ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਪਵਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਬਾਹੁਭਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤੈਃ । ਊਰੁਭਿਸ਼੍ਚ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯਤ ਮੇਦਿਨੀ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਬਾਂਹ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ رانਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਈਆਂ ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ । ਸ਼ਰੈਃ ਸਂਵਾਰ੍ਯ ਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਯਜ੍ਜਘਾਨ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਪਾਰਥ ਦੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੋਕੇ ਸ਼ੌਰਯਾ ਵੇਖਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਵ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯ ਰਥਾਭ੍ਯਾਸ਼ਮੁਪਜਗ੍ਮੇ ਮਹਾਬਲਃ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਕृਪਸ਼੍ਚ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ । ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਨਾਜਹੁਃ ਸਂਯੁਗਂ ਤਦਾ
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਜਯਦਰਥ, ਤੇ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਯੁੱਧ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਭੱਜੇ।
ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਫਲ੍ਗੁਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਚਮੂਂ ਘੋਰਾਂ ਭृਸ਼ਂ ਦੁਦ੍ਰੁਵਤੂ ਰਣੇ
ਫਿਰ ਭੀਮ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਤੇ ਫਲਗੁਨ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਬਰ੍ਹਿਣਵਾਜਾਨਾਮਯੁਤਾਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਨਿ ਚ। ਧਨਞ੍ਜਯਰਥੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਤਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਭੂਮਿਪਾਃ
ਫਿਰ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਮੋਰ-ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾਏ।
ਤਤਸ੍ਤਞ੍ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਨ੍ । ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਸਮਰੇ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਮृਤ੍ਯਵੇ
ਫਿਰ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਮੌਤ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਜਿष੍ਣੁਂ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਰਥਃ । ਆਜਘਾਨੋਰਸਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭਲ੍ਲੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਪਰ ਸ਼ਲਯ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਚੌੜੀ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥੋ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤਾਵਾਪਂ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਅਥੈਨਂ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਭृਸ਼ਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਮਰ੍ਮਣਿ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗਾਂ 'ਚ ਗਹਿਰੀ ਚੋਟ ਮਾਰੀ।
ਅਥਾਨ੍ਯਦ੍ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਸਮਰੇ ਭਾਰਸਾਧਨਮ੍ । ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਰਣੇ ਜਿष੍ਣੁਂ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਰੋषਿਤਃ
ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੰਗ ਲਈ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ 'ਚ ਜੀਸ਼ਨੂ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਕਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਨਵਭਿਰ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰੁਰਸਿ ਚਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ, ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਚਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮਹਾਰਾਜ ਮਾਗਧਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮਾਦਿष੍ਟੌ ਤਂ ਦੇਸ਼ਮੁਪਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਮਾਗਧ ਦੇ ਮਹਾ-ਰਥੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਆਏ।
ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੋ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਕੌਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਸੇਨਾਂ ਜਘ੍ਨੁਤੁਃ ਸੁਮਹਾਰਥੌ
ਉਥੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਮਹਾ-ਯੋਧੇ ਹਨ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਭੀਮਂ ਭੀਮਾਯੁਧਂ ਯੁਧਿ। ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰष੍ਟਭਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜੈਤਸੇਨ ਨੇ ਜੰਗ 'ਚ ਭੀਮ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ!
ਤਂ ਭੀਮੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧਾ ਪੁਨਰ੍ਵੀਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਸਾਰਥਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਭਲ੍ਲੇਨ ਰਥਨੀਡਾਦਪਾਤਯਤ੍
ਭੀਮ ਨੇ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਚੌੜਾ ਤੀਰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦ੍ਭ੍ਰਾਂਤੈਸ੍ਤੁਰਗੈਃ ਸੋऽਥ ਦ੍ਰਵਮਾਣੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਮਾਗਧੋऽਪਸृਤੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧੇਰੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਵਿਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਬਾਣੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਪਞ੍ਚषष੍ਟਿਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਪੈਂਸਠ ਤੇਜ਼ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਤਂ ਭੀਮਃ ਸਮਰਸ਼੍ਲਾਘੀ ਗੁਰੁਂ ਪਿਤृਸਮਂ ਰਣੇ। ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈਸ੍ਤਥਾ षष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਭਾਰਤ
ਭੀਮ, ਜੋ ਜੰਗ 'ਚ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਪੰਜ ਚੌੜੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਫਿਰ ਸੱਠ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਬਹੁਭਿਰਾਯਸੈਃ। ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਮਹਾਭ੍ਰਾਣਿ ਯਥਾऽਨਿਲਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਕਈ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਰਾਜ ਚ ਕੌਸਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ । ਸਮਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਭੀਮਸੇਨਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਕੋਸਲ ਦੇ ਬ੍ਰਹਦਬਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਏ।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ 'ਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਾਤ੍
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾ-ਰਥੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮੁਖਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਅਯੋਧਯਨ੍ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸृਞ੍ਜਯੈਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਗੂ ਬਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੰਗ 'ਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਤਥੈਵ ਤਾਵਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਤਵ੍ਰਤਮ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਯੋਧਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ, ਯਤਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਆਗੂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ 'ਚ ਲੜੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਭਯਾਵਹਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ, ਕੌਰਵਾਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਜਯੇ ਭੀष੍ਮੋ ਗ੍ਲਹ ਆਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਤਤ੍ਰ ਹਿ ਦ੍ਯੂਤਮਾਸਕ੍ਤਂ ਵਿਜਯਾਯੇਤਰਾਯ ਵਾ
ਤੇਰੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਭੀਸ਼ਮ ਹੀ ਦਾਅ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਹਾਰ ਜੂਏ ਵਾਂਗ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ਯਚੋਦਯਤ੍। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਮਾ ਭੈष੍ਟ ਰਥਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ!'
ਸੇਨਾਪਤਿਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਵਰੂਥਿਨੀ । ਭੀष੍ਮਂ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਹਵੇ
ਸੇਨਾ ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਦੌੜੀ, ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ।
ਭੀष੍ਮੋऽਪਿ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਾਂ ਚਮੂਮ੍ । ਆਪਤਨ੍ਤੀਂ ਮਹਾਰਾਜ ਵੇਲਾਮਿਵ ਮਹੋਦਧਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਆਉਂਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਕਥਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮੋ ਦਸ਼ਮੇऽਹਨਿ ਸਞ੍ਜਯ। ਅਯੁਧ੍ਯਤ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਸृਜ੍ਜਯੈਃ
ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ?