ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਕਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਨਵਭਿਰ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰੁਰਸਿ ਚਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ, ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਚਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾਗਧਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮਾਦਿष੍ਟੌ ਤਂ ਦੇਸ਼ਮੁਪਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਮਾਗਧ ਦੇ ਮਹਾ-ਰਥੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਆਏ।
ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੋ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਕੌਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਸੇਨਾਂ ਜਘ੍ਨੁਤੁਃ ਸੁਮਹਾਰਥੌ
ਉਥੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਮਹਾ-ਯੋਧੇ ਹਨ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਭੀਮਂ ਭੀਮਾਯੁਧਂ ਯੁਧਿ। ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰष੍ਟਭਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੈਤਸੇਨ ਨੇ ਜੰਗ 'ਚ ਭੀਮ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ!
ਤਂ ਭੀਮੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧਾ ਪੁਨਰ੍ਵੀਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਸਾਰਥਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਭਲ੍ਲੇਨ ਰਥਨੀਡਾਦਪਾਤਯਤ੍
ਭੀਮ ਨੇ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਚੌੜਾ ਤੀਰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦ੍ਭ੍ਰਾਂਤੈਸ੍ਤੁਰਗੈਃ ਸੋऽਥ ਦ੍ਰਵਮਾਣੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਮਾਗਧੋऽਪਸृਤੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧੇਰੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਵਿਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਬਾਣੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਪਞ੍ਚषष੍ਟਿਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਪੈਂਸਠ ਤੇਜ਼ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਤਂ ਭੀਮਃ ਸਮਰਸ਼੍ਲਾਘੀ ਗੁਰੁਂ ਪਿਤृਸਮਂ ਰਣੇ। ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈਸ੍ਤਥਾ षष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਭਾਰਤ
ਭੀਮ, ਜੋ ਜੰਗ 'ਚ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਪੰਜ ਚੌੜੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਫਿਰ ਸੱਠ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਬਹੁਭਿਰਾਯਸੈਃ। ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਮਹਾਭ੍ਰਾਣਿ ਯਥਾऽਨਿਲਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਕਈ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਰਾਜ ਚ ਕੌਸਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ । ਸਮਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਭੀਮਸੇਨਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਕੋਸਲ ਦੇ ਬ੍ਰਹਦਬਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਏ।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ 'ਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਾਤ੍
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾ-ਰਥੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਖਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਅਯੋਧਯਨ੍ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸृਞ੍ਜਯੈਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਗੂ ਬਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੰਗ 'ਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਤਥੈਵ ਤਾਵਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਤਵ੍ਰਤਮ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਯੋਧਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ, ਯਤਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਆਗੂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ 'ਚ ਲੜੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਭਯਾਵਹਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਜਯੇ ਭੀष੍ਮੋ ਗ੍ਲਹ ਆਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਤਤ੍ਰ ਹਿ ਦ੍ਯੂਤਮਾਸਕ੍ਤਂ ਵਿਜਯਾਯੇਤਰਾਯ ਵਾ
ਤੇਰੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਭੀਸ਼ਮ ਹੀ ਦਾਅ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਹਾਰ ਜੂਏ ਵਾਂਗ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ਯਚੋਦਯਤ੍। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਮਾ ਭੈष੍ਟ ਰਥਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ!'
ਸੇਨਾਪਤਿਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਵਰੂਥਿਨੀ । ਭੀष੍ਮਂ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਹਵੇ
ਸੇਨਾ ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜੀ, ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ।
ਭੀष੍ਮੋऽਪਿ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਾਂ ਚਮੂਮ੍ । ਆਪਤਨ੍ਤੀਂ ਮਹਾਰਾਜ ਵੇਲਾਮਿਵ ਮਹੋਦਧਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਆਉਂਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਕਥਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮੋ ਦਸ਼ਮੇऽਹਨਿ ਸਞ੍ਜਯ। ਅਯੁਧ੍ਯਤ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਸृਜ੍ਜਯੈਃ
ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ?
ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍। ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਹਵਸ਼ੋਭਿਨਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਿਆ? ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਲੜਾਈ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਦਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਭਾਰਤ। ਯਥਾ ਚ ਤਦਭੂਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੁਰੁ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੇ, ਭਾਰਤ ਜੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।
ਗਮਿਤਾਃ ਪਰਲੋਕਾਯ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕਿਰੀਟਿਨਾ । ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਕਿਰੀਟੀ ਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਰਲੋਕ ਵੱਲ ਭੇਜੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਯਥਾਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਂ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸ ਚਾਪਿ ਸਮਿਤਿਂਜਯਃ । ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮਕਰੋਦ੍ਭੀष੍ਮਃ ਸਤਤਂ ਸਮਿਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਕੌਰਵਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹਿਤਂ ਭੀष੍ਮਂ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਪਰਂਤਪ । ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਚ ਸਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਸ਼ਯਿਤਾ ਜਨਾਃ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਸ਼ਮੇऽਹਨਿ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਭੀष੍ਮਾਰ੍ਜੁਨਸਮਾਗਮੇ । ਅਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਃ ਸਤਤਂ ਸਮਿਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆਏ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਮਾਰਕਟ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਯੁਤਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਭੂਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪਃ । ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਯੋਧਾਞ੍ਜਘਾਨ ਪਰਾਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਿਰ, ਲੱਖਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਰਦਾ ਗਿਆ।
ਯੇषਾਮਜ੍ਞਾਤਕਲ੍ਪਾਨਿ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਤੇ ਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਨਿਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਿਰਭੀਤ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ ਉਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਦਸ਼ਾਹਾਨਿ ਤਥਾ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਨਿਰਵਿਦ੍ਯਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਜੀਵਿਤੇ ਸ ਪਰਂਤਪਃ
ਦਸ ਦਿਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਬੈਠਾ।
ਸ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਧਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨੋऽਭਿਸੁਖਂ ਰਣੇ। ਨ ਹਨ੍ਯਾਂ ਮਾਨਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮੇऽਭਿਮੁਖਾਨਿਤਿ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਲਦੀ ਮੌਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ।'