ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸ਼ਤਾਨੀਕੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਸ਼ਤਾਨੀਕਂ ਚ ਸਮਰੇ ਹਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਭਰਾ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਭਲ੍ਲੈਰਪਾਤਯਤ੍। ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾਃ ਸਮਰੇ ਯੋਧਾ ਵਿਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਿ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਯੋਧੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯੇ ਚ ਕੇਚਨ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮਭਿਯਾਤਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਰਾਜਾਨੋ ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਧਨੰਜਯਾ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਕਿਰਨ੍ਦਸ਼ ਦਿਸ਼ੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਰਜਾਲੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਅਤੀਤ੍ਯ ਸੇਨਾਂ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮਵਤਸ੍ਥੇ ਚਮੂਮੁਖੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਦਸੋ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤੇ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਦਸ਼ਮੇऽਹਨਿ। ਸੇਨਯੋਰਨ੍ਤਰੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨਃ
ਉਸ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਵੱਡਾ ਕਾਰਜ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਚੈਨਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਕੇਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਥਾ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਤਪਨ੍ਤਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਦਿਵਿ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਤੱਕ ਸਕਦਾ।
ਯਥਾ ਦੈਤ੍ਯਚਮੂਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਾਪਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ । ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਂਸ੍ਤਾਪਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਪਾਇਆ ਸੀ, ਐਸੇ ਹੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ, ਭਾਰਤਾ।
ਤਥਾ ਚੈਨਂ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਉਵਾਚ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏष ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸੇਨਯੋਰਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯ ਬਲਾਦੇਨਂ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਬਲਾਤ੍ਸਂਸ੍ਤਮ੍ਭਯਸ੍ਵੈਨਂ ਯਤ੍ਰੈषਾ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਚਮੂਃ । ਨ ਹਿ ਭੀष੍ਮਸ਼ਰਾਨਨ੍ਯਃ ਸੋਢੁਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਵਿਭੋ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਫੌਜ ਟੁੱਟ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਕ। ਕਿਉਂਕਿ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚੋਦਿਤੋ ਵਾਨਰਧ੍ਵਜਃ । ਸਧ੍ਵਜਂ ਸਰਥਂ ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਭੀष੍ਮਮਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ, ਉਸੀ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਾਨਰ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਝੰਡੇ, ਰਥ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਮृषਭਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਰਿਤਾਨ੍। ਸਰਵ੍ਰਤੈਃ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤਾਨ੍ਬਹੁਧਾ ਵਿਦੁਧਾਵ ਤਾਨ੍
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਪਾਂਡਵ ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ,
ਯਮੌ ਚ ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਕੇਕਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚੈਵ ਹ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸੌਭਦ੍ਰੋऽਥ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਯਮ ਦੋਵੇਂ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਕੇਕੈ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਘਟੋਤਕਚ,
ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪੁੱਤ,
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪੀਡਿਤਾ ਭੀष੍ਮਸਾਯਕੈਃ । ਸਮੁਦ੍ਧृਤਾਃ ਫਲ੍ਗੁਨੇਨ ਨਿਮਗ੍ਨਾਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਅਰਜੁਨ ਵੱਲੋਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਰਮਾਯੁਧਮ੍। ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਃ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਰੀਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯਾਨੁਚਰਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਣਵਿਭਾਗਵਿਤ੍ । ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਪਰਾਜਿਤਃ
ਫਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਹੀ ਦੌੜ ਲਿਆ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਵਿਰਾਟੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਵਿਰਾਟ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤ,
ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਜੌ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਦृਢਧਨ੍ਵਨਾ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ; ਅਭਿਮਨ्यु ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਮਹਾਯੁਧਮ੍ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦृਢਧਨ੍ਵਾਨਃ ਸਂਯੁਗੇष੍ਵਪਲਾਯਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ।
ਬਹੁਧਾ ਭੀष੍ਮਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛੁਰ੍ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤਮਾਰ੍ਗਣੈਃ । ਵਿਧੂਯ ਤਾਨ੍ਬਾਣਗਣਾਨ੍ਯੇ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਵ੍ਯਗਾਹਤ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍ । ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰਵਿਘਾਤਂ ਚ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਿਵ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਭਿਸਂਧਤ੍ਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੇ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮੋ ਬਾਣਾਞ੍ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਰਹਿਆ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਨਹੀਂ ਚਲਾਏ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ।
ਜਘਾਨ ਦ੍ਰੁਪਦਾਨੀਕੇ ਰਥਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਤਃ ਕਿਲਕਿਲਾਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਭੂਤ੍ਤਦਾ
ਮਹਾਰਥੀ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਸ਼ੋਰ ਮਚ ਗਿਆ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਪਾਞ੍ਚਾਲਚੇਦੀਨਾਂ ਤਮੇਕਮਭਿਧਾਵਤਾਮ੍ । ਤੇ ਨਰਾਸ਼੍ਵਰਥਵ੍ਰਾਤੈਰ੍ਮਾਰ੍ਗਣੈਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪ
ਮਤਸਿਆ, ਪਾਂਚਾਲ ਅਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ, ਇਕੱਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਤਮੇਕਂ ਛਾਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮੇਘਾ ਇਵ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । ਭੀष੍ਮਂ ਭਾਗੀਰਥੀਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਪਨ੍ਤਂ ਰਣੇ ਰਿਪੂਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਦੇ ਹਨ, ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਤੇषਾਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵਾਸੁਰੋਪਮੇ । ਕਿਰੀਟੀ ਭੀष੍ਮਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਵਿਵ੍ਯਧੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੌਂਹੀਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਃ ਸੁਘੋਰਾਭਿਃ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ । ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ਮੁਸਲੈਃ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸ਼ਤਘਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੰਡਾਸਿਆਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਗਦਿਆਂ, ਮੋਸਲਾਂ, ਬਰਢਾਂ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।