ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਗਦਾਂ ਯਮਦਣ੍ਡੋਪਮਾਂ ਰਣੇ
ਫਿਰ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਉੱਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗੀ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਹਸਾ ਹੇਮਪਟ੍ਟਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍। ਸ਼ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਹ ਗਦਾ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਪਚਾਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਲਈ।
ਸਾ ਛਿਨ੍ਨਾ ਬਹੁਧਾ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਗਚਾਪਚ੍ਯੁਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਚੂਰ੍ਣੀਕृਤਾ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯਨ੍ਤੀ ਪਪਾਤ ਵਸੁਧਾਤਲੇ
ਉਹ ਗਦਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਗਦਾਂ ਵਿਨਿਹਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍षਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ । ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਰ੍ਵਪਾਰਸ਼ਵੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਗਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਸ਼ਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਤਾਂ ਦ੍ਰੋਣੋ ਨਵਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਯੁਧਿ ਭਾਰਤ। ਪਾਰ੍षਤਂ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਪੀਜਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਮਹਾਂਧਨੁਧਾਰੀ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਦਬਾਅ ਬਣਾਇਆ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਦ੍ਰੋਣਪਾਰ੍षਤਯੋਰਭੂਤ੍। ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਰਾਜ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਨਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪੀਡਯਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਸਂਯਤ੍ਤੋ ਵਨੇ ਮਤ੍ਤਮਿਵ ਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਅਰਜੁਨ, ਗਾਂਗੇਯ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਬਾਅ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਚ ਤਂ ਰਾਜਾ ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਤ੍ਰਿਧਾ ਭਿਨ੍ਨੇਨ ਨਾਗੇਨ ਮਦਾਨ੍ਧੇਨ ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਏ, ਮਸਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਹਸਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਗਜਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਂ ਸਮਸ੍ਥਾਯ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਗਜਗਤੋ ਰਾਜਾ ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਨਾਗਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਰਜਤੋਪਮੈਃ । ਵਿਮਲੈਰਾਯਸੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰਵਿਧ੍ਯਤ ਮਹਾਰਣੇ
ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਲੋਹੇ ਦੇ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਯਾਹਿਯਾਹੀਤ੍ਯਚੋਦਯਤ੍। ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਰਾਜ ਜਹ੍ਯੇਨਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੌਂਤੇਯ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, 'ਜਾ, ਜਾ!' ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਸ੍ਤਤੋ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੂਰ੍ਵਜ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਾਵਕਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਰਭਸਂ ਯੁਧਿ । ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੌੜੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਸੀ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਜਨਾਧਿਪ । ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਕਾਲੇ ਦਿਵੀਵਾਭ੍ਰਾਣਿ ਮਾਰੁਤਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦੇਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਇषੁਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਬਹੁਭਿਃ ਸ ਸਮਾਚਿਨੋਤ੍
ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਡਰ-ਡੋਲ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਰਥਾਗ੍ਨ੍ਯਗਾਰਸ਼੍ਚਾਪਾਰ੍ਚਿਰਸ਼ਿਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦੇਨ੍ਧਨਃ । ਸ਼ਰਸਙ੍ਘਮਹਾਜ੍ਵਾਲਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਸਮਰੇऽਦਹਤ੍
ਉਸਦਾ ਰਥ ਜੰਗ ਦਾ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਸੀ, ਧਨੁਸ਼ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਤੀਰ-ਭਾਲਾਂ ਉਸ ਅੱਗ ਦਾ ਇੰਧਨ ਬਣ ਗਈਆਂ; ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾऽਗ੍ਨਿਃ ਸੁਮਹਾਨਿਦ੍ਧਃ ਕਕ੍ਸ਼ੇ ਚਰਤਿ ਸਾਨਿਲਃ। ਤਥਾ ਜਜ੍ਵਾਲ ਭੀष੍ਮੋऽਪਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਦੀਰਯਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਉਠਿਆ।
ਸੋਮਕਾਂਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮੋ ਜਘ੍ਨੇ ਪਾਰ੍ਥਪਦਾਨੁਗਾਨ੍ । ਨ੍ਯਵਾਰਯਤ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਮਹਾਰਥਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੋਮਕਾਂ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪੁਙ੍ਖੈਰਿषੁਭਿਃ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਨਾਦਯਨ੍ਸ ਦਿਸ਼ੋ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹਵੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੇਜ਼, ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੰਖ ਵਾਲੇ, ਵਕਰੇ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪਾਤਯਨ੍ਰਥਿਨੋ ਰਾਜਨ੍ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹ ਸਾਦਿਭਿਃ । ਮੁਣ੍ਡਤਾਲਵਨਾਨੀਵ ਚਕਾਰ ਸ ਰਥਵ੍ਰਜਾਨ੍
ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਰਥਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਮੁੰਡ ਤੇ ਤਾਲਾ ਦੇ ਬੂਟਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਨ੍ਰਥਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਗਜਾਨਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ । ਚਕਾਰ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯਾਤਲਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਮਿਵਾਸ਼ਨੇਃ । ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਮਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਸੈਨਿਕਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ, ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕੰਬ ਗਏ, ਰਾਜਾ।
ਅਘੋਮਾ ਨ੍ਯਪਤਨ੍ਬਾਣਾਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤੇ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਨਾਸਞ੍ਜਨ੍ਤ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਭੀष੍ਮਚਾਪਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸ਼ਰਾਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਤੀਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘਣੇ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ; ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁਕਦੇ ਸਨ।
ਨਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਨ੍ਰਥਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਸੁਯੁਕ੍ਤਾਞ੍ਜਵਨੈਰ੍ਹਯੈਃ । ਵਾਤਾਯਮਾਨਾਨਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਾਨ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਜਨਤਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ।
ਚੇਦਿਕਾਸ਼ਿਕਰੂਸ਼ਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । ਮਹਾਰਥਾਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕੁਲਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਨੁਤ੍ਯਜਃ
ਚੇਦੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ—
ਅਪਰਾਵਰ੍ਤਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਵਿਕृਤਧ੍ਵਜਾਃ । ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਵਾਜਿਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਃ
ਬਹਾਦਰ, ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ।
ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਪਰਲੋਕਾਯ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍। ਨ ਤਤ੍ਰਾਸੀਦ੍ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਸੋਮਕਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਮੌਤ ਦੇ ਖੁੱਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਂਗ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਮਕਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ।
ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਜੀਵਿਤੇ ਸ੍ਮ ਮਨੋ ਦਧੇ । ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਣੇ ਯੋਧਾਨ੍ਪ੍ਰੇਤਰਾਜਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਜਿੰਦਗੀ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਮਰਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।