ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਆਜਘਾਨ ਰਮੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਯਸ਼ੋ ਮਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ । ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤੁ ਬृਹਦ੍ਬਲਮਯੋਧਯਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬ੍ਰਹਦਬਲ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਪਾਰ੍ਥਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਕੋਸਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਪਾਰਥ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਮਰਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਸੌਭਦ੍ਰਃ ਕੋਸਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਵ੍ਯਾਧਾष੍ਟਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਹ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਪਰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅੱਠ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਨਾਕਮ੍ਪਯਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਚ ਪੁਨਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਕੌਸਲ੍ਯਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ ਤੇ ਮੁੜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਆਜਘਾਨ ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਕਙ੍ਕਪਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਹ ਮੋਰ-ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬ੍ਰਹਦਬਲ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਂ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਦ੍ਭੀष੍ਮਹੇਤੋਃ ਪਰਂਤਪ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਸਂਰਬ੍ਧਯੋਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸਮਰੇ ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਨੋਃ । ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਬਲਿਵਾਸਵਯੋਰਭੂਤ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜੇ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਲੜੇ ਸਨ।
ਭੀਮਸੇਨੋ ਗਜਾਨੀਕਂ ਯੋਧਯਨ੍ਬਹ੍ਵਸ਼ੋਭਤ । ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਰ੍ਦਾਰਯਨ੍ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਭੀਮਸੇਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਸ਼ਕਰ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਭੀਮੇਨ ਮਾਤ੍ਗਾ ਗਿਰਿਸਨ੍ਨਿਭਾਃ । ਨਿਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾ ਨਾਦਯਨ੍ਤੋ ਵਸੁਧਰਾਮ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਭੀਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ।
ਗਿਰਿਮਾਤ੍ਰਾ ਹਿ ਤੇ ਨਾਗਾ ਭਿਨ੍ਨਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਾਃ । ਵਿਰੇਜੁਰ੍ਵਸੁਧਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਕੀਰ੍ਣਾ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਪਹਾੜਾਂ ਜਿਹੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਕਾਜਲ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਖਰੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੇ ਪਹਾੜ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਦ੍ਰਰਾਜਾਨਮਾਹਵੇ । ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਗੁਪ੍ਤਂ ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਗਤਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਰਬ੍ਧੋ ਭੀष੍ਮਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ
ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮਪੁਤਰ ਮਹਾਰਥੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਰਾਟਂ ਸੈਨ੍ਧਵੋ ਰਾਜਾ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਨਵਭਿਃ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਪੁਨਰਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਨੌ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਾਰਿਆ।
ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ । ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਵਿਰਾਟ ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੀਹ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਰਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਮੁਕਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੌ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਯੁਧਧ੍ਵਜੌ । ਰੇਜਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰੂਪੌ ਤੌ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸੈਨ੍ਧਵੌ
ਚਮਕਦਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰ, ਚਮਕਦੇ ਬਕਤਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਮਤਸਯ ਤੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦ੍ਰੋਣਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਮਹਾਰਣੇ । ਮਹਾਸਮੁਦਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੇ ਪੰਖੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ । ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤੇषੂਂਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸृष੍ਟਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਚਾਸ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਮਿषਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕਾਨ੍
ਪਾਰਸ਼ਤ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਤਾਞ੍ਛਰਾਞ੍ਛਰਘਾਤੇਨ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ ਮਹਾਰਥਃ । ਦ੍ਰੋਣੋ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਤ੍ਪਞ੍ਚ ਸਾਯਕਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਂਰਥੀ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਗਦਾਂ ਯਮਦਣ੍ਡੋਪਮਾਂ ਰਣੇ
ਫਿਰ ਪਾਰਸ਼ਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਉੱਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗੀ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਹਸਾ ਹੇਮਪਟ੍ਟਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍। ਸ਼ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਹ ਗਦਾ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਪਚਾਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਲਈ।
ਸਾ ਛਿਨ੍ਨਾ ਬਹੁਧਾ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਗਚਾਪਚ੍ਯੁਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਚੂਰ੍ਣੀਕृਤਾ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯਨ੍ਤੀ ਪਪਾਤ ਵਸੁਧਾਤਲੇ
ਉਹ ਗਦਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਗਦਾਂ ਵਿਨਿਹਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍षਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ । ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਰ੍ਵਪਾਰਸ਼ਵੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਗਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਸ਼ਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਤਾਂ ਦ੍ਰੋਣੋ ਨਵਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਯੁਧਿ ਭਾਰਤ। ਪਾਰ੍षਤਂ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਪੀਜਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਮਹਾਂਧਨੁਧਾਰੀ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਦਬਾਅ ਬਣਾਇਆ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਦ੍ਰੋਣਪਾਰ੍षਤਯੋਰਭੂਤ੍। ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਰਾਜ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਨਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪੀਡਯਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਸਂਯਤ੍ਤੋ ਵਨੇ ਮਤ੍ਤਮਿਵ ਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਅਰਜੁਨ, ਗਾਂਗੇਯ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਬਾਅ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਚ ਤਂ ਰਾਜਾ ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਤ੍ਰਿਧਾ ਭਿਨ੍ਨੇਨ ਨਾਗੇਨ ਮਦਾਨ੍ਧੇਨ ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਏ, ਮਸਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਹਸਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਗਜਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਂ ਸਮਸ੍ਥਾਯ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਗਜਗਤੋ ਰਾਜਾ ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।