ਆਰ੍षਭੇ ਚਰ੍ਮਣੀ ਚਿਤ੍ਰੇ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤੇ । ਤਾਰਕਾਸ਼ਤਚਿਤ੍ਰੇ ਚ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੌ ਸੁਮਹਾਪ੍ਰਭੌ
ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਢਾਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੌਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੌਂ ਤਾਰੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜ ਕੇ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਵਿਮਲੌ ਰਾਜਂਸ੍ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਦ੍ਰੁਤੌ । ਵਾਸਿਤਾਸਂਗਮੇ ਯਤ੍ਤੌ ਸਿਂਹਾਵਿਵ ਮਹਾਵਨੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਗਤਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਾਨਿ ਚ। ਚੇਰਤੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੌ ਚ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਘੇਰੇ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਹੁੰਦੇ, ਆਪਣਾ ਹੁਨਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਪੌਰਵੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਂ ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਖਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਸਿਨਾ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪੌਰਵ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਖੜਾ ਰਹਿ, ਖੜਾ ਰਹਿ!'
ਚੇਦਿਰਾਜੋऽਪਿ ਸਮਰੇ ਪੌਰਵਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍ । ਆਜਘਾਨ ਸ਼ਿਤਾਗ੍ਰੇਣ ਜਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਸਿਨਾ
ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੌਰਵ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਗਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਹਵੇ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵੇਗਾਭਿਹਤੌ ਨਿਪੇਤਤੁਰਰਿਂਦਮੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੋਟ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪੌਰਵਂ ਤਨਯਸ੍ਤਵ । ਜਯਤ੍ਸੇਨੋ ਰਥੇਨਾਜਾਵਪੋਵਾਹ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍
ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਤਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਚਾੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਗਿਆ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੁ ਤੁ ਸਮਰੇ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਪੋਵਾਹ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਹਦੇਵਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ
ਪਰ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਹਦੇਵ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਲੈ ਗਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਃ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਬਹੁਭਿਰਾਯਸੈਃ । ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਂ षष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਨਵਭਿ ਸ਼ਰੈਃ
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਕਈ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਠ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਮੁੜ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ।
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤੁ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਦਸ਼ਮਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਪਰ ਸੁਸ਼ਰਮਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਸ ਤੇ ਫਿਰ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਆਜਘਾਨ ਰਮੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਯਸ਼ੋ ਮਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ । ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤੁ ਬृਹਦ੍ਬਲਮਯੋਧਯਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬ੍ਰਹਦਬਲ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਪਾਰ੍ਥਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਕੋਸਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਪਾਰਥ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਮਰਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਸੌਭਦ੍ਰਃ ਕੋਸਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਵ੍ਯਾਧਾष੍ਟਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਹ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਪਰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅੱਠ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਨਾਕਮ੍ਪਯਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਚ ਪੁਨਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਕੌਸਲ੍ਯਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ ਤੇ ਮੁੜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਆਜਘਾਨ ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਕਙ੍ਕਪਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਹ ਮੋਰ-ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬ੍ਰਹਦਬਲ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਂ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਦ੍ਭੀष੍ਮਹੇਤੋਃ ਪਰਂਤਪ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਸਂਰਬ੍ਧਯੋਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸਮਰੇ ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਨੋਃ । ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਬਲਿਵਾਸਵਯੋਰਭੂਤ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜੇ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਲੜੇ ਸਨ।
ਭੀਮਸੇਨੋ ਗਜਾਨੀਕਂ ਯੋਧਯਨ੍ਬਹ੍ਵਸ਼ੋਭਤ । ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਰ੍ਦਾਰਯਨ੍ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਭੀਮਸੇਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਸ਼ਕਰ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਭੀਮੇਨ ਮਾਤ੍ਗਾ ਗਿਰਿਸਨ੍ਨਿਭਾਃ । ਨਿਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾ ਨਾਦਯਨ੍ਤੋ ਵਸੁਧਰਾਮ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਭੀਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ।
ਗਿਰਿਮਾਤ੍ਰਾ ਹਿ ਤੇ ਨਾਗਾ ਭਿਨ੍ਨਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਾਃ । ਵਿਰੇਜੁਰ੍ਵਸੁਧਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਕੀਰ੍ਣਾ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਪਹਾੜਾਂ ਜਿਹੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਕਾਜਲ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਖਰੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੇ ਪਹਾੜ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਦ੍ਰਰਾਜਾਨਮਾਹਵੇ । ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਗੁਪ੍ਤਂ ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਗਤਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਰਬ੍ਧੋ ਭੀष੍ਮਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ
ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮਪੁਤਰ ਮਹਾਰਥੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਰਾਟਂ ਸੈਨ੍ਧਵੋ ਰਾਜਾ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਨਵਭਿਃ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਪੁਨਰਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਨੌ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਾਰਿਆ।
ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ । ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਵਿਰਾਟ ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤੀਹ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਰਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਮੁਕਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੌ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾਯੁਧਧ੍ਵਜੌ । ਰੇਜਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰੂਪੌ ਤੌ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸੈਨ੍ਧਵੌ
ਚਮਕਦਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰ, ਚਮਕਦੇ ਬਕਤਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਮਤਸਯ ਤੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦ੍ਰੋਣਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਮਹਾਰਣੇ । ਮਹਾਸਮੁਦਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੇ ਪੰਖੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ । ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤੇषੂਂਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸृष੍ਟਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਚਾਸ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਮਿषਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕਾਨ੍
ਪਾਰਸ਼ਤ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਤਾਞ੍ਛਰਾਞ੍ਛਰਘਾਤੇਨ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ ਮਹਾਰਥਃ । ਦ੍ਰੋਣੋ ਦ੍ਰੁਪਦਪੁਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਤ੍ਪਞ੍ਚ ਸਾਯਕਾਨ੍
ਉਹ ਮਹਾਂਰਥੀ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।