ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਸਮਰੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਗृਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਭਲ੍ਲੇਨਾਪਾਹਰਦ੍ਰਥਾਤ੍
ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਲਾਲਚੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਲਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਧਾਰਿਣਮ੍। ਯੁਕ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਨਰ੍ਥੇ ਸृष੍ਟਂ ਦ੍ਰੋਣਵਧਾਯ ਚ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਪਾਰਥਾਂ ਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ, ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਤਂ ਰਣੇ ਯੋਧਾਨ੍ਦਾਰਯਨ੍ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਦ੍ਰੋਣਾਭਿਮੁਖਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਕੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਵੱਲ ਵਧਿਆ—ਕਿਹੜੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਸਕਦੇ ਸਨ?
ਉਤ੍ਸਙ੍ਗ ਇਵ ਸਮ੍ਵृਦ੍ਧਂ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼ੈਖਣ੍ਡਿਨਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਂ ਕੇ ਦ੍ਰੋਣਾਦਵਾਰਯਨ੍
ਸ਼ੈਖੰਡੀ, ਜੋ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ—ਉਸ ਨੂੰ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਸੀ?
ਯ ਇਮਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਚਰ੍ਮਵਤ੍ਸਮਵੇष੍ਟਯਤ੍। ਮਹਤਾ ਰਥਘੋषੇਣ ਮੁਖ੍ਯਾਰਿਘ੍ਨੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਮੜੇ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ, ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ।
ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਜਹੇ ਸ੍ਵਨ੍ਨਪਾਨਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍। ਨਿਰਰ੍ਗਲਾਨ੍ਸਰ੍ਵਮੇਧਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਾਲਯਨ੍ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕੀਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਦਾਨ ਵਾਫਰ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਯੱਗ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ।
ਵਿਸृष੍ਟਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਸ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਜਲਮਵਾਰਯਤ੍। ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਰੋਤਸਿ ਯਾਵਤ੍ਯਃ ਸਿਕਤਾ ਅਪ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ। ਤਾਵਤੀਰ੍ਗਾ ਦਦੌ ਵੀਰ ਉਸ਼ੀਨਰਸੁਤੋऽਧ੍ਵਰੇ
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਦੀ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਧਾਰ ਵਿਚ ਜਿੰਨੀ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਹਨ, ਉਸ਼ੀਨਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਤਨੀ ਗਾਂਵਾਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਨ ਪੂਰ੍ਵੇ ਨਾਪਰੇ ਚਕ੍ਰੁਰਿਦਂ ਕੇਚਨ ਮਾਨਵਾਃ। ਇਤੀਦਂ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਕृਤੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਦੁष੍ਕਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ। ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕਰਤਬ ਹੋਣ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨ ਤਂ ਸਂਸ੍ਥਾਸ੍ਨੁਚਾਰਿषੁ। ਜਾਤਂ ਚਾਪਿ ਜਨਿष੍ਯਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚਾਪਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵਰਗਾ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਅਨ੍ਯਮੌਸ਼ੀਨਰਾਚ੍ਛੇਬ੍ਯਾਦ੍ਧੁਰੋ ਵੋਢਾਰਮਿਤ੍ਯੁਤ। ਗਤਿਂ ਯਸ੍ਯ ਨ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨੁषਾ ਲੋਕਵਾਸਿਨਃ
ਉਸ਼ੀਨਰ ਜਾਂ ਸ਼ੈਬਿਆ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਐਸਾ ਭਾਰ ਝੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਨਪ੍ਤਾਰਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੈਬ੍ਯਂ ਕਃ ਸਮਵਾਰਯਤ੍। ਦ੍ਰੋਣਾਯਾਭਿਮੁਖਂ ਯਤ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੋਤੇ ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ, ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਸੀ?
ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਰਥਾਨੀਕਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯਾਮਿਤ੍ਰਘਾਤਿਨਃ। ਪ੍ਰੇਪ੍ਸਨ੍ਤਂ ਸਮਰੇ ਦ੍ਰੋਣਂ ਕੇ ਵੀਰਾਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਰਥ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਲੈਣ ਆਏ ਡ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਘੇਰਿਆ ਸੀ?
ਸਦ੍ਯੋ ਵृਕੋਦਰਾਜ੍ਜਾਤੋ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਮਾਯਾਵੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਵੀਰੋ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਮ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਇੱਕ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली, ਮਾਇਆਵਾਨ ਰਾਖਸ਼ਸ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਜਯਕਾਮਂ ਤਂ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਮ ਕਣ੍ਟਕਮ੍। ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਸ੍ਤਂ ਦ੍ਰੋਣਾਦਵਾਰਯਤ੍
ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਕਾਂਟਾ ਬਣੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਘਟੋਤਕਚ ਨੂੰ ਡ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਸੀ?
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਯੇषਾਮਜਿਤਂ ਯੁਧਿ। ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਰਃ ਸਂਯੁਗੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਕਿਂ ਤੇषਾਮਜਿਤਂ ਯੁਧਿ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਰਹੇ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਯੇषਾਂ ਚ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਾ ਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ।। ਲੋਕਾਨਾਂ ਗੁਰੁਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਲੋਕਨਾਥਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ—
ਨਾਰਾਯਣੋਰਣੇ ਨਾਥੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਦਿਵ੍ਯਾਤ੍ਮਕਃ ਪ੍ਰਭੁਃ।। ਯਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਤਾਨ੍ਯਹਂ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਤਬ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਮਨ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਥਾ ਗਦਸ਼੍ਚ ਸਾਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਥ ਵਿਦੂਰਥਃ। ਅਗਾਵਹੋऽਨਿਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਃ ਸਸਾਰਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਦਾ, ਸਾਮਬਾ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਵਿਦੂਰਥ, ਅਗਾਵਹ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਾਰਣ—
ਉਲ੍ਮੁਕੋ ਨਿਸ਼ਠਸ਼੍ਚੈਵ ਝਿਲ੍ਲੀ ਬਭ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਪृਥੁਸ਼੍ਚ ਵਿਪृਥੁਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਮੀਙ੍ਕੋऽਥਾਰਿਮੇਜਯਃ
ਉਲਮੁਕ, ਨਿਸ਼ਠ, ਝਿੱਲੀ, ਬਭਰੂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਿਥੂ, ਵਿਪ੍ਰਿਥੂ, ਸ਼ਮੀੰਕ ਅਤੇ ਅਰੀਮੇਜਯ—
ਏਤੇऽਨ੍ਯੇ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵृष੍ਣਿਵੀਰਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਕਥਂਚਿਤ੍ਪਾਣ੍ਜਵਾਨੀਕਂ ਸ਼੍ਰਯੇਯੁਃ ਸਮਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੀਰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਹੂਤਾ ਵृष੍ਣਿਵੀਰੇਣ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਤਤਃ ਸਂਸ਼ਯਿਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵੇਦਿਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਜੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੀਰ ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਅਣਛੁੱਟਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਾਗਾਯੁਤਬਲੋ ਵੀਰਃ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੋਪਮਃ। ਵਨਮਾਲੀ ਹਲੀ ਰਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ, ਉਥੇ ਵਨਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਹਲ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਰਾਮ ਵੀ ਹੈ।
ਯਮਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵਪਿਤਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਅਪਿ ਵਾ ਹ੍ਯੇष ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤੇऽਰ੍ਥਾਯ ਸਞ੍ਜਯ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਸਭ ਪਿਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਵਾਸੁਦੇਵ—ਕੀ ਉਹ, ਸੰਜਯਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਲਾਭ ਵਾਸਤੇ ਲੜੇਗਾ?
ਸ ਯਦਾ ਤਾਤ ਸਨ੍ਨਹ੍ਯੇਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥਾਯ ਸਞ੍ਜਯ। ਨ ਤਦਾ ਪ੍ਰਤਿਸਂਯੋਦ੍ਧਾ ਭਵਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਨ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਜਯਾ, ਤਾਂ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਯਦਿ ਸ੍ਮ ਕੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਯੇਯੁਰ੍ਨਾਮ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋऽਰ੍ਥਾਯ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਹਤ੍ਵਾ ਨਰਪਤੀਨ੍ਰਣੇ। ਕੌਰਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃਕੁਨ੍ਤ੍ਯੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਕੌਰਵਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਯੋਦ੍ਧਾ ਯਸ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਰਥਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਕਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨੀਕੋ ਭਵੇਦ੍ਰਥਃ
ਜਿਸਦਾ ਰਥ ਹਿਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਯੋਧਾ ਧਨੰਜਯ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੌਣ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨ ਕੇਨਚਿਦੁਪਾਯੇਨ ਕੁਰੂਣਾਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਜਯਃ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਕੁਰੁਆਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਕृष੍ਣੋऽਪ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਕਿਰੀਟਿਨਃ। ਅਰ੍ਜੁਨੇ ਵਿਜਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृष੍ਣੇ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਅਰਜੁਨ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਿਰੀਟੀ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਅਰਜੁਨ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਮਹਿਮਾ।