ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਯੋਧੀ ਚ ਤੇਜਸਾ ਚ ਬਲੇਨ ਚ । ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮਨੁष੍ਯੈਰਧਿਕੋ ਯੁਧਿ
ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਲੋਂ ਯੋਧਾ, ਤੇਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈਂ।
ਵ੍ਯਪਨੀਤੋऽਦ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਮੇ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪੁਰਾ ਕृਤਃ । ਦੈਵਂ ਪੁਰੁषਕਾਰੇਣ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਤਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੀ; ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸੋਦਰ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵੀਰਾ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤੇऽਰਿਸੂਦਨ। ਸਂਗਚ੍ਛ ਤੈਰ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਮ ਚੇਦਿਚ੍ਛਸਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਪਾਂਡਵ ਵੀਰ ਤੇਰੇ ਹੀ ਮਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਨ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ; ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ।
ਮਯਾ ਭਵਤੁ ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਵੈਰਮਾਦਿਤ੍ਯਨਨ੍ਦਨ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਾਨੋ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਨਿਰਾਮਯਾਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਾਡਾ ਵੈਰ ਮੁਕ ਜਾਵੇ; ਅੱਜ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਾਨਾਮ੍ਯੇਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਮੇ ਭੀष੍ਮ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋऽਹਂ ਨ ਸੂਤਜਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਭੀਸ਼ਮ, ਮੈਂ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸੂਤ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਅਵਕੀਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸੂਤੇਨ ਚ ਵਿਵਰ੍ਧਿਤਃ। ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਨ ਮਿਥ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਪਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਸੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਲਿਆ; ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਖਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਵਸੁਦੇਵਸੁਤੋ ਯਦ੍ਵਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਵਮੁ ਚੈਵ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਂ ਤਥਾ ਯਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਡਟ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਾਜ, ਸਰੀਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ,
ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਮੇ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣ । ਮਾ ਚੈਤਦ੍ਵ੍ਯਾਧਿਮਰਣਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਕੌਰਵ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਲਈ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਵੱਡੇ ਦਾਨੀ; ਕੌਰਵ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ।
ਕੋਪਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਾऽਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸੁਯੋਧਨਮ੍ । ਅਵਸ਼੍ਯਭਾਵੀ ਹ੍ਯਰ੍ਥੋऽਯਂ ਯੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਪਾਂਡਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਸੁਯੋਧਨ ਦੀ ਓਟ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਦੈਵਂ ਪੁਰੁषਕਾਰੇਣ ਕੋ ਵਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇਤ੍। ਪृਥਿਵੀਕ੍ਸ਼ਯਸਂਸ਼ੀਨਿ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕੌਣ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਸਾਫ਼ ਹਨ, ਪਿਤਾਮਹ।
ਭਵਦ੍ਭਿਰੁਪਲਬ੍ਧਾਨਿ ਕਥਿਤਾਨਿ ਚ ਸਂਸਦਿ । ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਿਦਿਤਾ ਮਮ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੇਖੀਆਂ ਤੇ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ; ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਅਜੇਯਾਃ ਪੁਰੁषੈਰਨ੍ਯੈਰਿਤਿ ਤਂਸ਼੍ਚੋਤ੍ਸਹਾਮਹੇ। ਵਿਜਯਿष੍ਯੇ ਰਣੇ ਪਾਣ੍ਡੂਨਿਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ ਮਨਃ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਆਂ।
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਯਮਵਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵੈਰਮੇਤਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ । ਧਨਂਜਯੇਨ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇऽਹਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨ।
ਅਨੁਜਾਨੀष੍ਵ ਮਾਂ ਤਾਤ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍ । ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰ ਯੁਧ੍ਯੇਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵੀਰ, ਮੈਂ ਲੜਾਂਗਾ—ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਦੁਰੁਕ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਤੀਪਂ ਵਾ ਰਭਸਾਚ੍ਚਾਪਲਾਤ੍ਤਥਾ । ਯਨ੍ਮਯੇਹ ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਂ ਇਥੇ ਗੁੱਸੇ, ਉਲਟ, ਜਾਂ ਬੇਸਮਝੀ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ।
ਨ ਚੇਚ੍ਛਕ੍ਯਮਵਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵੈਰਮੇਤਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਅਨੁਜਾਨਾਮਿ ਕਰ੍ਣ ਤ੍ਵਾਂ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਕਰਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੜ।
ਨਿਰ੍ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਗਤਸਂਰਮ੍ਭਃ ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਰਣੇ ਸ੍ਮ ਹ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥੋਤ੍ਸਾਹਂ ਸਤਾਂ ਵृਤ੍ਤੇषੁ ਵृਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਹ ਬਿਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਿਆ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਮਨੁਜਾਨਾਮਿ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ ਤਦਾਪ੍ਨੁਹਿ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਜਿਤਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਧਨਂਜਯਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਫਰਜ ਨੂੰ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਨੰਜਯ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰੇਗਾ।
ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਨਿਰਹਂਕਾਰੋ ਬਲਵੀਰ੍ਯਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ । ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਯੁਦ੍ਧਾਦਧਿਕਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਬਿਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਯੁੱਧ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਯੋਧੇ ਲਈ ਧਰਮਕ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਸ਼ਮੇ ਹਿ ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਸੁਚਿਰਂ ਮਯਾ। ਨ ਚੈਵ ਸ਼ਕਿਤਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ; ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯੇ ਅਭਿਵਾਦ੍ਯੋਪਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਚ। ਰਾਧੇਯੋ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਤਵ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦ ਗਾਂਗੇ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿਆ, ਰਾਦੇ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਭੀष੍ਮਪਰ੍ਵਾਖਿਲਂ ਮਯਾ। ਸ਼ृਣ੍ਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪਾਪਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੀਸ਼ਮ ਪર્વ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਕਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੁਣਾਏ ਹਨ।
ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਸਦਾ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਪਿ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਭੁਵਿ
ਜੋ ਕੋਈ, ਰਾਜਨ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਇਹ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਭੂਮਿ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ,
ਵਿਧੂਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਵਿਹਾਯਾਨ੍ਤੇ ਕਲੇਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਦਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉਹ ਦਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਭਾਰਤਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਨਿਹ ਵਾਮੁਤ੍ਰ ਮਾਨਵਃ
ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਣੇ।
ਭੋਜਨਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੈਰਲਙ੍ਕृਤਾਨ੍ । ਭੀष੍ਮਪਰ੍ਵਣਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਨੀਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਵ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਨ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਤਮ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਬਭੂਵ ਕੁਰੁਵਾਹਿਨੀ। ਦ੍ਯੌਰਿਵਾਪੇਤਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਹੀਨਂ ਖਮਿਵ ਵਾਯੁਨਾ
ਜਦ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਕੁਰੂ ਫੌਜ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਖਾਲੀ ਹੋਇਆ ਅਕਾਸ਼।
ਵਿਪਨ੍ਨਸਸ੍ਯੇਵ ਮਹੀ ਵਾਕ੍ਚੈਵਾਸਂਸ੍ਕृਤਾ ਯਥਾ। ਆਸੁਰੀਵ ਯਥਾ ਸੇਨਾ ਨਿਗृਹੀਤੇ ਨृਪੇ ਬਲੌ
ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਫਸਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ; ਬੋਲੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਅਣਸੰਸਕਾਰਿਤ ਸ਼ਬਦ; ਫੌਜ ਉਹਨਾਂ ਦੈਤਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਵਿਧਵੇਵ ਵਾਰਾਰੋਹਾ ਸ਼ੁष੍ਕਤੋਯੇਵ ਨਿਮ੍ਨਗਾ। ਵृਕੈਰਿਵ ਵਨੇ ਰੁਦ੍ਧਾ ਪृषਤੀ ਹਤਯੂਥਪਾ
ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ; ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਿਰਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਰਭਾऽऽਹਤਸਿਂਹੇਵ ਮਹਤੀ ਗਿਰਿਕਨ੍ਦਰਾ। ਸਾ ਸੇਨਾ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਪਤਿਤੇ ਜਾਹ੍ਨਵੀਸੁਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ, ਜਦ ਸ਼ਰਭਾ ਨੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਫੌਜ ਵੀ ਐਸੇ ਸੀ, ਜਦ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਾਹਨਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।