ਅਹਂ ਗਙ੍ਗਾ ਜਹ੍ਨੁਸੁਤਾ ਮਹਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਾ। ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮੁषਿਤਾऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
''ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਹਾਂ, ਜਹਨੂ ਦੀ ਧੀ, ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਹਾਂ।''
ਇਮੇऽष੍ਟੌ ਵਸਵੋ ਦੇਵਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਹੌਜਸਃ। ਵਸਿष੍ਠਸ਼ਾਪਦੋषੇਣ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਾਃ
''ਇਹ ਅੱਠ ਵਸੂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।''
ਤੇषਾਂ ਜਨਯਿਤਾ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦृਤੇ ਭੁਵਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਮਦ੍ਵਿਧਾ ਮਾਨੁषੀ ਧਾਤ੍ਰੀ ਲੋਕੇ ਨਾਸ੍ਤੀਹ ਕਾਚਨ
''ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਮਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।''
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਜ੍ਜਨਨੀਹੇਤੋਰ੍ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਾ। ਜਨਯਿਤ੍ਵਾ ਵਸੂਨष੍ਟੌ ਜਿਤਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾऽਕ੍ਸ਼ਯਾਃ
''ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਈ। ਅੱਠ ਵਸੂ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ, ਤੂੰ ਅਬਾਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ।''
ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਮਯਸ੍ਤ੍ਵੇष ਵਸੂਨਾਂ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤੋ ਮਯਾ। ਜਾਤਂ ਜਾਤਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯੇ ਜਨ੍ਮਤੋ ਮਾਨੁषਾਦਿਤਿ
''ਇਹੀ ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਸੀ: 'ਜੋ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗੀ।'''
ਤਤ੍ਤੇ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਆਪਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇਸ੍ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਾਹਿ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍
''ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਆਪਵ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ। ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।''
ਅਯਂ ਤਵ ਸੁਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ। ਸਂਭੂਤੋਤਿਜਨਂ ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ।। ।। ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਮਹਾਭਾਰਤੇ ਆਦਿਪਰ੍ਵਣਿ ਸਂਭਵਪਰ੍ਵਣਿ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ।। 105
''ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ ਕਰੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।''
ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਗੁਣਾਨਹਮ੍। ਦਮੋ ਦਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਹ੍ਰੀਰ੍ਧृਤਿਸ੍ਤੇਜ ਉਤ੍ਤਮਮ੍। ਨਿਤ੍ਯਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ਮਹਾਸਤ੍ਵੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੌ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੇ
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਸੰਯਮ, ਦਾਨ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਬੁਧੀ, ਲਾਜ, ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਉੱਚਾ ਤੇਜ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਸ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲੋ ਨृਪਃ। ਆਸੀਦ੍ਭਰਤਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਗੋਪ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਕਮ੍ਬੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪृਥੁਵ੍ਯਂਸੋ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਅਨ੍ਵਿਤਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਰ੍ਥੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨृਪਤਿਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਗਲ ਸੰਖ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਮੋਟੇ ਕੰਧੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਰਗੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਭ ਰਾਜ-ਲਕੜੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤੋ ਵृਤ੍ਤਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਤਤਂ ਨਰਾਃ। ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਪਰਃ ਕਾਮਾਦਰ੍ਥਾਚ੍ਚੇਤਿ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜਦੀ ਕੀਰਤੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹੀ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ।
ਏਵਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਸਤ੍ਵਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨ ਚਾਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ; ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਹਿ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਤਂ ਮਹੀਪਾ ਮਹੀਪਾਲਂ ਰਾਜਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਨ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵੀਤਸ਼ੋਕਭਯਾਬਾਧਾਃ ਸੁਖਸ੍ਵਪ੍ਨਨਿਬੋਧਨਾਃ। ਪਤਿਂ ਭਾਰਤਗੋਪ੍ਤਾਰਂ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਭੂਮਿਪਾਃ
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਦੁੱਖ, ਡਰ ਤੇ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਗ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਤੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਤੇਜਸਾ। ਯਜ੍ਞਦਾਨਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ੀਲਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਭੂਮਿਪਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਜੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਉਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਹੇਠ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਪ੍ਰਮੁਖੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤੇ ਲੋਕੇ ਨृਪਤਿਭਿਸ੍ਤਦਾ। ਨਿਯਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮੋਤ੍ਤਰਮਵਰ੍ਤਤ
ਜਦੋਂ ਸੰਤਨੂ ਆਗੂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਧਰਮ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਨੁਵ੍ਰਤਾਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਨੁਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਪਰ੍ਯਚਰਨ੍ਵਿਸ਼ਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ; ਸ਼ੂਦਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਕੁਰੂਣਾਂ ਪੁਟਭੇਦਨੇ। ਵਸਨ੍ਸਾਗਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾਮਨ੍ਵਸ਼ਾਸਦ੍ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਉਹ ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਦੇਵਰਾਜਸਦृਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਵਾਗृਜੁਃ। ਦਾਨਧਰ੍ਮਤਪੋਯੋਗਾਚ੍ਛ੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਧਾ, ਦਾਨ, ਧਰਮ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਰਾਗਦ੍ਵੇषਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸੋਮਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ।। ਤੇਜਸਾ ਸੂਰ੍ਯਕਲ੍ਪੋऽਭੂਦ੍ਵਾਯੁਵੇਗਸਮੋ ਜਵੇ। ਅਨ੍ਤਕਪ੍ਰਤਿਮਃ ਕੋਪੇ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਪृਥਿਵੀਸਮਃ
ਉਹ ਲਗਾਵਟ ਤੇ ਵੈਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰਾ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਵਾ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼, ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਰਗਾ ਧੀਰ ਸੀ।
ਵਧਃ ਪਸ਼ੁਵਰਾਹਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੌ ਪृਥਿਵੀਪਾਲੇ ਨਾਵਰ੍ਤਤ ਤਥਾ ਨृਪ
ਰਾਜਾ ਸੰਤਨੂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਗਾਂ, ਸੂਰ, ਹਿਰਣ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਾਰਕਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਧਰ੍ਮੋਤ੍ਤਰੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਵਿਨਯਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਸਮਂ ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਭੂਤਾਨਿ ਕਾਮਰਾਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਸੰਤਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਲਗਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਚਕੋਰਨੇਤ੍ਰਸ੍ਤਾਮ੍ਰਾਸ੍ਯਃ ਸਿਂਹਰ੍षਭਗਤਿਰ੍ਯੁਵਾ। ਗੁਣੈਰਨੁਪਮੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਸ੍ਤੈਰਾਭਿਗਾਮਿਕੈਃ। ਗਮ੍ਭੀਰਃ ਸਤ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਕੋਰੇ ਵਰਗੀਆਂ, ਮੂੰਹ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗਾ, ਚਾਲ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਬਲਦ ਵਰਗੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ, ਗੰਭੀਰ, ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ।
ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਮਾਰਭ੍ਯਨ੍ਤ ਤਦਾ ਕ੍ਰਿਯਾਃ। ਨ ਚਾਧਰ੍ਮੇਣ ਕੇषਾਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਭਵਦ੍ਵਧਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ; ਤੇ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਦੀ ਮੌਤ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਅਸੁਖਾਨਾਮਨਾਥਾਨਾਂ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿषੁ ਵਰ੍ਤਤਾਮ੍। ਸ ਏਵ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੂਤਾਨਾਮਭਵਤ੍ਪਿਤਾ
ਜੋ ਦੁਖੀ, ਅਨਾਥ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪਿਤਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਰੁਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰੇ ਸਤਿ। ਸ਼੍ਰਿਤਾ ਵਾਗਭਵਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬੋਲ ਵਿਚ ਸਚਾਈ ਸੀ, ਤੇ ਮਨ ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਪਸ਼ਵਃ ਸृष੍ਟਾਃ ਸਂਤਾਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਮੈਥੁਨਮ੍।' ਸ ਸਮਾਃ षੋਡਸ਼ਾष੍ਟੌ ਚ ਚਤਸ੍ਰੋऽष੍ਟੌ ਤਥਾऽਪਰਾਃ। ਰਤਿਮਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਬਭੂਵ ਵਨਗੋਚਰਃ
ਪਸ਼ੂ ਯਜਨ ਲਈ ਬਣੇ, ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਸਿਰਫ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਸੀ; ਉਹ ਸੋਲਾਂ, ਅੱਠ, ਚਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਰਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਥਾਰੂਪਸ੍ਤਥਾਚਾਰਸ੍ਤਥਾਵृਤ੍ਤਸ੍ਤਥਾਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤੋ ਵਸੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ, ਚਲਣ, ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਗਿਆਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਨਾਮ ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਵਾਸੁ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸ ਨਿष੍ਣਾਤਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇष੍ਵਿਤਰੇषੁ ਚ। ਮਹਾਬਲੋ ਮਹਾਸਤ੍ਵੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਹ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਰਾਜਕਾਰੀ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ; ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੌਰ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮृਗਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਮਨੁਸਰਨ੍ਨਦੀਮ੍। ਭਾਗੀਰਥੀਮਲ੍ਪਜਲਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਨृਪਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹਿਰਣ ਨੂੰ ਵਿੱਧ ਕੇ, ਸੰਤਨੂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨੂੰ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।