ਕੁਝ ਕਹਾਂਗਾ, ਭਾਰਤ: ਕੌਣ ਐਸਾ ਸੰਬੰਧ ਚਾਹੇਗਾ, ਜੋ ਇੰਨਾ ਔਖਾ ਤੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਨਾ ਕਰੇ — ਇੰਦਰ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਬਿਨਾ ਪਛਤਾਏ।'
ਅਪਤ੍ਯਂ ਚੈਤਦਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸਮੋ ਗੁਣੈਃ। ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਤ੍ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸਂਭੂਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
'ਇਸ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਜਨਮੀ ਹੈ —'
ਤੇਨ ਮੇ ਬਹੁਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਅਰ੍ਹਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਂ ਵੋਢੁਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ ਨਰਾਧਿਪਃ
'ਉਸ ਦੇ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਜਾ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।'
ਇਯਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇਵੀ ਪਿਤਰਂ ਤੇऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਥਾ। ਅਰ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਰਾ ਮਯਾ
ਇਹ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਿਹਾ; ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਗਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਕਨ੍ਯਾਪਿਤृਤ੍ਵਾਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨਰਾਧਿਪ। ਬਲਵਤ੍ਸਪਤ੍ਨਤਾਮਤ੍ਰ ਦੋषਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੇਵਲਮ੍
'ਕੁੜੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ: ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੱਡੀ ਸਪਤਨਤਾ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਭੂਯਾਂਸਂ ਤ੍ਵਯਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਦੋषਮਪਰਾਜਿਤ।' ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸਪਤ੍ਨਃ ਸ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਯਾਸੁਰਸ੍ਯ ਵਾ
'ਇਹ ਦੋਸ਼ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਅਜੈਯ; ਜਿਸ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਸਪਤਨਾ ਹੋਵੋ, ਚਾਹੇ ਗੰਧਰਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸੁਰ —'
ਨ ਸ ਜਾਤੁ ਚਿਰਂ ਜੀਵੇਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਏਤਾਵਾਨਤ੍ਰ ਦੋषੋ ਹਿ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
'ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਜੀ ਸਕਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ; ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ।'