ਤਾਵਕਾਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਯੋਧਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਤ੍। ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰਾਹ ਸੇਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ
ਤੇਰੇ ਯੋਧੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਦੇ ਅਗਵਾਨ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਰਥੀ।
ਅਭਿਦ੍ਰਵਤ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਸੋਮਕਾਃ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ ਸਹ । ਸੇਨਾਪਤਿਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੋਮਕਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਸੋਮਕਾ, ਸ੍ਰੰਜਯਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੋ! ਫੌਜ ਦੇ ਅਗਵਾਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਮਕਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯੇ
ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਸ਼ਰਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਸਮਾਹਤਾਃ । ਵਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਵ
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗਾਂਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਮਰ੍षਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍। ਤਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤਸ੍ਤਾਤ ਪੁਰਾ ਰਾਮੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। ਪਿਓ ਜੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਮਾ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ।
ਸਂਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾऽਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਵੈ ਪਰਾਨੀਕਵਿਨਾਸ਼ਨੀ । ਸ ਤਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮਧਿष੍ਠਾਯ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਪਰਬਲਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵृਦ੍ਧਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ । ਭੀष੍ਮੋ ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜਘਾਨ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਵਸੇ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਏਕੋ ਭੀष੍ਮੋ ਹਿ ਮਤ੍ਸ੍ਯੇषੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲੇषੁ ਚ ਸਂਯੁਗੇ
ਪਰ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਭੀਸ਼ਮ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਮਤਸਿਆਂ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਜਾਸ਼੍ਵਮਮਿਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਰਥਾਨ੍ । ਹਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਮਹਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਦਨ੍ਤਿਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਯਾਨਾਮਯੁਤਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖ, ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਬਲੇਨ ਨ੍ਯਹਨਤ੍ਪਿਤਾ ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਮਹੀਪਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍
ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸ਼ਤਾਨੀਕੋ ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਸ਼ਤਾਨੀਕਂ ਚ ਸਮਰੇ ਹਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਭਰਾ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਭਲ੍ਲੈਰਪਾਤਯਤ੍। ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾਃ ਸਮਰੇ ਯੋਧਾ ਵਿਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਿ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਯੋਧੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯੇ ਚ ਕੇਚਨ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮਭਿਯਾਤਾ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਰਾਜਾਨੋ ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਧਨੰਜਯਾ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਕਿਰਨ੍ਦਸ਼ ਦਿਸ਼ੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਰਜਾਲੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਅਤੀਤ੍ਯ ਸੇਨਾਂ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮਵਤਸ੍ਥੇ ਚਮੂਮੁਖੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਦਸੋ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤੇ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਦਸ਼ਮੇऽਹਨਿ। ਸੇਨਯੋਰਨ੍ਤਰੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨਃ
ਉਸ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਵੱਡਾ ਕਾਰਜ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਚੈਨਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਕੇਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਥਾ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਤਪਨ੍ਤਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਦਿਵਿ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਤੱਕ ਸਕਦਾ।
ਯਥਾ ਦੈਤ੍ਯਚਮੂਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਾਪਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ । ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਂਸ੍ਤਾਪਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਪਾਇਆ ਸੀ, ਐਸੇ ਹੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ, ਭਾਰਤਾ।
ਤਥਾ ਚੈਨਂ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਉਵਾਚ ਦੇਵਕੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਨੰਜਯਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏष ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸੇਨਯੋਰਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਸਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯ ਬਲਾਦੇਨਂ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਬਲਾਤ੍ਸਂਸ੍ਤਮ੍ਭਯਸ੍ਵੈਨਂ ਯਤ੍ਰੈषਾ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਚਮੂਃ । ਨ ਹਿ ਭੀष੍ਮਸ਼ਰਾਨਨ੍ਯਃ ਸੋਢੁਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਵਿਭੋ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਫੌਜ ਟੁੱਟ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਕ। ਕਿਉਂਕਿ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚੋਦਿਤੋ ਵਾਨਰਧ੍ਵਜਃ । ਸਧ੍ਵਜਂ ਸਰਥਂ ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਭੀष੍ਮਮਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ, ਉਸੀ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਾਨਰ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਝੰਡੇ, ਰਥ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਮृषਭਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਰਿਤਾਨ੍। ਸਰਵ੍ਰਤੈਃ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤਾਨ੍ਬਹੁਧਾ ਵਿਦੁਧਾਵ ਤਾਨ੍
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਏ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਪਾਂਡਵ ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ,
ਯਮੌ ਚ ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਕੇਕਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚੈਵ ਹ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸੌਭਦ੍ਰੋऽਥ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਯਮ ਦੋਵੇਂ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਕੇਕੈ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਘਟੋਤਕਚ,
ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਪੁੱਤ,
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਪੀਡਿਤਾ ਭੀष੍ਮਸਾਯਕੈਃ । ਸਮੁਦ੍ਧृਤਾਃ ਫਲ੍ਗੁਨੇਨ ਨਿਮਗ੍ਨਾਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਅਰਜੁਨ ਵੱਲੋਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਪਰਮਾਯੁਧਮ੍। ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਃ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਰੀਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯਾਨੁਚਰਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਣਵਿਭਾਗਵਿਤ੍ । ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਪਰਾਜਿਤਃ
ਫਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਹੀ ਦੌੜ ਲਿਆ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਵਿਰਾਟੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਵਿਰਾਟ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤ,
ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਜੌ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਦृਢਧਨ੍ਵਨਾ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ; ਅਭਿਮਨ्यु ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।