ਸਂਪ੍ਰਾਕ੍ਰੁष੍ਟੇ ਰੁਦਿਤਸ੍ਤ੍ਰੀਕੁਮਾਰੇ ਪਰਾਹਤੇ ਪੌਰੁषੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ। ਮਯਾ ਕृਤ੍ਯਮਿਤਿ ਜਾਨਾਮਿ ਸੂਤ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਵਿਜੇष੍ਯੇ
ਜਦ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਢਹਿ ਗਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੂਤਾ; ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਕੁਰੂਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ਜਿਘਾਂਸਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਘੋਰਰੂਪੇ ਰਣੇऽਸ੍ਮਿਨ੍। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਙ੍ਘਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਧਰ੍ਮxxxxxxxx
ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਦਿਆਂਗਾ—
ਨਿਬਧ੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਕਵਚਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਹੈਮਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਮਣਿਰਤ੍ਨਾਵਭਾਸਿ। ਸ਼ਿਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣਂ ਚਾਰ੍ਕਸਮਾਨਭਾਸਂ ਧਨੁਃ ਸ਼ਰਾਂਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਵਿਪਾਹਿਕਲ੍ਪਾਨ੍
ਮੇਰੀ ਸੋਹਣੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕਵਚ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿਓ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸਿਰਤੋਪ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਧਨੁ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰ ਵੀ ਲਿਆਓ।
ਉਪਾਸਙ੍ਗਾਨ੍ਪੋਡਸ਼ ਯੋਜਯਨ੍ਤੁ ਧਨੂਮ੍ਪਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਤਥਾऽऽਹਰਨ੍ਤੁ। ਅਸੀਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਗਦਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰ੍ਵੀਃ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਚਿਤ੍ਰਨਾਲਮ੍
ਮੇਰੇ ਦੇਵਤਮਕ ਧਨੁ ਲਿਆਓ, ਤੁਰੰਤ ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਪਾ ਦਿਓ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲੇ, ਭਾਰੀ ਗਦਾ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸ਼ੰਖ ਵੀ ਲਿਆਓ।
ਇਮਾਂ ਰੌਕ੍ਮੀਂ ਨਾਗਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂ ਧ੍ਵਜਂ ਜੈਤ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦੀਵਰਾਙ੍ਕਮ੍। ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਮृਜ੍ਯਾਨਯਨ੍ਤੁ ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਮਾਲਾਂ ਚਾਰੁਬਦ੍ਧਾਂ ਸਲਾਜਾਮ੍
ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੀ, ਨਾਗ-ਕਮਰਬੰਦ, ਵਿਅਕਤੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਣੀ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਮਕ ਨੀਲਾ ਕਮਲ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਲਾਜ ਨਾਲ ਸਜੀ ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਾਈ ਹੋਈ, ਲਿਆਓ।
ਅਸ਼੍ਵਾਨਗ੍ਰ੍ਯਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਭ੍ਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਨ੍ ਪੁष੍ਟਾਨ੍ਸ੍ਨਾਤਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤਾਭਿਰਦ੍ਭਿਃ। ਤਪ੍ਤੈਰ੍ਭਾਣ੍ਡੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰਭ੍ਯੁਪੇਤਾਨ੍ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਞ੍ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਾਨਯਸ੍ਵ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਪਾਂਡੂ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਰਮ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਤੇਜ਼—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ, ਸੂਤਾ ਪੁੱਤ।
ਰਥਂ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਹੇਮਮਾਲਾਵਨਦ੍ਧਂ ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ੈਃ। ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਾਰੋਪਪਨ੍ਨੈਰ੍ਬਾਹੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਵਰ੍ਤਯਸ੍ਵ
ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੰਗ ਲਈ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਿਆਓ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਪਾਨਿ ਚ ਵੇਗਵਨ੍ਤਿ ਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਨ੍ਨਹਨੋਪਪਨ੍ਨਾਃ। ਤੂਣਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਮਹਤਃ ਸ਼ਰਾਣਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਾਵਰਣਾਨਿ ਚੈਵ
ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁ, ਵਧੀਆ ਤੰਦ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪੂਰੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੂਣੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਲਿਆਓ।
ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਰਿਕਂ ਚਾਨਯਤਾਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵੀਰਕਾਂਸ੍ਯਾਂ ਚ ਹੈਮਮ੍। ਆਨੀਯ ਮਾਲਾਮਵਬਧ੍ਯ ਚਾਙ੍ਗੇ ਪ੍ਰਵਾਦਯਨ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਜਯਾਯ ਭੇਰੀਃ
ਜਲਦੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜੋ ਰਵਾਨਗੀ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੂਰੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਕਾਂਸੀ ਤੇ ਸੋਨਾ, ਲਿਆਓ; ਮਾਲਾ ਲਿਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਜਲਦੀ ਭੇਰੀ ਵਜਾਓ।
ਪ੍ਰਯਾਹਿ ਮੂਤਾਸ਼ੁ ਯਤਃ ਕਿਰੀਟੀ ਵृਕੋਦਰੋ ਧਰ੍ਮਸੁਤੋ ਯਮੌ ਚ। ਤਾਨ੍ਵਾ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਭੀष੍ਮੋ ਯਥੈष੍ਯਾਮਿ ਹਤੋ ਦ੍ਵਿषਦ੍ਭਿਃ
ਤੁਰੰਤ ਜਾਓ ਜਿੱਥੇ ਅਰਜੁਨ, ਭੀਮ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਜੁੜਵਾਂ ਹਨ; ਉਥੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਧृਤਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤੋ ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਚ। ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸृਂਜਯਾਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਯੇ ਬਲਂ ਤਦਜਯ੍ਯਂ ਮਹੀਪੈਃ
ਜਿਥੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾ ਵੀ ਹਨ—ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਫੌਜ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਤਂ ਚੇਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਹਰੋऽਭਿਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਸਦਾऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ ਸਮਰੇ ਕਿਰੀਟਿਨਮ੍। ਤਥਾਪਿ ਹਨ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾ ਭੀष੍ਮਮੁਖੋ ਯਮਾਯ
ਜੇਕਰ ਮੌਤ ਆਪ ਹੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਚੌਕਸ ਰਹਿ ਕੇ ਮੁਕੁਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਨ ਤ੍ਵੇਵਾਹਂ ਨ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਚਾਹਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ। ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੁਹੋ ਦੁਰ੍ਬਲਭਕ੍ਤਯੋ ਯੇ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨ ਮਮੈਤੇ ਸਹਾਯਾਃ
ਪਰ ਮੈਂ ਉਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ, ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਹੁਣ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ: ਜੋ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੰਦਤਾ ਹੈ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ।
ਸਮृਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤਂ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਂ ਦृਢਂ ਸਕੂਬਰਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਪਤਾਕਿਨਂ ਵਾਤਜਵੈਰ੍ਹਯੋਤ੍ਤਮੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯਯੌ ਜਯਾਯ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਥ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਰਥਰ੍षਭੋ ਦੇਵਗਣੈਰ੍ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਃ। ਯਯੌ ਤਦਾਯੋਧਨਮੁਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾ ਯਤ੍ਰਾਵਸਾਨਂ ਭਰਤਰ੍षਭਸ੍ਯ
ਕੁਰੂਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਦਿਆਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਣਾ ਸੀ।
ਵਰੂਥਿਨਾ ਮਹਤਾ ਸਧ੍ਵਜੇਨ ਸੁਵਰ੍ਣਮੁਕ੍ਤਾਮਣਿਰਤ੍ਨਮਾਲਿਨਾ। ਸਦਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨ ਕਰ੍ਣੋ ਮੇਘਸ੍ਵਨੇਨਾਰ੍ਕ ਇਵਾਮਿਤੌਜਾਃ
ਸੋਨੇ, ਮੋਤੀਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਫੌਜ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਕਰਣ—ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਹੱਦ ਸੀ—ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਨਿਕਲਿਆ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਭਃ ਸ ਹੁਤਾਸ਼ਨਪ੍ਰਭੇ ਸ਼ੁਭਃ ਸ਼ੁਭੇ ਵੈ ਸ੍ਵਰਥੇ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ। ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਰਾਜਾਧਿਰਥਿਰ੍ਮਹਾਰਥਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਮਾਨੇ ਸੁਰਰਾਡਿਵਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣੇ ਰੌਸ਼ਨ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਧਿਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਖੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤਕਰੋ ਘੋਰੋ ਦੇਵਦਾਨਵਦਰ੍ਪਹਾ। `ਸੋਪ੍ਯਦ੍ਯਾਭਿਹਤਃ ਸ਼ੇਤੇ ਸ਼ਰੈਃ ਪ੍ਰੋਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ
ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਦੇਵਤੇਆਂ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਚੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਅੱਜ ਉਹ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ ਡਿੱਗਿਆ ਪਿਆ ਹੈ।
ਤਮਦ੍ਯਾਹਂ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ੌਣ੍ਡਮਮृष੍ਯਮਾਣੋ ਭਵਤਾ ਚਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਃ। ਆਸ਼ੀਵਿषਂ ਹष੍ਟਿਹਰਂ ਸੁਘੋਰਂ ਸ਼ੂਰਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਬਲਾਨ੍ਨਿਹਨ੍ਤੁਮ੍
ਅੱਜ, ਉਸ ਯੁੱਧ-ਕੁਸ਼ਲ ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਦਿਆਂ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਮੈਂ ਅਸਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ, ਬਹਾਦਰ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਾਂਗਾ।
ਏष ਸੇਨਾਪ੍ਰਣੇਤॄਣਾਮੇष ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਮਪਿ। ਏष ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਾਜਨ੍ਗੁਰੁਸ੍ਤਵ
ਇਹ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁੱਖੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ—ਰਾਜਨ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਚਾਰ੍ਯਮਾਸ਼ੁ ਸੇਨਾਪਤਿਂ ਕੁਰੁ। ਜਿਗੀषਨ੍ਤੋ ਸੁਰਾਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਮਿਵਾਮਰਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਰਤਿਕ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨੇਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਤ੍ਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਕੌਰਵੈਃ ਸਹ। ਅਭ੍ਯਘ੍ਨਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਜਯਗृਦ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਕੌਰਵ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਤੀਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਵੇਗੇਨਾਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ੍ਸੇਨਾਂ ਕਿਰਞ੍ਸ਼ਰਸ਼ਤੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੋ ਬੇਹੱਦ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਪਿਆ, ਤੇ ਦਰਜਨਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਗਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਮਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹਸृਞ੍ਜਯੈਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਂਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਞ੍ਛਰਵਰ੍षੈਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾ, ਰਾਜਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਰੋਕ ਕਰਦੇ ਗਏ।
ਵਿਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣਆ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹਾਚਮੂਃ। ਵ੍ਯਸ਼ੀਰ੍ਯਤ ਸਪਾਞ੍ਚਾਲਾ ਵਾਤੇਨੇਵ ਵਲਾਹਕਾਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਵਲੋਂ ਹਿਲਾਈ ਤੇ ਤੋੜੀ ਗਈ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਖਰ ਗਈ।
ਬਹੂਨੀਹ ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਪੀਡਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਦ੍ਰੋਣਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍
ਉਥੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਸਧਾਰਣ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੇਵਤਾਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵਾਸਵੇਨੇਵ ਦਾਨਵਾਃ। ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸਮਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਪਾਂਚਾਲੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਮਲੇ ਹੇਠ ਅਸੁਰ ਕੰਬਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚ੍ਛੂਰੋ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿਰ੍ਮਹਾਰਥਃ। ਅਭਿਨਚ੍ਛਰਵਰ੍षੇਣ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਮਨੇਕਧਾ
ਫਿਰ ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਤੇ ਦੇਵਤਾਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕਰਦਾ ਗਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੁਰੂਨਪ੍ਯਵਧੀਦ੍ਬਲੀ
ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਯਮ੍ਯ ਤੁ ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸਮਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚਾਹਵੇ। ਸ੍ਵਮਨੀਕਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਪਾਰ੍षਤਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਪਾਰਸ਼ਤ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।