ਸਮਯੇਨ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਂ ਤੇ ਕਨ੍ਯਾਮਹਮਿਮਾਂ ਨृਪ। ਨ ਹਿ ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਰੋ ਜਾਤੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ। ਕਿਉਂਕਿ, ਉਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਵ ਵਰਂ ਦਾਸ਼ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯੇਯਮਹਂ ਤਵ। ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨ ਤ੍ਵਦੇਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਸ, ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੇ ਦੇਣੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਜਾਯੇਤ ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਤ੍ਵਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮਭਿषੇਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਇਸ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਨ।
ਨਾਕਾਮਯਤ ਤਂ ਦਾਤੁਂ ਵਰਂ ਦਾਸ਼ਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ। ਸ਼ਰੀਰਜੇਨ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਦਹ੍ਯਮਾਨੋऽਪਿ ਭਾਰਤ
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਭਾਰਤ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਤਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਨੇਵ ਤਦਾ ਦਾਸ਼ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਦ੍ਧਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਕਾਮੋਪਹਤਚੇਤਨਃ
ਦਾਸਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਗਨ ਸੀ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਚ੍ਛੋਚਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਵ੍ਰਤੋऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਤੋ ਭਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਵਿਧੇਯਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਤਤ੍ਕਿਮਰ੍ਥਮਿਹਾਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਪਰਿਸ਼ੋਚਸਿ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇਰੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਇਥੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹਾ ਹੈਂ?
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਿਵ ਚ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਭਿਭਾषਸਿ ਕਿਂਚਨ। ਨ ਚਾਸ਼੍ਵੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਯਾਸਿ ਵਿਵਰ੍ਣੋ ਹਰਿਣਃ ਕृਸ਼ਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ। ਤੂੰ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਵੀ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇਰਾ ਰੰਗ ਵੀ ਫਿਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਪਤਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਵ੍ਯਾਧਿਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤੇ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਪ੍ਰਤਿਕੁਰ੍ਯਾਂ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਵਿਵਰ੍ਤੁਂ ਨਾਸ਼ਕਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ।' ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ। ਪਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਯਥਾ ਵਤ੍ਸ ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ। ਅਪਤ੍ਯਂ ਨਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵੈਕਃ ਕੁਲੇ ਮਹਤਿ ਭਾਰਤ
ਬੇਸ਼ਕ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਸੋਚ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਇਸ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਇਕੱਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਭਾਰਤ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਪੌਰੁषੇ ਪਰ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਅਨਿਤ੍ਯਤਾਂ ਚ ਲੋਕਾਨਾਮਨੁਸ਼ੋਚਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਪਰ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਕਥਂਚਿਤ੍ਤਵ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਃ ਕੁਲਮ੍। ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਤ੍ਵਮੇਵੈਕਃ ਸ਼ਤਾਦਪਿ ਵਰਃ ਸੁਤਃ
ਜੇ, ਗਾਂਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਪਈ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਮਿਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਨ ਚਾਪ੍ਯਹਂ ਵृਥਾ ਭੂਯੋ ਦਾਰਾਨ੍ਕਰ੍ਤੁਮਿਹੋਤ੍ਸਹੇ। ਸਂਤਾਨਸ੍ਯਾਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕਾਮਯੇ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਹੋਰ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਮੈਂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਚਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ—ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਅਨਪਤ੍ਯਤੈਕਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮਿਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਃ। `ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੇਕਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਅਸ੍ਤਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚ ਭਾਰਤ। ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਾਸ਼ੇ ਤਨੋਰ੍ਨਾਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਨਾਸ਼ੇ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਇਕੱਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। 'ਅੱਖ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਇਕੋ ਹਨ—ਕਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤ। ਅੱਖ ਗੁਆਉਣ ਤੇ ਸਰੀਰ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਗੁਆਉਣ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਯੀ ਵਿਦ੍ਯਾ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਸਹਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ। ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ, ਤਿੰਨ ਵੇਦ, ਤੇ ਦਾਨ ਸਮੇਤ ਯਜਨ—ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਤਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵਿਤਿ। ਯਦਪਤ੍ਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹੀ ਗੱਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ। ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਪਤ੍ਯੇਨਾਨृਣੋ ਲੋਕੇ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ।' ਏषਾ ਤ੍ਰਯੀ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਤ੍ਰੈਤੀ ਹੈ।
ਅਪਤ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰੀਣਿ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਭਾਰਤ
ਪੁੱਤਰ, ਕਰਮ ਤੇ ਗਿਆਨ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਚਾਨਣ ਹਨ, ਭਾਰਤ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ੂਰਃ ਸਦਾऽਮਰ੍षੀ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਨਿਧਨਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਤੂੰ ਬਹਾਦਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਭਾਰਤ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੌਤ ਸਿਰਫ਼ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ।
ਸੋऽਸ੍ਮਿ ਸਂਸ਼ਯਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍। ਇਤਿ ਤੇ ਕਾਰਣਂ ਤਾਤ ਦੁਃਖਸ੍ਯੋਕ੍ਤਮਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਵੇਗੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ। ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਤਃ। ਦੇਵਵ੍ਰਤੋ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾ ਚਾਨ੍ਵਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੁਖ ਦਾ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਅਪਤ੍ਯਫਲਸਂਯੁਕ੍ਤਮੇਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਃ। ਸੂਤਂ ਭੂਯੋऽਪਿ ਸਂਤਪ੍ਤ ਆਹ੍ਵਯਾਮਾਸ ਵੈ ਪਿਤੁਃ
ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਪਜ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ ਮੁੜ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸੂਤਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਉਪਯਾਤਸ੍ਤਦਾਜ੍ਞਯਾ। ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਭੀष੍ਮੋ ਵੈ ਸਾਰਥਿਂ ਪਿਤੁਃ
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਰਥੀ ਆਇਆ। ਤੇ ਮਹਾਂ ਗਿਆਨੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਸਾਰਥੇ ਪਿਤੁਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਸਖਾਸਿ ਰਥਧੂਰ੍ਗਤਃ। ਅਪਿ ਜਾਨਾਸਿ ਯਦਿ ਵੈ ਕਸ੍ਯਾਂ ਭਾਵੋ ਨृਪਸ੍ਯ ਤੁ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਹੋ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਕਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਦਾਸ਼ਕਨ੍ਯਾ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਤ੍ਰ ਭਾਵਃ ਪਿਤੁਰ੍ਗਤਃ
ਕੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਦਾਸੀ ਦੀ ਧੀ ਵੱਲ ਸੀ।
ਵृਤਃ ਸ ਨਰਦੇਵੇਨ ਤਦਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯੋऽਸ੍ਯਾਂ ਪੁਮਾਨ੍ਭਵੇਜ੍ਜਾਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।'
ਨਾਕਾਮਯਤ ਤਂ ਦਾਤੁਂ ਪਿਤਾ ਤਵ ਵਰਂ ਤਦਾ। ਸ ਚਾਪਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਚ ਦਦ੍ਯਾਂ ਤਤੋऽਨ੍ਯਥਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ 'ਚ ਪੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਤ 'ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਤਤਃ ਸ ਪਿਤੁਰਾਜ੍ਞਾਯ ਮਤਂ ਸਮ੍ਯਗਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਨਸਂ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਯਮੁਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਯਮੁਨਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਃ ਸਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰਾਣੈਰ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ। ਉਚ੍ਚੈਸ਼੍ਸ਼੍ਰਵਸਮਾਗਮ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਵ੍ਰੇ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਚੈਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਕੁੜੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।