ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਰਾਧੇਯੋ ਨ ਤਵਾਧਿਰਥਃ ਪਿਤਾ। ਸੂਰ੍ਯਜਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਿਦਿਤੋ ਨਾਰਦਾਨ੍ਮਯਾ
ਤੂੰ ਕੌਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਰਾਧੇਯ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਅਧਿਰਥ ਤੇਰਾ ਪਿਉ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਔਲਾਦ ਹੈਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਨਾਰਦ ਰਾਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗੀ।
ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਚ੍ਚੈਵ ਤੇਜਸਾ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨ ਚ ਦ੍ਵੇषੋਸ੍ਤਿ ਮੇ ਤਾਤ ਤ੍ਵਯਿ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੁਆਰਕਾ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਵੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੇਜੋਵਧਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਪਰੁषਂ ਤ੍ਵਾਹਮਬ੍ਰੁਵਮ੍। ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਸੀਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਰੋਕਣ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਕਦੇ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ; ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਕਿ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ।
ਯੇਨਾਸਿ ਬਹੁਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਚੋਦਿਤਃ ਸੂਤਨਨ੍ਦਨ । ਜਾਤੋऽਸਿ ਧਰ੍ਮਲੋਪੇਨ ਤਤਸ੍ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰੀਦृਸ਼ੀ
ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਉਕਸਾਇਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੂਤ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਧਰਮ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਇੰਝ ਬਣ ਗਿਆ।
ਨੀਚਾਸ਼੍ਰਯਾਨ੍ਮਤ੍ਸਰੇਣ ਦ੍ਵੇषਿਣੀ ਗੁਮਿਨਾਮਪਿ । ਤੇਨਾਸਿ ਬਹੁਸ਼ੋ ਰੂਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਃ ਕੁਰੁਸਂਸਦਿ
ਹੇਠਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਈਰਖਾ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਵੈਰ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕੁਰੂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਰੁੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਪਈਆਂ।
ਜਾਨਾਮਿ ਸਮਰੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਦੁਃਸਹਂ ਭੁਵਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਤਾਂ ਚ ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਚ ਦਾਨੇ ਚ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਸਹਿਣ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਆਦਰ, ਤੇਰੀ ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਦਾਨ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ।
ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਦृਸ਼ਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਰੁषੇष੍ਵਮਰੋਪਮ। ਕੁਲਭੇਦਭਯਾਚ੍ਚਾਹਂ ਸਦਾ ਪਰੁषਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬੇਮਿਸਾਲ; ਵੰਸ਼ ਦੀ ਟੁੱਟ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਰੁੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਭਾਰਸਂਧਾਨੇ ਲਾਘਵੇऽਸ੍ਤ੍ਰਬਲੇ ਤਥਾ । ਸਦृਸ਼ਃ ਫਲ੍ਗੁਨੇਨਾਸਿ ਕृष੍ਣੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਧਨੁਸ਼ਬਾਣ, ਤੀਰ ਚੁੱਕਣ, ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਤੂੰ ਫਾਲਗੁਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ।
ਕਰ੍ਣ ਕਾਸ਼ਿਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਯੈਕੇਨ ਧਨੁष੍ਮਤਾ । ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਕੁਰੁਰਾਜਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨੋ ਮृਦਿਤਾ ਯੁਧਿ
ਕਰਣ, ਜਦ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਕਾਸੀ ਪੁਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਨਾਲ, ਤਾ ਕੁਰੁ ਰਾਜ ਦੀ ਕੁੜੀ ਲਈ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਥਾ ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਦੁਰਾਸਦਃ। ਸਮਰੇ ਸਮਰਸ਼੍ਲਾਘਿਨ੍ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਸਦृਸ਼ੋऽਭਵਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਯੋਧੀ ਚ ਤੇਜਸਾ ਚ ਬਲੇਨ ਚ । ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਮਨੁष੍ਯੈਰਧਿਕੋ ਯੁਧਿ
ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਲੋਂ ਯੋਧਾ, ਤੇਜ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈਂ।
ਵ੍ਯਪਨੀਤੋऽਦ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਮੇ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪੁਰਾ ਕृਤਃ । ਦੈਵਂ ਪੁਰੁषਕਾਰੇਣ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਤਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੀ; ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸੋਦਰ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵੀਰਾ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤੇऽਰਿਸੂਦਨ। ਸਂਗਚ੍ਛ ਤੈਰ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਮ ਚੇਦਿਚ੍ਛਸਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਪਾਂਡਵ ਵੀਰ ਤੇਰੇ ਹੀ ਮਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਨ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ; ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ।
ਮਯਾ ਭਵਤੁ ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਵੈਰਮਾਦਿਤ੍ਯਨਨ੍ਦਨ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਾਨੋ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਨਿਰਾਮਯਾਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਾਡਾ ਵੈਰ ਮੁਕ ਜਾਵੇ; ਅੱਜ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਾਨਾਮ੍ਯੇਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਮੇ ਭੀष੍ਮ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋऽਹਂ ਨ ਸੂਤਜਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਭੀਸ਼ਮ, ਮੈਂ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸੂਤ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਅਵਕੀਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸੂਤੇਨ ਚ ਵਿਵਰ੍ਧਿਤਃ। ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਨ ਮਿਥ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਪਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਸੂਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਲਿਆ; ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਖਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਵਸੁਦੇਵਸੁਤੋ ਯਦ੍ਵਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਵਮੁ ਚੈਵ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਂ ਤਥਾ ਯਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਡਟ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਾਜ, ਸਰੀਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ,
ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਮੇ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣ । ਮਾ ਚੈਤਦ੍ਵ੍ਯਾਧਿਮਰਣਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਕੌਰਵ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਲਈ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਵੱਡੇ ਦਾਨੀ; ਕੌਰਵ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ।
ਕੋਪਿਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਯਾऽਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸੁਯੋਧਨਮ੍ । ਅਵਸ਼੍ਯਭਾਵੀ ਹ੍ਯਰ੍ਥੋऽਯਂ ਯੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਪਾਂਡਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਸੁਯੋਧਨ ਦੀ ਓਟ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਦੈਵਂ ਪੁਰੁषਕਾਰੇਣ ਕੋ ਵਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇਤ੍। ਪृਥਿਵੀਕ੍ਸ਼ਯਸਂਸ਼ੀਨਿ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕੌਣ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਸਾਫ਼ ਹਨ, ਪਿਤਾਮਹ।
ਭਵਦ੍ਭਿਰੁਪਲਬ੍ਧਾਨਿ ਕਥਿਤਾਨਿ ਚ ਸਂਸਦਿ । ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਿਦਿਤਾ ਮਮ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੇਖੀਆਂ ਤੇ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ; ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਅਜੇਯਾਃ ਪੁਰੁषੈਰਨ੍ਯੈਰਿਤਿ ਤਂਸ਼੍ਚੋਤ੍ਸਹਾਮਹੇ। ਵਿਜਯਿष੍ਯੇ ਰਣੇ ਪਾਣ੍ਡੂਨਿਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ ਮਨਃ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਆਂ।
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਯਮਵਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵੈਰਮੇਤਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ । ਧਨਂਜਯੇਨ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇऽਹਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਧਨੰਜਯ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨ।
ਅਨੁਜਾਨੀष੍ਵ ਮਾਂ ਤਾਤ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍ । ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰ ਯੁਧ੍ਯੇਯਮਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਲਈ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਵੀਰ, ਮੈਂ ਲੜਾਂਗਾ—ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ।
ਦੁਰੁਕ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਤੀਪਂ ਵਾ ਰਭਸਾਚ੍ਚਾਪਲਾਤ੍ਤਥਾ । ਯਨ੍ਮਯੇਹ ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਂ ਇਥੇ ਗੁੱਸੇ, ਉਲਟ, ਜਾਂ ਬੇਸਮਝੀ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ।
ਨ ਚੇਚ੍ਛਕ੍ਯਮਵਸ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵੈਰਮੇਤਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਅਨੁਜਾਨਾਮਿ ਕਰ੍ਣ ਤ੍ਵਾਂ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਕਰਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੜ।
ਨਿਰ੍ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਗਤਸਂਰਮ੍ਭਃ ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਰਣੇ ਸ੍ਮ ਹ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥੋਤ੍ਸਾਹਂ ਸਤਾਂ ਵृਤ੍ਤੇषੁ ਵृਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਹ ਬਿਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਿਆ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਮਨੁਜਾਨਾਮਿ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ ਤਦਾਪ੍ਨੁਹਿ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਜਿਤਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਧਨਂਜਯਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਫਰਜ ਨੂੰ ਨਿਭਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਨੰਜਯ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰੇਗਾ।
ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਨਿਰਹਂਕਾਰੋ ਬਲਵੀਰ੍ਯਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ । ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਯੁਦ੍ਧਾਦਧਿਕਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਬਿਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਯੁੱਧ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਯੋਧੇ ਲਈ ਧਰਮਕ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਸ਼ਮੇ ਹਿ ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਸੁਚਿਰਂ ਮਯਾ। ਨ ਚੈਵ ਸ਼ਕਿਤਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ; ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।