ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੇषੁ ਨਿਹਤੇषੁ ਮਹਾਮृਧੇ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਵਨਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕੌਰਵ
'ਪਰ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਓ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਕੌਰਵ।'
ਹਤੇ ਵਾ ਤ੍ਵਯਿ ਪਾਰ੍ਥੈਸ੍ਤੁ ਯੁਧਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਪੇਯੁषਿ। ਹਨ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯੇਕਰਥੇਨੈਵ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਨ੍ ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਥਾਨ੍
'ਜਾਂ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਓ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਰਥੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਰਥੀ ਮੰਨਦੇ ਹੋ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦਸ਼ਾਹਾਨ੍ਯੇਕ ਏਵ ਸ। ਨਾਯੁਧ੍ਯਤ ਤਤਃ ਕਰ੍ਣਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਵ ਸਂਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਕਰਨ ਦਸ ਦਿਨ ਤੱਕ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਲੜਿਆ।
ਭੀष੍ਮਃ ਸਮਰਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਜਘਾਨ ਸਮਰੇ ਯੋਧਾਨਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਨਿਹਤੇ ਸ਼ੂਰੇ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੇ ਮਹੌਜਸਿ। ਤ੍ਵਤ੍ਸੁਤਾਃ ਕਰ੍ਣਮਸ੍ਮਾਰ੍षੁਸ੍ਤਰ੍ਤੁਕਾਮਾ ਇਵ ਪ੍ਲਵਮ੍
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਸੱਚਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਲਈ ਬੇੜੀ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਕਾਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜਭਿਃ। ਹਾ ਕਰ੍ਣ ਇਤਿ ਚਾਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਕਾਲੋऽਯਮਿਤਿ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮਿਲ ਕੇ 'ਹਾਏ ਕਰਨ!' ਚੀਕ ਪਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ!'
ਏਵਂ ਤੇ ਸ੍ਮ ਹਿ ਰਾਧੇਯਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਤਨੁਤ੍ਯਜਮ੍ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ਸਹਿਤਾ ਯੋਧਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਯੋਧੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਮਸ੍ਤ੍ਰੇ ਦੁਰ੍ਵਾਰਪੌਰੁषਮ੍। ਅਗਮਨ੍ਨੋ ਮਨਃ ਕਰ੍ਣਂ ਬਨ੍ਧੁਮਾਤ੍ਯਯਿਕੇष੍ਵਿਵ
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੋਕਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕਰਨ ਵੱਲ, ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁੜ ਗਏ।
ਸ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਰਣੇ ਰਾਜਞ੍ਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਭਯਾਤ੍।। ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਿਵ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਸਤਤਂ ਸੁਮਹਾਭਯਾਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਵਿੰਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਆਫਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਤੁ ਸਞ੍ਜਯਂ ਕਰ੍ਣਂ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਆਸ਼ੀਵਿषਵਦੁਚ੍ਛ੍ਵਸ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਸੰਜਯਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਯਤ੍ਤਦ੍ਵੈਕਰ੍ਤਨਂ ਕਰ੍ਣਮਗਮਦ੍ਵੋ ਮਨਸ੍ਤਦਾ। ਉਪ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸ ਰਾਧੇਯਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਨੁਤ੍ਯਜਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੀ ਤੇਰਾ ਮਨ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਵੱਲ ਗਿਆ ਸੀ? ਕੀ ਉਹ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਿਆ?
ਅਪਿ ਤਨ੍ਨ ਮृषਾਕਾਰ੍षੀਤ੍ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸਮ੍ਭਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਤਦਾਰ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਾਣਮਿਚ੍ਛਤਾਂ
ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਥੋੜੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ? ਕੀ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਦੀ ਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ?
ਅਪਿ ਤਤ੍ਪੂਰਯਾਂਚਕ੍ਰੇ ਧਨੁਰ੍ਧਰਵਰੋ ਯੁਧਿ। ਯਤ੍ਤਦ੍ਵਿਨਿਹਤੇ ਭੀष੍ਮੇ ਕੌਰਵਾਣਾਮਪਾਕृਤਮ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਖਣ੍ਡਂ ਪੂਰਯਨ੍ਕਰ੍ਣਃ ਪਰੇषਾਮਾਦਧਦ੍ਭਯਮ੍। ਸ ਹਿ ਵੈ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਲੋਕੇ ਸਞ੍ਜਯ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਕਰਨ ਨੇ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਸੰਜਯਾ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਆਰ੍ਤਾਨਾਂ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਚ ਕ੍ਰਨ੍ਦਤਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਰਾਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮ ਚ। ਕृਤਵਾਨ੍ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਯਾਸ਼ਾਂ ਸਫਲਾਮਪਿ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਦੁਖੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਤੇ ਰੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਕੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨੂੰ ਸਫਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਧृਤਿਮਤਿਸਤ੍ਯਸਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਵृਕੋਦਰੋ ਗਜਸ਼ਤਤੁਲ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਤਥਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਵਰਾਤ੍ਮਜੋ ਯੁਵਾ ਨ ਤਦ੍ਬਲਂ ਸੁਜਯਮਿਹਾਮਰੈਰਪਿ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧੀਰ ਤੇ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਭੀਮ ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ।
ਯਮੌ ਰਣੇ ਯਤ੍ਰ ਯਮੋਪਮੌ ਬਲੇ ਸਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਚ ਦੇਵਕੀਸੁਤਃ। ਨ ਤਦ੍ਬਲਂ ਕਾਪੁਰੁषੋऽਭ੍ਯੁਪੇਯਿਵਾਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ ਭृਤ੍ਯੁਮੁਖਾਦਿਵਾਸੁਭृਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਜੁੜਵਾਂ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਸਤਯਕੀ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਪੁੱਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੌਜੂਦ ਹਨ—ਉਸ ਫੌਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੋਈ ਡਰਪੋਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਆਦਮੀ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪੋऽਭ੍ਯੁਦੀਰ੍ਣਂ ਤਪਸੈਵ ਬਾਧ੍ਯਤੇ ਬਲਂ ਬਲੇਨੈਵ ਤਥਾ ਮਨਸ੍ਵਿਭਿਃ। ਮਨਸ਼੍ਚ ਮੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਵਾਰਣੇ ਧ੍ਰੁਂ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਚਾਚਲਵਦ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਤਪੱਸਿਆ ਨੂੰ ਵਧੀਕ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਚੈषਾਂ ਬਾਧਮਾਨਃ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਗਤ੍ਵੈਵਾਹਂ ਤਾਞ੍ਜਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸੂਤ। ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹੋ ਮਰ੍षਣੀਯੋ ਨ ਮੇऽਯਂ ਭਗ੍ਨੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਯਃ ਸਮੇਯਾਤ੍ਸ ਮਿਤ੍ਰਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗਾ, ਸੂਤਾ; ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਨਾ ਮੈਂ ਕਦੇ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਜਦ ਫੌਜ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਆਵੇ, ਉਹ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ।
ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯੇਤਤ੍ਸਤ੍ਪੁਰੁषਾਰ੍ਯਕਰ੍ਮ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੀष੍ਮਮ੍। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼ਙ੍ਘਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯੇ ਹਤਸ੍ਤੈਰ੍ਵਾ ਵੀਰਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਚਾ ਤੇ ਧਰਮਕਰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੇ ਲੋੜ ਪਈ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਕ੍ਰੁष੍ਟੇ ਰੁਦਿਤਸ੍ਤ੍ਰੀਕੁਮਾਰੇ ਪਰਾਹਤੇ ਪੌਰੁषੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇ। ਮਯਾ ਕृਤ੍ਯਮਿਤਿ ਜਾਨਾਮਿ ਸੂਤ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਵਿਜੇष੍ਯੇ
ਜਦ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਢਹਿ ਗਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੂਤਾ; ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਕੁਰੂਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ਜਿਘਾਂਸਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਘੋਰਰੂਪੇ ਰਣੇऽਸ੍ਮਿਨ੍। ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਙ੍ਘਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਧਰ੍ਮxxxxxxxx
ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਦਿਆਂਗਾ—
ਨਿਬਧ੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਕਵਚਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਹੈਮਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਮਣਿਰਤ੍ਨਾਵਭਾਸਿ। ਸ਼ਿਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣਂ ਚਾਰ੍ਕਸਮਾਨਭਾਸਂ ਧਨੁਃ ਸ਼ਰਾਂਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਵਿਪਾਹਿਕਲ੍ਪਾਨ੍
ਮੇਰੀ ਸੋਹਣੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕਵਚ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿਓ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸਿਰਤੋਪ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਧਨੁ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰ ਵੀ ਲਿਆਓ।
ਉਪਾਸਙ੍ਗਾਨ੍ਪੋਡਸ਼ ਯੋਜਯਨ੍ਤੁ ਧਨੂਮ੍ਪਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਤਥਾऽऽਹਰਨ੍ਤੁ। ਅਸੀਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਗਦਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰ੍ਵੀਃ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਚਿਤ੍ਰਨਾਲਮ੍
ਮੇਰੇ ਦੇਵਤਮਕ ਧਨੁ ਲਿਆਓ, ਤੁਰੰਤ ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਪਾ ਦਿਓ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲੇ, ਭਾਰੀ ਗਦਾ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸ਼ੰਖ ਵੀ ਲਿਆਓ।
ਇਮਾਂ ਰੌਕ੍ਮੀਂ ਨਾਗਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂ ਧ੍ਵਜਂ ਜੈਤ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦੀਵਰਾਙ੍ਕਮ੍। ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਮृਜ੍ਯਾਨਯਨ੍ਤੁ ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਮਾਲਾਂ ਚਾਰੁਬਦ੍ਧਾਂ ਸਲਾਜਾਮ੍
ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੀ, ਨਾਗ-ਕਮਰਬੰਦ, ਵਿਅਕਤੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਬਣੀ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਮਕ ਨੀਲਾ ਕਮਲ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਲਾਜ ਨਾਲ ਸਜੀ ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਾਈ ਹੋਈ, ਲਿਆਓ।
ਅਸ਼੍ਵਾਨਗ੍ਰ੍ਯਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਭ੍ਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਨ੍ ਪੁष੍ਟਾਨ੍ਸ੍ਨਾਤਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤਾਭਿਰਦ੍ਭਿਃ। ਤਪ੍ਤੈਰ੍ਭਾਣ੍ਡੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰਭ੍ਯੁਪੇਤਾਨ੍ ਸ਼ੀਘ੍ਰਾਞ੍ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਾਨਯਸ੍ਵ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਪਾਂਡੂ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਰਮ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਤੇਜ਼—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ, ਸੂਤਾ ਪੁੱਤ।
ਰਥਂ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਹੇਮਮਾਲਾਵਨਦ੍ਧਂ ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ੈਃ। ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਾਰੋਪਪਨ੍ਨੈਰ੍ਬਾਹੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਵਰ੍ਤਯਸ੍ਵ
ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੰਗ ਲਈ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਿਆਓ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਪਾਨਿ ਚ ਵੇਗਵਨ੍ਤਿ ਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਨ੍ਨਹਨੋਪਪਨ੍ਨਾਃ। ਤੂਣਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਮਹਤਃ ਸ਼ਰਾਣਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਾਵਰਣਾਨਿ ਚੈਵ
ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁ, ਵਧੀਆ ਤੰਦ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪੂਰੇ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੂਣੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਲਿਆਓ।
ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਰਿਕਂ ਚਾਨਯਤਾਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵੀਰਕਾਂਸ੍ਯਾਂ ਚ ਹੈਮਮ੍। ਆਨੀਯ ਮਾਲਾਮਵਬਧ੍ਯ ਚਾਙ੍ਗੇ ਪ੍ਰਵਾਦਯਨ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਜਯਾਯ ਭੇਰੀਃ
ਜਲਦੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜੋ ਰਵਾਨਗੀ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੂਰੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਕਾਂਸੀ ਤੇ ਸੋਨਾ, ਲਿਆਓ; ਮਾਲਾ ਲਿਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੋ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਜਲਦੀ ਭੇਰੀ ਵਜਾਓ।
ਪ੍ਰਯਾਹਿ ਮੂਤਾਸ਼ੁ ਯਤਃ ਕਿਰੀਟੀ ਵृਕੋਦਰੋ ਧਰ੍ਮਸੁਤੋ ਯਮੌ ਚ। ਤਾਨ੍ਵਾ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਭੀष੍ਮੋ ਯਥੈष੍ਯਾਮਿ ਹਤੋ ਦ੍ਵਿषਦ੍ਭਿਃ
ਤੁਰੰਤ ਜਾਓ ਜਿੱਥੇ ਅਰਜੁਨ, ਭੀਮ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਜੁੜਵਾਂ ਹਨ; ਉਥੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਭੀਸ਼ਮ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।