ਏਤੇऽਨ੍ਯੇ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵृष੍ਣਿਵੀਰਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਕਥਂਚਿਤ੍ਪਾਣ੍ਜਵਾਨੀਕਂ ਸ਼੍ਰਯੇਯੁਃ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੀਰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਹੂਤਾ ਵृष੍ਣਿਵੀਰੇਣ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਤਤਃ ਸਂਸ਼ਯਿਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵੇਦਿਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਜੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੀਰ ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਅਣਛੁੱਟਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਾਗਾਯੁਤਬਲੋ ਵੀਰਃ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੋਪਮਃ। ਵਨਮਾਲੀ ਹਲੀ ਰਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ, ਉਥੇ ਵਨਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਹਲ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਰਾਮ ਵੀ ਹੈ।
ਯਮਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਪਿਤਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਅਪਿ ਵਾ ਹ੍ਯੇष ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤੇऽਰ੍ਥਾਯ ਸਞ੍ਜਯ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਸਭ ਪਿਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਵਾਸੁਦੇਵ—ਕੀ ਉਹ, ਸੰਜਯਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਲਾਭ ਵਾਸਤੇ ਲੜੇਗਾ?
ਸ ਯਦਾ ਤਾਤ ਸਨ੍ਨਹ੍ਯੇਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਾਯ ਸਞ੍ਜਯ। ਨ ਤਦਾ ਪ੍ਰਤਿਸਂਯੋਦ੍ਧਾ ਭਵਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਨ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਜਯਾ, ਤਾਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਯਦਿ ਸ੍ਮ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਯੇਯੁਰ੍ਨਾਮ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋऽਰ੍ਥਾਯ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਹਤ੍ਵਾ ਨਰਪਤੀਨ੍ਰਣੇ। ਕੌਰਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃਕੁਨ੍ਤ੍ਯੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਕੌਰਵਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਯੋਦ੍ਧਾ ਯਸ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਰਥਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਕਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨੀਕੋ ਭਵੇਦ੍ਰਥਃ
ਜਿਸਦਾ ਰਥ ਹਿਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਯੋਧਾ ਧਨੰਜਯ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੌਣ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨ ਕੇਨਚਿਦੁਪਾਯੇਨ ਕੁਰੂਣਾਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਜਯਃ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਕੁਰੁਆਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਕृष੍ਣੋऽਪ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਕਿਰੀਟਿਨਃ। ਅਰ੍ਜੁਨੇ ਵਿਜਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृष੍ਣੇ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਅਰਜੁਨ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਿਰੀਟੀ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਅਰਜੁਨ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਮਹਿਮਾ।
ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਪਿ ਚ ਲੋਕੇषੁ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਪਰਾਜਿਤਃ। ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨੈਵ ਭੂਯਿष੍ਠਮਮੇਯਾਃ ਕੇਸ਼ਵੇ ਗੁਣਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭੀਭਤਸੂ ਅਜੈ ਹੈ; ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ, ਅਣਗਣ ਗੁਣ ਕੇਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਮੋਹਾਦ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕृष੍ਣਂ ਯੋ ਨ ਵੇਤ੍ਤੀਹ ਕੇਸ਼ਵਮ੍। ਮੋਹਿਤੋ ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ
ਮੋਹ ਕਾਰਨ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਇੱਥੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ; ਦੈਵੀ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨ ਵੇਦ ਕृष੍ਣਂ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਮਰ੍ਜੁਨਂ ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍। ਪੂਰ੍ਵਦੇਵੌ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵੁਭੌ
ਉਹ ਦਾਸਾਰਹਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਪਾਂਡਵ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ; ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵ, ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਏਣ।
ਏਕਾਤ੍ਮਾਨੌ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤੌ ਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਮਾਨਵੈਰ੍ਭੁਵਿ। ਮਨਸਾਪਿ ਹਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੌ ਸੇਨਾਮੇਤਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੌ
ਦੋ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਇਕ ਆਤਮਕ ਹਨ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦੇ; ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਫੌਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈ ਹਨ।
ਨਾਸ਼ਯੇਤਾਮਿਹੇਚ੍ਛਨ੍ਤੌ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਨੇਚ੍ਛਤਃ। ਯੁਗਸ੍ਯੇਵ ਵਿਪਰ੍ਯਾਸੋ ਲੋਕਾਨਾਮਿਵ ਮੋਹਨਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਚਾਹਣ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਉਲਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਣ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਵਧਸ੍ਤਾਤ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨ ਹ੍ਯੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਨ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨੇਨ ਚ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ, ਸੰਜਯਾ, ਨਾ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਟਲ ਸਕਦੀ।
ਨ ਕ੍ਰਿਯਾਭਿਰ੍ਨ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਯਤੇ। ਲੋਕਸਮ੍ਭਾਵਿਤੌ ਵੀਰੌ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੌ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੌ
ਨਾ ਤਾ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਜਗਤ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੇਹੱਦ ਉਤਸ਼ਾਹੀ।
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਹਤੌ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਿਨ੍ਨੁ ਜੀਵਾਮਿ ਸਞ੍ਜਯ। ਯਾਂ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਸੂਯਾਮਃ ਪੁਰਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੰਜਯਾ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਉਹ ਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਸੀ।
ਅਦ੍ਯ ਤਾਮਨੁਜਾਨੀਮੋ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਵਧੇਨ ਹ। ਮਤ੍ਕृਤੇ ਚਾਪ੍ਯਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕੁਰੂਣਾਮੇष ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਅੱਜ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਖਾਤਰ, ਇਹ ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਆ ਗਿਆ।
ਪਕ੍ਵਾਨਾਂ ਹਿ ਵਧੇ ਸੂਤ ਵਜ੍ਰਾਯਨ੍ਤੇ ਤृਣਾਨ੍ਯੁਤ। ਅਨਨ੍ਤਮਿਦਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਜਦ ਪੱਕੇ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਤ, ਤਾਂ ਘਾਹ ਵੀ ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਣੰਤ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਕੋਪਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਨਿਪਾਤਿਤੌ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਧਰ੍ਮੋ ਮਾਮਕਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਜਿਸਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਡਿੱਗ ਗਏ; ਧਰਮ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀਅਤ ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਰੂਰਃ ਸਰ੍ਵਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕਾਲੋऽਸੌ ਨਾਤਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਅਨ੍ਯਥਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤਾ ਹ੍ਯਰ੍ਥਾ ਨਰੈਸ੍ਤਾਤ ਮਨਸ੍ਵਿਭਿਃ। ਅਨ੍ਯਥੈਵ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੈਵਾਦਿਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਕਰੂੜ ਸਮਾਂ, ਸਭ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ; ਚਾਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਸੋਚਦੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਮਾਮਲੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਮਤ ਹੈ ਕਿਸਮਤ ਬਾਰੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪਰਿਹਾਰ੍ਯੇऽਰ੍ਥੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕृਚ੍ਛ੍ਰ ਉਤ੍ਤਮੇ। ਅਪਾਰਣੀਯੇ ਦੁਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯੇ ਯਥਾਭੂਤਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਟਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਹਾਲਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵਾਸੁਰੋਪਮੇ'। ਸਾਨ੍ਤਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਨਿਗ੍ਰਹੇ। ਗृਹੀਤਂ ਤਮਮਨ੍ਯਨ੍ਤ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਬਾਲਿਸ਼ਾਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ। ਤੇਰੇ ਮੂਰਖ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨਾਪਿ ਗ੍ਰਹਣਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਤਤ੍। `ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਵਾਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਯਥਾਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਮਾਰਿष'। ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸੁਘੋषਿਤਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਵੀ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਗੱਲ ਐਲਾਨੀ, 'ਸਾਰੇ ਛਾਵਣੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਦੇ ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ!'
ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੇषੁ ਸਾਪੇਕ੍ਸ਼ਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਜਾਨਾਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਸ੍ਥੈਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਬਹੁਲੀਕृਤਃ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦ੍ਰੋਣ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕਸਮ ਦੀ ਪੱਕੀ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਉਹ ਸਲਾਹ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਬਲਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਵ੍ਯਧਮਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਰੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਂਵृਤ੍ਯ ਖਮਜਿਹ੍ਮਗੈਃ। ਪਾਰ੍षਤੋ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰੈਨਾਮਭਿਨਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਕੇ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਕਰੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਰ਼ੀਰਸ਼ਤਸਮ੍ਬਾਧਾਂ ਕੇਸ਼ਸ਼ੈਵਲਸ਼ਾਦ੍ਵਲਾਮ੍। ਨਦੀਂ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਯਦ੍ਰਾਜਨ੍ਭੀਰੂਪਣਾਂ ਭਯਵਰ੍ਧਿਨੀਮ੍
ਉਹਨੇ, ਰਾਜਾ, ਸੈਂਕੜੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਵਾਲ ਤੇ ਕਾਈ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਡਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਬਣਾਈ।
ਤਰ੍ਜਯਨ੍ਤਮਨੀਕਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਸਰ੍ਵਤੋऽਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਯੋਧੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦ੍ਰੋਣ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।