ਸ ਬਿਭੇਦ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਂ ਚ ਨਵਭਿਃ ਕਙ੍ਕਪਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਮਦ੍ਰਰਾਜਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ਰਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸ ਨੇ ਨੌ ਗਿੱਧ ਦੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਦਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟਿਆ ਤੀਰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਹਸਾ ਭਗਦਤ੍ਤੇਰਿਤਾਂ ਰਣੇ। ਤਥੇਤਰਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍ਘੋਰਾਞ੍ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਗਦੱਤ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੀ ਬਰਛੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਚੰਦ-ਵਾਂਗ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨੋ ਰਣਸ਼੍ਲਾਘੀ ਤ੍ਰਿਧੈਕੈਕਂ ਸਮਾਚ੍ਛਿਨਤ੍। ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਤਾਡਯਤ੍
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹਰ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੱਢਿਆ। ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤੋ ਧਨਞ੍ਜਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਹਾਰਣੇ । ਆਜਗਾਮ ਰਥੇਨਾਜੌ ਭੀਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਨੰਜਯਾ ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਤੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਰਥੀ ਭੀਮ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਸਮਰੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਯੋਧਯਾਨਂ ਚ ਸਾਯਕੈਃ । ਤੌ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਸਮੇਤੌ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੌ
ਭੀਮ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਉਥੇ ਮਿਲੇ।
ਨ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਰ੍ਜਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤਾਵਕਾਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ । ਅਥਾਰ੍ਜੁਨੋ ਰਣੇ ਭੀਮਂ ਯੋਧਯਨ੍ਤਂ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਉਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਧਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍। ਆਸਸਾਦ ਰਣੇ ਵੀਰਾਂਸ੍ਤਾਵਕਾਨ੍ਦਸ਼ ਭਾਰਤ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯੇ ਸ੍ਮ ਭੀਮਂ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਯੋਧਯਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਬੀਭਤ੍ਸੁਸ੍ਤਾਨਥਾਵਿਧ੍ਯਦ੍ਭੀਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਭੀਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਭੀਭਤਸੁ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੀਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਚੋਦਯਤ੍ । ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਸੁਸ਼ਰਮਣ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ।
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਬਲੌਘੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਜਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਵੇਤੌ ਧਨਞ੍ਜਯਵृਕੋਦਰੌ
ਸੁਸ਼ਰਮਣ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਫੌਜੀ ਦਲ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ; ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਧਨੰਜਯਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਲਾਧਿਪਃ । ਅਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਰਣੇ ਭੀਮਮਰ੍ਜੁਨਂ ਚੈਵ ਧਨ੍ਵਿਨੌ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਸਥਲਾ ਦਾ ਤ੍ਰਿਗਰਟ ਰਾਜਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਦੋਵੇਂ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਰਥੈਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਤ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਮਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਪਰੈਃ ਸਹ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਰਣੇ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਯਤਮਾਨਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਲਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਰਥੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਕृਪਂ ਚਵ ਤ੍ਰਿਭੀਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਵਿਧ੍ਯਤ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਚ ਸਮਰੇ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਸ਼ਰਮਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸਿੰਧੂ ਅਤੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਵੀ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਂ ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮੇਵ ਚ । ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਹ੍ਯਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਚ ਮਹਾਰਥੌ
ਉਸ ਨੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਵਿਕਰਨ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਨ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਦੋ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਏਕੈਕਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਤ੍ਕਙ੍ਕਬਰ੍ਹਿਣਵਾਜਿਤੈਃ । ਸ਼ਰੈਰਤਿਰਥੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪੀਡਯਨ੍ਵਾਹਿਨੀਂ ਤਵ
ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਖੀਆਂ ਕਾਂਕ ਅਤੇ ਬਰਹਿਨ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਨ। ਮਹਾਰਥੀ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜ੍ਹਿਆ।
ਜਯਦ੍ਰਥੋ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਭਾਰਤ ਸਾਯਕੈਃ । ਭੀਮਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਰਸਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਜਿष੍ਣੁਂ ਕृਪਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ ।। ਵਿਵ੍ਯਾਧਾਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਬਹੁਧਾ ਮਰ੍ਮਮੇਦਿਭਿਃ
ਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਜੋ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਨਾਜੁਕ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਸਨ, ਵੱਜਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾਦਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਪਞ੍ਚਾਭਿਃ ਪਞ੍ਚਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸੁਂਯੁਗੇ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਪੰਜ-ਪੰਜ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਆਜਘ੍ਨੁਰਰ੍ਜੁਨਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਮਾਰਿष । ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਕੌਨ੍ਤੇਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ 'ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਉਥੇ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਅਪੀਡਯੇਤਾਂ ਸਮਰੇ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨਾਂ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਿ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਰੈਰ੍ਨਵਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ
ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਨਨਾਦ ਬਲਵਨ੍ਨਾਦਂ ਤ੍ਰਾਸਯਾਨੋ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਰਥਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾ ਭੀਮਸੇਨਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਲਾਏਆ; ਹੋਰ ਵੀਰ ਰਥੀ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਵਿਵ੍ਯਧੁਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖੈਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ । ਤੇषਾਂ ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਕੌਨ੍ਤੇਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਡਟ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੌ ਰਥੋਦਾਰੌ ਚਿਤ੍ਰਰੂਪੌ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ । ਆਮਿषੇਪ੍ਸੂ ਗਵਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸਿਂਹਾਵਿਵ ਮਦੋਤ੍ਕਟੌ
ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਭੀਮ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ, ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੱਭਦੇ ਦੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧਨੂਂषਿ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਸ਼ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਰਣੇ । ਪਾਤਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਵੀਰੌ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨृਣਾਮ੍
ਉਹ ਦੋ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਭਗ੍ਨਾ ਹਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਹਤਾਃ। ਗਜਾਸ਼੍ਚ ਸਗਜਾਰੋਹਾਃ ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਕਈ ਰਥ ਤੋੜੇ ਗਏ, ਸੈਂਕੜੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰਥਿਨਃ ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਨਿषੂਦਿਤਾਃ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਬਹਵੋ ਰਾਜਨ੍ਵੇषਮਾਨਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਰਥੀ ਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਰਾਜਾ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬਚਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਹਤੈਰ੍ਗਜਪਦਾਤ੍ਯੋਘੈਰ੍ਵਾਜਿਭਿਸ਼੍ਚ ਨਿषੂਦਿਤੈਃ। ਰਥੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਭਗ੍ਨੈਃ ਸਮਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯਤ ਮੇਦਿਨੀ
ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤੇ ਕਈ ਟੁੱਟੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਢੱਕ ਗਈ।
ਛਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨੈਰ੍ਧ੍ਵਜੈਸ਼੍ਚ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੈਃ । ਅਙ੍ਕੁਸ਼ੈਰਪਵਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਸ੍ਤੋਮੈਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਕਈ ਟੁੱਟੇ ਛਤਰੇ, ਡਿੱਗੇ ਝੰਡੇ, ਸੁੱਟੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਭਾਰਤ।
ਕੇਯੂਰੈਰਙ੍ਗਦੈਰ੍ਹਾਰੈ ਰਾਙ੍ਕਵੈਰ੍ਮृਦਿਤੈਸ੍ਤਥਾ । ਉष੍ਣੀषੈਰ੍ऋष੍ਟਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਚਾਮਰਵ੍ਯਜਨੈਰਪਿ
ਹੱਥਬੰਦ, ਕੰਗਣ, ਹਾਰ, ਫਟੇ ਕਪੜੇ, ਪੱਗਾਂ, ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਚਮਰ ਵੀ ਪੀਸ ਕੇ ਤੇ ਵਿੱਖਰੇ ਹੋਏ ਪਏ ਸਨ।