ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਰਭਸਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਆਜਘਾਨੋਰਸਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਾਰਾਚੇਨ ਪਰਂਤਪਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ।
ਸ਼ੈਨੇਯੋऽਪਿ ਗੁਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਮਸੁ ਭਾਰਤ। ਅਤਾਡਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਨਵਭਿਃ ਕਙ੍ਕਪਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਪਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਕਦੇ ਨੀਵੀਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨੌਂ ਗਿੱਧ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਾਜੁਕ ਅੰਗਾਂ 'ਚ ਵੱਜਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤੁ ਸਮਰੇ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਬਾਹ੍ਵੋਰੁਰਸਿ ਚਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਅਸ਼੍ਵੱਥਾਮਾ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਫਿਰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਹੋਰ ਤੀਹ ਤੀਰ ਵੱਜਾਏ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ । ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰਾਜਘਾਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਘਾਇਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਵੱਜਿਆ।
ਪੌਰਵੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਂ ਚ ਸ਼ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ । ਬਹੁਧਾ ਦਾਰਯਾਂਚਕ੍ਰੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਮਹਾਰਥਃ
ਪੌਰਵ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੈਵ ਪੌਰਵਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਰਥਃ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧਾਸ਼ੁ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਤੀਹ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਵੱਜਿਆ।
ਪੌਰਵਸ੍ਤੁ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੋਰ੍ਮਹਾਰਥਃ । ਨਨਾਦ ਬਲਵਨ੍ਨਾਦਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਚ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਪਰ ਪੌਰਵ ਨੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਮਾਰੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਪੌਰਵਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਆਜਘਾਨ ਮਹਾਰਾਜ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਅਹੱਤੱਰ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤੌ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਮਹੇष੍ਵਾਸੌ ਮਹਾਮਾਤ੍ਰੌ ਮਹਾਰਥੌ । ਮਹਤਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਪਰਸ੍ਪਰਮਵਰ੍षਤਾਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮੋਟ ਵਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਯਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਵਿਰਥਾਵਸਿਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੀਯਤੁਰਮਰ੍षਣੌ
ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਕੇ ਤੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਭਾਰਤ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੈਦਲ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਆ ਗਏ।
ਆਰ੍षਭੇ ਚਰ੍ਮਣੀ ਚਿਤ੍ਰੇ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤੇ । ਤਾਰਕਾਸ਼ਤਚਿਤ੍ਰੇ ਚ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੌ ਸੁਮਹਾਪ੍ਰਭੌ
ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਢਾਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੌਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੌਂ ਤਾਰੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜ ਕੇ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਵਿਮਲੌ ਰਾਜਂਸ੍ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਦ੍ਰੁਤੌ । ਵਾਸਿਤਾਸਂਗਮੇ ਯਤ੍ਤੌ ਸਿਂਹਾਵਿਵ ਮਹਾਵਨੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਗਤਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਾਨਿ ਚ। ਚੇਰਤੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੌ ਚ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਘੇਰੇ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਹੁੰਦੇ, ਆਪਣਾ ਹੁਨਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਪੌਰਵੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਂ ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਖਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਸਿਨਾ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪੌਰਵ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਖੜਾ ਰਹਿ, ਖੜਾ ਰਹਿ!'
ਚੇਦਿਰਾਜੋऽਪਿ ਸਮਰੇ ਪੌਰਵਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍ । ਆਜਘਾਨ ਸ਼ਿਤਾਗ੍ਰੇਣ ਜਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਸਿਨਾ
ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੌਰਵ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਗਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਹਵੇ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵੇਗਾਭਿਹਤੌ ਨਿਪੇਤਤੁਰਰਿਂਦਮੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੋਟ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪੌਰਵਂ ਤਨਯਸ੍ਤਵ । ਜਯਤ੍ਸੇਨੋ ਰਥੇਨਾਜਾਵਪੋਵਾਹ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍
ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਤਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਚਾੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਗਿਆ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੁ ਤੁ ਸਮਰੇ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਪੋਵਾਹ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਹਦੇਵਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ
ਪਰ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਹਦੇਵ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਲੈ ਗਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਃ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਬਹੁਭਿਰਾਯਸੈਃ । ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਂ षष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਨਵਭਿ ਸ਼ਰੈਃ
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਕਈ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਠ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਮੁੜ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ।
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤੁ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਦਸ਼ਮਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਪਰ ਸੁਸ਼ਰਮਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਸ ਤੇ ਫਿਰ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਆਜਘਾਨ ਰਮੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਯਸ਼ੋ ਮਾਨਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ । ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤੁ ਬृਹਦ੍ਬਲਮਯੋਧਯਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬ੍ਰਹਦਬਲ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਪਾਰ੍ਥਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਕੋਸਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਪਾਰਥ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਮਰਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਸੌਭਦ੍ਰਃ ਕੋਸਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਵ੍ਯਾਧਾष੍ਟਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀਹ ਚੰਗੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਪਰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅੱਠ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਨਾਕਮ੍ਪਯਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਚ ਪੁਨਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਕੌਸਲ੍ਯਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ ਤੇ ਮੁੜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਆਜਘਾਨ ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਕਙ੍ਕਪਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਹ ਮੋਰ-ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬ੍ਰਹਦਬਲ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਂ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਦ੍ਭੀष੍ਮਹੇਤੋਃ ਪਰਂਤਪ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਸਂਰਬ੍ਧਯੋਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸਮਰੇ ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਨੋਃ । ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਬਲਿਵਾਸਵਯੋਰਭੂਤ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜੇ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਲੜੇ ਸਨ।
ਭੀਮਸੇਨੋ ਗਜਾਨੀਕਂ ਯੋਧਯਨ੍ਬਹ੍ਵਸ਼ੋਭਤ । ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਰ੍ਦਾਰਯਨ੍ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਭੀਮਸੇਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਸ਼ਕਰ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਭੀਮੇਨ ਮਾਤ੍ਗਾ ਗਿਰਿਸਨ੍ਨਿਭਾਃ । ਨਿਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾ ਨਾਦਯਨ੍ਤੋ ਵਸੁਧਰਾਮ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਭੀਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ।