ਭੀष੍ਮਂ ਕੁਰੂਣਾਮृषਭਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਵਿਕੁਰ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਚਮਤਕਾਰ ਸੀ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਃ । ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰਤਿਮਾਨੁषਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦਾ ਉਹ ਅਤਿ-ਮਾਨਵੀਆਂ ਕੰਮ ਦੇਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਸਂਪ੍ਰਾਵੇਪਨ੍ਤ ਕੁਰਵੋ ਗਾਵਃ ਸ਼ੀਤਾਰ੍ਦਿਤਾ ਇਵ। ਵਿਸ੍ਮਯਾਚ੍ਚੋਤ੍ਤਰੀਯਾਣਿ ਵ੍ਯਾਵਿਧ੍ਯਨ੍ਸਰ੍ਵਤੋ ਨृਪਾਃ
ਕੌਰਵ ਕੰਪਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਠੰਢ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਪਰਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟ ਦਿਤੀਆਂ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषਸ੍ਤੁਮੁਲਃ ਸਰ੍ਵਤੋऽਭਵਤ੍। ਤृਪ੍ਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ਬੀਭਤ੍ਸੁਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਿੰਘ-ਨਾਦ ਤੇ ਡੁੰਨ-ਡੁੰਨ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਈ; ਤੇ ਸੰਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹੁਣ ਤਰਪ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਵੀਰਾਣਾਂ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਪੂਜਯਨ੍ਨਿਵ । ਨੈਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਯਿ ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨ
ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮਹਾਬਾਹੂ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।'
ਕਥਿਤੋ ਨਾਰਦੇਨਾਸਿ ਪੂਰ੍ਵਰ੍षਿਰਮਿਤਦ੍ਯੁਤੇ । ਵਾਸੁਦੇਵਸਹਾਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
'ਤੈਨੂੰ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਅਨੰਤ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।'
ਯਨ੍ਨੋਤ੍ਸਹਤਿ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਹ ਦੇਵੈਰਪਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਵਿਦੁਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਧਨਂ ਪਾਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਿਦਃ
'ਜੋ ਕੰਮ ਇੰਦਰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ, ਪਾਰਥ, ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਾਸ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।'
ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਣਾਮੇਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਨृषੁ
'ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।'
ਮਨੁष੍ਯਾ ਜਗਤਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪਤਗੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਸਰਿਤਂ ਸਾਗਰਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗੌਰ੍ਵਰਿष੍ਠਾ ਚਤੁष੍ਪਦਾਮ੍
'ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਚੌਪਾਇਆ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।'
ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਤੇਜਸਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗਿਰੀਣਾਂ ਹਿਮਵਾਨ੍ਵਰਃ । ਜਾਤੀਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਧਨ੍ਵਿਨਾਂ
'ਤੇਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਤੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।'
ਨ ਵੈ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਯੋਚ੍ਯਮਾਨਂ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚੈਵ। ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਰਾਮੇਣ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇਨ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਸਞ੍ਜਯੇਨਾਪਿ ਚੋਕ੍ਤਮ੍
'ਮੇਰੇ, ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਰਾਮ, ਜਨਾਰਦਨ ਅਤੇ ਸੰਜਯ ਵੱਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ।'
ਪਰੀਤਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿ ਵਿਸਂਜ੍ਞਕਲ੍ਪੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਨ ਚ ਤਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਦਧਾਤਿ। ਸ ਸ਼ੇष੍ਯਤੇ ਵੈ ਨਿਹਤਸ਼੍ਚਿਰਾਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਤਿਗੋ ਭੀਮਬਲਾਭਿਭੂਤਃ
'ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਸੋਚ ਭਟਕ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਲਗਭਗ ਬੇਹੋਸ਼ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ; ਉਹ ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।'
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਃ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦੀਨਮਨਾ ਬਭੂਵ। ਤਮਬ੍ਰਵਿਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨਵੋऽਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਿਬੋਧ ਰਾਜਨ੍ਭਵ ਵੀਤਮਨ੍ਯੁਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਦਿਓ।'
ਦृष੍ਟਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੈਤਤ੍ਤੇ ਯਥਾ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਜਲਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਜਨਿਤਾ ਸ਼ੀਤਸ੍ਯਾਮृਤਗਨ੍ਧਿਨਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖ ਲਿਆ ਕਿ ਪਾਰਥ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਕਲਮੰਦ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਠੰਢਾ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਸੁਗੰਧੀ ਪਾਣੀ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਵਾਰੁਣਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਵਾਯਵ੍ਯਮਥ ਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਐਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂ ਪਾਰਮੇष੍ਠ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ । ਧਾਤੁਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟੁਸ਼੍ਚ ਸਵਿਤੁਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਇੰਦਰ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਧਾਤਾ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਸਵਿਤਾ ਜਾਂ ਵੈਵਸਵਤ —
ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਵੇਤ੍ਤ੍ਯੇਕੋ ਹਿ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਕृष੍ਣੋ ਵਾ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰੋ ਨਾਨ੍ਯੋ ਵੇਦੇਹ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਿਆਨ ਸਿਰਫ ਧਨੰਜੈ ਜਾਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਹੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਤਾਤ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜੇਤੁਂ ਕਥਂਚਨ । ਅਮਾਨੁषਾਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯਸ੍ਯੈਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪਿਆਰੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਰਾ ਸਕਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹਨ।
ਤੇਨ ਸਤ੍ਵਵਤਾ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ਼ੂਰੇਣਾਹਵਸ਼ੋਭਿਨਾ । ਜਿष੍ਣੁਨਾ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਸਂਧਿਰ੍ਭਵਤੁ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਜਿਸ਼ਨੂ ਦਿਲੇਰੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲਵੋ।
ਯਾਵਤ੍ਕृष੍ਣੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ੍ਵਾਧੀਨਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ। ਤਾਵਤ੍ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸ਼ੂਰੇਣ ਸਂਧਿਸ੍ਤੇ ਤਾਤ ਯੁਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਹੈ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਕਰ ਲਵੋ।
ਯਾਵਨ੍ਨ ਤੇ ਚਮੂਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤਾਵਤ੍ਸਂਧਿਸ੍ਤੇ ਤਾਤ ਯ੍ਰੁਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ, ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਂਝ ਕਰ ਲਵੋ।
ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸਮਰੇ ਹਤਸ਼ੇषਾਃ ਸਹੋਦਰਾਃ । ਨृਪਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਾਵਤ੍ਸਂਧਿਃ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਦੋਂ ਤਕ ਹੀ ਸਾਂਝ ਕਰ ਲਵੋ।
ਨ ਨਿਰ੍ਦਹਤਿ ਤੇ ਯਾਵਤ੍ਕ੍ਰੋਧਦੀਪ੍ਤੇਕ੍ਸ਼ਣਸ਼੍ਚਮੂਮ੍ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਣੇ ਤਾਵਤ੍ਸਂਧਿਸ੍ਤੇ ਤਾਤ ਯੁਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਪਿਆਰੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਂਝ ਕਰ ਲਵੋ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਯਾਵਚ੍ਚਮੂਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਦ ਤਕ ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਪਾਂਡਵ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ—
ਤਾਵਤ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਵੀਰੈਃ ਸੌਹਾਰ੍ਦਂ ਮਮ ਰੋਚਤੇ। ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਦਨ੍ਤਮੇਵਾਸ੍ਤੁ ਤਾਤ ਸਂਸ਼ਾਮ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਉਦੋਂ ਤਕ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ; ਜੰਗ ਮੁਕ ਜਾਵੇ, ਪਿਆਰੇ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲਵੋ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਰੋਚਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਤੋऽਸਿ ਮਯਾऽਨਘ। ਏਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤਵ ਚੈਵ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ
ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਲਾਹ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੇ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਯੁਂ ਵ੍ਯੁਪਸ਼ਾਮ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਮੇਤਦ੍ਯਤ੍ਕृਤਂ ਫਲ੍ਗੁਨੇਨ । ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਨ੍ਤਾਦਸ੍ਤੁ ਵਃ ਸੌਹृਦਂ ਚ ਜੀਵਨ੍ਤੁ ਸ਼ੇषਾਃ ਸਾਧੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਸੀਦ
ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਰਲ ਮਿਲ ਜਾ; ਫਾਲਗੁਨ ਨੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਕਰ ਲਿਆ। ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਸਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਜੋ ਬਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਉਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦਇਆ ਕਰ।
ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਦਂ ਦੀਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾ- ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਧਰਮਰਾਜੋऽਭਿਯਾਤੁ। ਮਾ ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਕ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਜਘਨ੍ਯਃ ਪਾਪਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਆਧਾ ਰਾਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਧਰਮਰਾਜ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਜਾਵੇ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਨਾ ਬਣ, ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮਾੜੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾ ਲੈ।
ਮਮਾਵਸਾਨਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸਂਗਚ੍ਛਨ੍ਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਨ੍ਤਃ। ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਾਤੁਲਂ ਭਾਗਿਨੇਯੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਚੈਵ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਪ੍ਰੈਤੁ ਰਾਜਨ੍
ਮੇਰੇ ਅੰਤ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ; ਪਾਂਡਵ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਪਿਓ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ, ਮਾਮਾ ਭਾਣਜੇ ਕੋਲ, ਭਰਾ ਭਰਾ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਨ ਚੇਦੇਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਵਚੋ ਮੇ ਮੋਹਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ । ਤਪ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਏਤਦਨ੍ਤਾਃ ਸ੍ਥ ਸਰ੍ਵੇ ਸਤ੍ਯਾਮੇਤਾਂ ਭਾਰਤੀਮੀਰਯਾਮਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਦਿੱਤੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ।