ਨੀਤਾਨਮਨ੍ਯਨ੍ਤ ਜਨਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ । ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦੇਨਂ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤਿ ਮਹਾਰਥਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਹ ਯੋਧੇ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ऋਤੇ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਂ ਵੀਰਂ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਥਿਮ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਚ ਸਮਰੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਮਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਸਿਵਾਏ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍ । ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਭਲ੍ਲੈਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ
ਪਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਤੁ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਕ੍ਰੋਧਦੀਪ੍ਤੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ । ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਨਿਵ ਭਾਰਤ
ਗੰਗਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਵੱਲ ਤਿੱਖੀ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਨ੍ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ। ਨਾਜਘਾਨ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਃ ਸ ਚ ਤਨ੍ਨਾਵਬੁਦ੍ਧਵਾਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਔਰਤ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮਭਾषਤ । ਅਭਿਤ੍ਵਰਸ੍ਵਾਸ੍ਯ ਵਧੇ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨ੍ਰਥਸਤ੍ਤਮ
ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਰੰਤ ਵਧ ਕੇ ਉਸਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ!'
ਕਿਂ ਤੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਯਾ ਵੀਰ ਜਹਿ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਨ ਹ੍ਯਨ੍ਯਮਨੁਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਂਚਿਦ੍ਯੌਧਿष੍ਠਿਰੇ ਬਲੇ
'ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਹਿਚਕਿਚਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।'
ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਯੋਧਯੇਤ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ । ऋਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
'ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਭੀਸ਼ਮ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟੱਕਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਿਤਾਮਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਬਾਣਾਨ੍ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ
ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਥੈਵ ਚ ਚਮੂਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ । ਅਪ੍ਰੈषੀਤ੍ਸ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਰਲੋਕਾਯ ਮਾਰਿष
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਪਾਂਡਵ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਮਰੀਸ਼।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਾਃ । ਭੀष੍ਮਂ ਸਂਛਾਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮੇਘਾ ਇਵ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਇੰਝ ਢੱਕ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰਿਵृਤੋ ਭੀष੍ਮੋ ਹਿ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਨਿਰ੍ਦਦਾਹ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਵਨੇ ਵਹ੍ਨਿਰਿਵ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਚਾਰੇ ਪਾਸੋਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭੀਸ਼ਮ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਝ ਭੜਕਿਆ ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੋਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੌਰੁषਮ੍ । ਅਯੋਧਯਚ੍ਚ ਯਤ੍ਪਾਰ੍ਥਂ ਜੁਗੋਪ ਚ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇਖੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਸਮਰੇ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਨ੍ਵਿਨਃ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਤੁਤੁषੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਯਦੇਕਃ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਸਾਨੁਗਾਨ੍ਸਮਯੋਧਯਤ੍ । ਨ ਚੈਨਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਾਰਯਾਮਾਸੁਰੁਲ੍ਬਣਮ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੇਨ ਸਮਰੇ ਰਥਿਨੋ ਵਿਰਥੀਕृਤਾਃ । ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਹਸ੍ਤਿਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਥੀ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਘੋੜਸਵਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਾਥੀ ਵੀ ਹਾਰ ਗਏ।
ਵਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਵਸੁਧਾਤਲੇ । ਸ਼ਰਾਤੁਰਾਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਦਨ੍ਤਿਨੋ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਦਰ ਹੋਏ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਹੋਰ ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਯਥਾਗ੍ਨਿਰਿਨ੍ਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜ੍ਵਲੇਦ੍ਦੀਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿਰੁਲ੍ਬਣਮ੍ । ਤਥਾ ਜਜ੍ਵਾਲ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡੁਸੇਨਾਂ ਵਿਨਿਰ੍ਦਹਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਸੂਕਾ ਲੱਕੜ ਮਿਲਣ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੜਕਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਂ ਭਾਰਤਮਹਾਮਾਤ੍ਰਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ । ਜੇਤੁਂ ਨੋਤ੍ਸਹਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਭ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤੁਂ ਕਥਂਚਨ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਨਾ ਤਾਂ ਹਰਾਇਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕੀਤੀ।
ऋਤੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਤਨਯਾਚ੍ਛ੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਾਤ੍ਕृष੍ਣਸਾਰਥੇਃ । ਸ ਹਿ ਤਂ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਵਿਜਯੋऽਰ੍ਜੁਨਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਂਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਫੈਦ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਅਰਜੁਨ, ਜਿਸਦੇ ਰਥੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਸਿਵਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਕੇਵਲ ਉਸਨੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਹਰਾਕੇ ਜਿੱਤ ਲੈ ਲਈ।
ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ । ਵਿਜਿਤਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋऽਪਿ ਭੀष੍ਮਬਾਹੁਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਸਨੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯੁਧ੍ਯਤ ਮਦੋਤ੍ਕਟਃ । ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਯੋਧਯਨ੍ਸਂਵ੍ਯਰਾਜਤ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੌਸਲਾ ਜੁਟਾ ਕੇ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਰਿਹਾ; ਪਰ ਅਰਜੁਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਿਆਂ ਚਮਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧੈਵ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ । ਸ਼ਰੈਰਸ਼ਨਿਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਪਵਿषੋਪਮੈਃ
ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਉਹ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੱਪ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗੇ ਤੇਜ਼ ਸਨ।
ਨ ਚ ਸ੍ਮ ਤੇ ਰੁਜਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤਵ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਸ੍ਮਯ੍ਰਮਾਨਸ੍ਤੁ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਤਾਨ੍ਬਾਣਾਞ੍ਜਗृਹੇ ਤਦਾ
ਪਰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤੀਰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦਰਦ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕੇ; ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਤਾਂ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਤੀਰ ਸਹਿ ਗਏ।
ਉष੍ਣਾਰ੍ਤੋ ਹਿ ਨਰੋ ਯਦ੍ਵਜ੍ਜਲਧਾਰਾਃ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਤਿ । ਤਥਾ ਜਗ੍ਰਾਹ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਸ਼ਰਧਾਰਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਤਪ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲਿਆ।
ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਘੋਰਮਾਹਵੇ। ਭੀष੍ਮਂ ਦਹਨ੍ਤਂ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਂ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਵ ਸੁਤਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਮਾਰਿष । ਅਭਿਦ੍ਰਵਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਣੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਾਰੀਸ਼ਾ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਫ਼ਲਗੁਨ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੋ!'
ਭੀष੍ਮੋ ਵਃ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਾਯਿष੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਤਦ੍ਭਯਂ ਸੁਮਹਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਯੁਧ੍ਯਤ
'ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ; ਇਸ ਵੱਡੇ ਡਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜੋ!'
ਏष ਤਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਪਾਲਯਨ੍। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮਰੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਵਰ੍ਮ ਚ
'ਇੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਬਚਾਅ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।'