ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਮਹਾਯੁਧਮ੍ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦृਢਧਨ੍ਵਾਨਃ ਸਂਯੁਗੇष੍ਵਪਲਾਯਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ।
ਬਹੁਧਾ ਭੀष੍ਮਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛੁਰ੍ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤਮਾਰ੍ਗਣੈਃ । ਵਿਧੂਯ ਤਾਨ੍ਬਾਣਗਣਾਨ੍ਯੇ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਯਗਾਹਤ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍ । ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰਵਿਘਾਤਂ ਚ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਿਵ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਭਿਸਂਧਤ੍ਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੇ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮੋ ਬਾਣਾਞ੍ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਰਹਿਆ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਨਹੀਂ ਚਲਾਏ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ।
ਜਘਾਨ ਦ੍ਰੁਪਦਾਨੀਕੇ ਰਥਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਤਃ ਕਿਲਕਿਲਾਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਭੂਤ੍ਤਦਾ
ਮਹਾਰਥੀ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਸ਼ੋਰ ਮਚ ਗਿਆ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਪਾਞ੍ਚਾਲਚੇਦੀਨਾਂ ਤਮੇਕਮਭਿਧਾਵਤਾਮ੍ । ਤੇ ਨਰਾਸ਼੍ਵਰਥਵ੍ਰਾਤੈਰ੍ਮਾਰ੍ਗਣੈਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪ
ਮਤਸਿਆ, ਪਾਂਚਾਲ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ, ਇਕੱਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਤਮੇਕਂ ਛਾਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮੇਘਾ ਇਵ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । ਭੀष੍ਮਂ ਭਾਗੀਰਥੀਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਪਨ੍ਤਂ ਰਣੇ ਰਿਪੂਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਹਨ, ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਤੇषਾਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵਾਸੁਰੋਪਮੇ । ਕਿਰੀਟੀ ਭੀष੍ਮਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਵਿਵ੍ਯਧੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੌਂਹੀਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਃ ਸੁਘੋਰਾਭਿਃ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ । ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ਮੁਸਲੈਃ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸ਼ਤਘਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੰਡਾਸਿਆਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਗਦਿਆਂ, ਮੋਸਲਾਂ, ਬਰਢਾਂ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਰੈਃ ਕਨਕਪੁਙ੍ਖੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਕਮ੍ਪਨੈਃ । ਨਾਰਾਚੈਰ੍ਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਭੁਸ਼ੁਣ੍ਡੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਤੋਮਰਾਂ, ਜੈਵਲਿਨਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਾਣਾਂ, ਵੱਛਿਆਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੁਸ਼ੁੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਤਾਡਯਨ੍ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸृਞ੍ਜਯਾਃ । ਸ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਤਨੁਤ੍ਰਾਮਾਃ ਪੀਡਿਤੋ ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਸਾਰੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਛੇਦਿਆ ਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਵਿਵ੍ਯਥੇ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮੋ ਭਿਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਮਰ੍ਮਸੁ । ਸਂਦੀਪ੍ਤਸ਼ਰਚਾਪਾਗ੍ਨਿਰਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਸृਤਮਾਰੁਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਚੋਟ ਪਈ, ਫਿਰ ਵੀ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੇ ਧਨੁ ਤੇ ਬਾਣ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨੇਮਿਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਸਂਤਾਪੋ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰੋਦਯਪਾਵਕਃ । ਚਿਤ੍ਰਚਾਪਮਹਾਜ੍ਵਾਲੋ ਵੀਰਕ੍ਸ਼ਯਮਹੇਨ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਤੇ ਤਪਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਧਨੁ ਵੱਡੀ ਜਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਉਸ ਦੀ ਲੱਕੜ ਸੀ।
ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗਨਿਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯਃ ਪਰੇषਾਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ । ਨਿਵृਤ੍ਯ ਰਥਸਙ੍ਘਾਨਾਮਨ੍ਤਰੇਣ ਵਿਨਿਃਸृਤਃ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਲਈ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਥਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ੍ਮ ਨੇਰਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਨਰ੍ਮਧ੍ਯਗਤਸ਼੍ਚਰਨ੍ । ਤਤਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਂ ਚ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਮਤੀਤ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਫਿਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ; ਪਾਞਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੀਕਿਨੀਮਧ੍ਯਮਾਸਸਾਦ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤਤਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਭੀਮੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ; ਫਿਰ ਸਾਤਯਕੀ, ਭੀਮ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਚ ਵਿਰਾਟਂ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚ ਪਾਰ੍षਤਮ੍ । ਭੀਮਘੋषੈਰ੍ਮਹਾਵੇਗੈਰ੍ਮਰ੍ਮਾਵਰਣਭੇਦਿਭਿਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ, ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੀ ਗਤੀ, ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਲੋਹਾ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
षਡੇਤਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਵਿਵ੍ਯਾਧੋਤ੍ਤਕੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਬਾਣਾਤ੍ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਹ ਛੇ ਮਹਾਂਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਂਰਥੀ ਉਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਏ।
ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭੀष੍ਮਮਰ੍ਦਯਾਮਾਸੁਰੋਜਸਾ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਮਹਾਬਾਣਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮੁਮੋਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਸ-ਦਸ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਮਹਾਂਰਥੀ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬਾਣ ਛੱਡੇ।
ਨ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਰੁਜਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਮਪੁਙ੍ਖਾਃ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤਾਃ। ਤਤਃ ਕਿਰੀਟੀ ਸਂਰਬ੍ਧੋ ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭ੍ਯਧਾਵਤ
ਉਹ ਪੰਖੀ ਤੇ ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਬਾਣ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਦਰਦ ਨਾ ਦੇ ਸਕੇ; ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਸਮਾਚ੍ਛਿਨਤ੍। ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਧਨੁषਸ਼੍ਛੇਦਂ ਨਾਮृष੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਧਨੁ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਮਹਾਂਰਥੀ ਇਹ ਧਨੁ-ਕੱਟਣ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ।
ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ । ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦਰਥ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਲ, ਸ਼ਲਯ ਤੇ ਭਗਦੱਤ, ਇਹ ਸਾਰੇ,
ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਕਿਰੀਟਿਨਮਭਿਦ੍ਰੁਤਾਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਇਹ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਦੌੜੇ; ਮਹਾਂਰਥੀ ਆਪਣੇ ਅਸਧਾਰਨ ਹਥਿਆਰ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭਿਪੇਤੁਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚਾਦਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ । ਤੇषਾਮਾਪਤਤਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਭਾਰੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਤੇ ਢੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਫਲਗੁਨ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਉਦ੍ਧੂਤਾਨਾਂ ਯਥਾ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਘ੍ਨਤ ਤ੍ਵਰਤ ਗृਹ੍ਣੀਤ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਧ੍ਵਮਵਕਰ੍ਤਤ
ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਕਦੇ: 'ਮਾਰੋ! ਜਲਦੀ ਕਰੋ! ਫੜੋ! ਵਿੱਧੋ! ਕੱਟੋ!'
ਇਤ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਤੁਮੁਲਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਉੱਚਾ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ—
ਅਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤਃ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਭੀਮਸੇਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ (ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ)—
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁषਦੌ ਚੋਭੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਰਾਟ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਘਟੋਤਕਚ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅਭਿਮਨ्यु—ਇਹ ਸੱਤ ਜਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ—
ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਂਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਮੁਕਧਾਰਿਣਃ । ਤੇषਾਂ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮ-ਖੜਾ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।