ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ। ਭੀष੍ਮਹੇਤੋਰ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸ਼੍ਯੇਨਯੋਰਾਮਿषੇ ਯਥਾ
ਉਥੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਕੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਨਰ-ਸ਼ੇਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਗਿੱਧ ਮਾਸ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ।
ਤਯੋਃ ਸਮਾਗਮੋ ਘੋਰੋ ਬਭੂਵ ਯੁਧਿ ਭਾਰਤ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਜਿਗੀषੂਣਾਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਲਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਮਯੋਧਯਤ੍। ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਭੀष੍ਮਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ
ਮਹਾਰਾਜ, ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਣੇ ਕਾਰ੍षਿਂ ਨਵਭਿਰ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਆਜਘਾਨੋਰਸਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਨਂ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਕਾਰਸ਼ਣੀ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਰਣੇ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਰ੍ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਜਿਹ੍ਵਾਮਿਵਾਯਸੀਮ੍। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕਾਰਸ਼ਣੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਂਗ ਲੋਹੇ ਦੀ ਬਰਛੀ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਹਸਾ ਘੋਰਰੂਪਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਦ੍ਵਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੇਣ ਮਹਾਰਥਃ
ਪਰ, ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਬਰਛੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੇਜ਼ਰ-ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦੋ ਹਿਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਤਿਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਃ ਪਰਮਕੋਪਨਃ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰੁਰਸਿ ਚਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਕਾਰਸ਼ਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਰਛੀ ਡਿੱਗਦੀ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਨਂ ਸ਼ਰੈਰ੍ਘੋਰੈਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ । ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਦਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਧੋਰਂ ਚਿਤ੍ਰਰੂਪਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਈਕ੍ਸ਼ਿਤृਪ੍ਰੀਤਿਤਜਨਨਂ ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਪੂਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਯੁੱਧ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਵਿਜਯਾਯ ਚ। ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਰਣੇ ਵੀਰੌ ਸੌਭਦ੍ਰਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵੌ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਦੋ ਵੀਰ — ਸੌਭਦ੍ਰ ਅਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ — ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜੇ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਰਭਸਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਆਜਘਾਨੋਰਸਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਾਰਾਚੇਨ ਪਰਂਤਪਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ।
ਸ਼ੈਨੇਯੋऽਪਿ ਗੁਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਮਸੁ ਭਾਰਤ। ਅਤਾਡਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਨਵਭਿਃ ਕਙ੍ਕਪਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਪਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਕਦੇ ਨੀਵੀਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨੌਂ ਗਿੱਧ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਾਜੁਕ ਅੰਗਾਂ 'ਚ ਵੱਜਿਆ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤੁ ਸਮਰੇ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਬਾਹ੍ਵੋਰੁਰਸਿ ਚਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਅਸ਼੍ਵੱਥਾਮਾ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਫਿਰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਹੋਰ ਤੀਹ ਤੀਰ ਵੱਜਾਏ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ । ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰਾਜਘਾਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਘਾਇਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਵੱਜਿਆ।
ਪੌਰਵੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਂ ਚ ਸ਼ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ । ਬਹੁਧਾ ਦਾਰਯਾਂਚਕ੍ਰੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਮਹਾਰਥਃ
ਪੌਰਵ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੈਵ ਪੌਰਵਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਰਥਃ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧਾਸ਼ੁ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਤੀਹ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਵੱਜਿਆ।
ਪੌਰਵਸ੍ਤੁ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੋਰ੍ਮਹਾਰਥਃ । ਨਨਾਦ ਬਲਵਨ੍ਨਾਦਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਚ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਪਰ ਪੌਰਵ ਨੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਮਾਰੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਪੌਰਵਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਆਜਘਾਨ ਮਹਾਰਾਜ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਇਕੱਤਰ ਅਹੱਤੱਰ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤੌ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਮਹੇष੍ਵਾਸੌ ਮਹਾਮਾਤ੍ਰੌ ਮਹਾਰਥੌ । ਮਹਤਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਪਰਸ੍ਪਰਮਵਰ੍षਤਾਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮੋਟ ਵਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਯਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਵਿਰਥਾਵਸਿਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੀਯਤੁਰਮਰ੍षਣੌ
ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਕੇ ਤੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਭਾਰਤ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੈਦਲ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਆ ਗਏ।
ਆਰ੍षਭੇ ਚਰ੍ਮਣੀ ਚਿਤ੍ਰੇ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤੇ । ਤਾਰਕਾਸ਼ਤਚਿਤ੍ਰੇ ਚ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੌ ਸੁਮਹਾਪ੍ਰਭੌ
ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਢਾਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੌਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੌਂ ਤਾਰੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜ ਕੇ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਵਿਮਲੌ ਰਾਜਂਸ੍ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਦ੍ਰੁਤੌ । ਵਾਸਿਤਾਸਂਗਮੇ ਯਤ੍ਤੌ ਸਿਂਹਾਵਿਵ ਮਹਾਵਨੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਗਤਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਾਨਿ ਚ। ਚੇਰਤੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੌ ਚ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਘੇਰੇ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਹੁੰਦੇ, ਆਪਣਾ ਹੁਨਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਪੌਰਵੋ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਂ ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਖਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਸਿਨਾ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪੌਰਵ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਖੜਾ ਰਹਿ, ਖੜਾ ਰਹਿ!'
ਚੇਦਿਰਾਜੋऽਪਿ ਸਮਰੇ ਪੌਰਵਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍ । ਆਜਘਾਨ ਸ਼ਿਤਾਗ੍ਰੇਣ ਜਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਸਿਨਾ
ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੌਰਵ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਗਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਹਵੇ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵੇਗਾਭਿਹਤੌ ਨਿਪੇਤਤੁਰਰਿਂਦਮੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੋਟ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪੌਰਵਂ ਤਨਯਸ੍ਤਵ । ਜਯਤ੍ਸੇਨੋ ਰਥੇਨਾਜਾਵਪੋਵਾਹ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍
ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਤਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਚਾੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਗਿਆ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੁ ਤੁ ਸਮਰੇ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਅਪੋਵਾਹ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਹਦੇਵਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ
ਪਰ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਹਦੇਵ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਲੈ ਗਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਃ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਬਹੁਭਿਰਾਯਸੈਃ । ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਂ षष੍ਟ੍ਯਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਨਵਭਿ ਸ਼ਰੈਃ
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਕਈ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਠ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਮੁੜ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ।
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤੁ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਦਸ਼ਮਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਪਰ ਸੁਸ਼ਰਮਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਸ ਤੇ ਫਿਰ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।