ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚੋਦਿਤੋ ਵਾਨਰਧ੍ਵਜਃ । ਸਧ੍ਵਜਂ ਸਰਥਂ ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਭੀष੍ਮਮਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ, ਉਸੀ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਾਨਰ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਝੰਡੇ, ਰਥ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਮृषਭਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਰਿਤਾਨ੍। ਸਰਵ੍ਰਤੈਃ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤਾਨ੍ਬਹੁਧਾ ਵਿਦੁਧਾਵ ਤਾਨ੍
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਪਾਂਡਵ ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ,
ਯਮੌ ਚ ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਕੇਕਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚੈਵ ਹ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸੌਭਦ੍ਰੋऽਥ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਯਮ ਦੋਵੇਂ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਕੇਕੈ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਘਟੋਤਕਚ,
ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪੁੱਤ,
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪੀਡਿਤਾ ਭੀष੍ਮਸਾਯਕੈਃ । ਸਮੁਦ੍ਧृਤਾਃ ਫਲ੍ਗੁਨੇਨ ਨਿਮਗ੍ਨਾਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਅਰਜੁਨ ਵੱਲੋਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਰਮਾਯੁਧਮ੍। ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਃ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਰੀਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯਾਨੁਚਰਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਣਵਿਭਾਗਵਿਤ੍ । ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਪਰਾਜਿਤਃ
ਫਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਹੀ ਦੌੜ ਲਿਆ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਵਿਰਾਟੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਵਿਰਾਟ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤ,
ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਜੌ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਦृਢਧਨ੍ਵਨਾ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ; ਅਭਿਮਨ्यु ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਮਹਾਯੁਧਮ੍ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦृਢਧਨ੍ਵਾਨਃ ਸਂਯੁਗੇष੍ਵਪਲਾਯਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ।
ਬਹੁਧਾ ਭੀष੍ਮਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛੁਰ੍ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤਮਾਰ੍ਗਣੈਃ । ਵਿਧੂਯ ਤਾਨ੍ਬਾਣਗਣਾਨ੍ਯੇ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਯਗਾਹਤ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍ । ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰਵਿਘਾਤਂ ਚ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਿਵ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਭਿਸਂਧਤ੍ਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੇ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮੋ ਬਾਣਾਞ੍ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਰਹਿਆ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਨਹੀਂ ਚਲਾਏ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ।
ਜਘਾਨ ਦ੍ਰੁਪਦਾਨੀਕੇ ਰਥਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਤਃ ਕਿਲਕਿਲਾਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਭੂਤ੍ਤਦਾ
ਮਹਾਰਥੀ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਸ਼ੋਰ ਮਚ ਗਿਆ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਪਾਞ੍ਚਾਲਚੇਦੀਨਾਂ ਤਮੇਕਮਭਿਧਾਵਤਾਮ੍ । ਤੇ ਨਰਾਸ਼੍ਵਰਥਵ੍ਰਾਤੈਰ੍ਮਾਰ੍ਗਣੈਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪ
ਮਤਸਿਆ, ਪਾਂਚਾਲ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ, ਇਕੱਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਤਮੇਕਂ ਛਾਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮੇਘਾ ਇਵ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । ਭੀष੍ਮਂ ਭਾਗੀਰਥੀਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਪਨ੍ਤਂ ਰਣੇ ਰਿਪੂਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਹਨ, ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਤੇषਾਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵਾਸੁਰੋਪਮੇ । ਕਿਰੀਟੀ ਭੀष੍ਮਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਵਿਵ੍ਯਧੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੌਂਹੀਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਃ ਸੁਘੋਰਾਭਿਃ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ । ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ਮੁਸਲੈਃ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸ਼ਤਘਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੰਡਾਸਿਆਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਗਦਿਆਂ, ਮੋਸਲਾਂ, ਬਰਢਾਂ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਰੈਃ ਕਨਕਪੁਙ੍ਖੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਕਮ੍ਪਨੈਃ । ਨਾਰਾਚੈਰ੍ਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਭੁਸ਼ੁਣ੍ਡੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਤੋਮਰਾਂ, ਜੈਵਲਿਨਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਾਣਾਂ, ਵੱਛਿਆਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੁਸ਼ੁੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਤਾਡਯਨ੍ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸृਞ੍ਜਯਾਃ । ਸ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਤਨੁਤ੍ਰਾਮਾਃ ਪੀਡਿਤੋ ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਸਾਰੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਛੇਦਿਆ ਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਵਿਵ੍ਯਥੇ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮੋ ਭਿਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਮਰ੍ਮਸੁ । ਸਂਦੀਪ੍ਤਸ਼ਰਚਾਪਾਗ੍ਨਿਰਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਸृਤਮਾਰੁਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਚੋਟ ਪਈ, ਫਿਰ ਵੀ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੇ ਧਨੁ ਤੇ ਬਾਣ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨੇਮਿਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਸਂਤਾਪੋ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰੋਦਯਪਾਵਕਃ । ਚਿਤ੍ਰਚਾਪਮਹਾਜ੍ਵਾਲੋ ਵੀਰਕ੍ਸ਼ਯਮਹੇਨ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਤੇ ਤਪਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਧਨੁ ਵੱਡੀ ਜਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਉਸ ਦੀ ਲੱਕੜ ਸੀ।
ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗਨਿਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯਃ ਪਰੇषਾਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ । ਨਿਵृਤ੍ਯ ਰਥਸਙ੍ਘਾਨਾਮਨ੍ਤਰੇਣ ਵਿਨਿਃਸृਤਃ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਲਈ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਥਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ੍ਮ ਨੇਰਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਨਰ੍ਮਧ੍ਯਗਤਸ਼੍ਚਰਨ੍ । ਤਤਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਂ ਚ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਮਤੀਤ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਫਿਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ; ਪਾਞਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੀਕਿਨੀਮਧ੍ਯਮਾਸਸਾਦ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤਤਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਭੀਮੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ; ਫਿਰ ਸਾਤਯਕੀ, ਭੀਮ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਚ ਵਿਰਾਟਂ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚ ਪਾਰ੍षਤਮ੍ । ਭੀਮਘੋषੈਰ੍ਮਹਾਵੇਗੈਰ੍ਮਰ੍ਮਾਵਰਣਭੇਦਿਭਿਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ, ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੀ ਗਤੀ, ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਲੋਹਾ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
षਡੇਤਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਵਿਵ੍ਯਾਧੋਤ੍ਤਕੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਬਾਣਾਤ੍ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਹ ਛੇ ਮਹਾਂਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਂਰਥੀ ਉਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਏ।
ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭੀष੍ਮਮਰ੍ਦਯਾਮਾਸੁਰੋਜਸਾ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਮਹਾਬਾਣਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮੁਮੋਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਸ-ਦਸ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਮਹਾਂਰਥੀ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬਾਣ ਛੱਡੇ।