ਗਿਰਿਮਾਤ੍ਰਾ ਹਿ ਤੇ ਨਾਗਾ ਭਿਨ੍ਨਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਾਃ । ਵਿਰੇਜੁਰ੍ਵਸੁਧਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਕੀਰ੍ਣਾ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਪਹਾੜਾਂ ਜਿਹੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਕਾਜਲ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਖਰੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੇ ਪਹਾੜ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਦ੍ਰਰਾਜਾਨਮਾਹਵੇ । ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਗੁਪ੍ਤਂ ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਗਤਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਰਬ੍ਧੋ ਭੀष੍ਮਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ
ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮਪੁਤਰ ਮਹਾਰਥੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਰਾਟਂ ਸੈਨ੍ਧਵੋ ਰਾਜਾ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਨਵਭਿਃ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਪੁਨਰਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਨੌ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਾਰਿਆ।
ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ । ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਵਿਰਾਟ ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੀਹ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਰਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਮੁਕਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੌ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਯੁਧਧ੍ਵਜੌ । ਰੇਜਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰੂਪੌ ਤੌ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸੈਨ੍ਧਵੌ
ਚਮਕਦਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰ, ਚਮਕਦੇ ਬਕਤਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਮਤਸਯ ਤੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦ੍ਰੋਣਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਮਹਾਰਣੇ । ਮਹਾਸਮੁਦਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੇ ਪੰਖੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ । ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤੇषੂਂਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸृष੍ਟਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਚਾਸ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਮਿषਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕਾਨ੍
ਪਾਰਸ਼ਤ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਤਾਞ੍ਛਰਾਞ੍ਛਰਘਾਤੇਨ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ ਮਹਾਰਥਃ । ਦ੍ਰੋਣੋ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਤ੍ਪਞ੍ਚ ਸਾਯਕਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਂਰਥੀ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਗਦਾਂ ਯਮਦਣ੍ਡੋਪਮਾਂ ਰਣੇ
ਫਿਰ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਉੱਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗੀ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਹਸਾ ਹੇਮਪਟ੍ਟਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍। ਸ਼ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਹ ਗਦਾ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਪਚਾਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਲਈ।
ਸਾ ਛਿਨ੍ਨਾ ਬਹੁਧਾ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਗਚਾਪਚ੍ਯੁਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਚੂਰ੍ਣੀਕृਤਾ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯਨ੍ਤੀ ਪਪਾਤ ਵਸੁਧਾਤਲੇ
ਉਹ ਗਦਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਗਦਾਂ ਵਿਨਿਹਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍षਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ । ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਰ੍ਵਪਾਰਸ਼ਵੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਗਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਸ਼ਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਤਾਂ ਦ੍ਰੋਣੋ ਨਵਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਯੁਧਿ ਭਾਰਤ। ਪਾਰ੍षਤਂ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਪੀਜਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਮਹਾਂਧਨੁਧਾਰੀ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਦਬਾਅ ਬਣਾਇਆ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਦ੍ਰੋਣਪਾਰ੍षਤਯੋਰਭੂਤ੍। ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਰਾਜ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਨਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪੀਡਯਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਸਂਯਤ੍ਤੋ ਵਨੇ ਮਤ੍ਤਮਿਵ ਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਅਰਜੁਨ, ਗਾਂਗੇਯ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਬਾਅ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਚ ਤਂ ਰਾਜਾ ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਤ੍ਰਿਧਾ ਭਿਨ੍ਨੇਨ ਨਾਗੇਨ ਮਦਾਨ੍ਧੇਨ ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਏ, ਮਸਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਹਸਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਗਜਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਂ ਸਮਸ੍ਥਾਯ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਗਜਗਤੋ ਰਾਜਾ ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਨਾਗਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਰਜਤੋਪਮੈਃ । ਵਿਮਲੈਰਾਯਸੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰਵਿਧ੍ਯਤ ਮਹਾਰਣੇ
ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਲੋਹੇ ਦੇ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਯਾਹਿਯਾਹੀਤ੍ਯਚੋਦਯਤ੍। ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਰਾਜ ਜਹ੍ਯੇਨਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੌਂਤੇਯ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, 'ਜਾ, ਜਾ!' ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਸ੍ਤਤੋ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੂਰ੍ਵਜ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਤਾਵਕਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਰਭਸਂ ਯੁਧਿ । ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੌੜੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਸੀ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਜਨਾਧਿਪ । ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਕਾਲੇ ਦਿਵੀਵਾਭ੍ਰਾਣਿ ਮਾਰੁਤਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦੇਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਇषੁਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਬਹੁਭਿਃ ਸ ਸਮਾਚਿਨੋਤ੍
ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਡਰ-ਡੋਲ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਰਥਾਗ੍ਨ੍ਯਗਾਰਸ਼੍ਚਾਪਾਰ੍ਚਿਰਸ਼ਿਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦੇਨ੍ਧਨਃ । ਸ਼ਰਸਙ੍ਘਮਹਾਜ੍ਵਾਲਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਸਮਰੇऽਦਹਤ੍
ਉਸਦਾ ਰਥ ਜੰਗ ਦਾ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਸੀ, ਧਨੁਸ਼ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਤੀਰ-ਭਾਲਾਂ ਉਸ ਅੱਗ ਦਾ ਇੰਧਨ ਬਣ ਗਈਆਂ; ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਯਥਾऽਗ੍ਨਿਃ ਸੁਮਹਾਨਿਦ੍ਧਃ ਕਕ੍ਸ਼ੇ ਚਰਤਿ ਸਾਨਿਲਃ। ਤਥਾ ਜਜ੍ਵਾਲ ਭੀष੍ਮੋऽਪਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਦੀਰਯਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅਸਮਾਨੀ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਉਠਿਆ।
ਸੋਮਕਾਂਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮੋ ਜਘ੍ਨੇ ਪਾਰ੍ਥਪਦਾਨੁਗਾਨ੍ । ਨ੍ਯਵਾਰਯਤ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯ ਮਹਾਰਥਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੋਮਕਾਂ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।