ਏਤਦਾਲੋਕ੍ਯਤੇ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣਂ ਕਿਰੀਟਿਨਾ । ਮਹੋਰ੍ਮਿਨਦ੍ਧਂ ਸੁਮਹਤ੍ਤਿਮਿਨੇਵ ਮਹਾਜਲਮ੍
ਕਿਰੀਟੀ ਦੁਆਰਾ ਫੌਜ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਜਲ, ਵੱਡੀ ਮੱਛੀ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਾਹਾਕਿਲਕਿਲਾਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਚ ਚਮੂਮੁਖੇ । ਯਾਹਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਮਹਂ ਯਾਸ੍ਯੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੋਹਰੇ ਤੇ 'ਹਾਏ ਹਾਏ' ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਵਾਰਸ ਕੋਲ ਜਾਓ! ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ!'
ਦੁਰ੍ਗਮਂ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਕੁਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸਰ੍ਵਤੋऽਤਿਰਥੈਃ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਹੱਦ ਜੋਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵृਕੋਦਰੌ । ਪਰ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਰਾਜਾਨਂ ਯਮੌ ਚ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਅਭਿਮਨਯੂ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਦੋ ਭਰਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ।
ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸਦृਸ਼ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਮਹਾਸ਼ਾਲ ਇਵੋਦ੍ਗਤਃ । ਏष ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਨੀਕਾਗ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਇਵ ਫਲ੍ਗੁਨਃ
ਉਪੇਂਦਰ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੇ ਮੋਹਰੇ ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਅਰਜੁਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਧਤ੍ਸ੍ਵ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ । ਪਾਰ੍षਤਂ ਯਾਹਿ ਰਾਜਾਨਂ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਚ ਵृਕੋਦਰਮ੍
ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕੋ; ਪਾਰਸ਼ਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਓ ਤੇ ਭੀਮ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰੋ।
ਕੋ ਹਿ ਨੇਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜੀਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਯੁਨਜ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੇਗਾ? ਪਰ, ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏष ਚਾਤਿਰਣੇ ਭੀष੍ਮੋ ਦਹਤੇ ਵੈ ਮਹਾਚਮੂਮ੍ । ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਨੁਸ਼ਾਸ੍ਯੈਵਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਮਹਾਰਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਯੋਧਯਤ੍
ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਇੰਝ ਸਿਖਾ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਮਹਾ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਕृਤਵਰ੍ਤਾ ਤਥੈਵ ਚ। ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਭਗਦੱਤ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ (ਅਵੰਤੀ ਦੇ), ਸਿੰਧੂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਜਯਦਰਥ,
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣੋ ਯੁਵਾ। ਦਸ਼ੈਤੇ ਤਾਵਕਾ ਯੋਧਾ ਭੀਮਸੇਨਮਯੋਧਯਨ੍
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਵਿਕਰਨ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ — ਇਹ ਦੱਸ ਤੇਰੇ ਯੋਧੇ ਭੀਮਸੇਨ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮੁਤ੍ਥਯਾ । ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਾ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਕਈ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਈ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਲੈਣ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜੇ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਵਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਭੀਮਸੇਨਮਤਾਡਯਤ੍ । ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭਾਣੈਃ ਕृਪਸ਼੍ਚ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨੇ ਤਿੰਨ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਨੌਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਭਗਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਭੀਮਸੇਨਮਤਾਡਯਨ੍
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਵਿਕਰਨ ਤੇ ਭਗਦੱਤ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਦੱਸ-ਦੱਸ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਭੀਮਸੇਨਮਡਾਯਤ੍ । ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ (ਅਵੰਤੀ ਦੇ) ਨੇ ਪੰਜ-ਪੰਜ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਸ੍ਤੁ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਸ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਮਾਨਾਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਵੀਹ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਮਾਰੇ; ਪਰ ਭੀਮਸੇਨ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਵੀਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍ । ਜਘਾਨ ਸਮਰੇ ਵੀਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ, ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸ਼ਲ੍ਯਮਾਵਿਧ੍ਯਤ੍ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮष੍ਟਭਿਃ । ਕृਪਸ੍ਯ ਸਸ਼ਰਂ ਚਾਪਂ ਮਧ੍ਯੇ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਲਿਆ ਨੂੰ, ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੈਨਂ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਧਨ੍ਵਾਨਂ ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਪ੍ਤਭਿਃ । ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦੌ ਚ ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਤਾਡਯਤ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਢਿਆ; ਵਿਂਦਾ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਂ ਚ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਪੰਜ, ਵਿਕਰਨ ਨੂੰ ਦਸ, ਤੇ ਜਯਦਰਥ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਢਿਆ।
ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਭੀਮੋऽਨਦਦ੍ਧृष੍ਟਃ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਅਥਾਨ੍ਯਦ੍ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਗੌਤਮੋ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਭੀਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿੱਢ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਰਜਿਆ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਫਿਰ ਵਿੱਢਿਆ; ਫਿਰ ਗੌਤਮ, ਜੋ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਭੀਮਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਂਰਬ੍ਧੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਸ ਵਿਦ੍ਧੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰਿਵ ਮਹਾਦ੍ਵਿਪਃ
ਗੌਤਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਨੂੰ ਦਸ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਢਿਆ; ਭੀਮ ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਢ ਕੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਲੱਗੇ ਹੋਣ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀਮਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਗੌਤਮਂ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਹਵੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਢਿਆ।
ਸੈਨ੍ਧਵਸ੍ਯ ਤਥਾऽਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਾਰਥਿਂ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਲੋਕਾਯ ਕਾਲਾਨ੍ਤਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਹਤਾਸ਼੍ਵਾਤ੍ਤੁ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਮਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਮਹਾਰਥਃ । ਸ਼ਰਾਂਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ
ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਮਹਾਰਥੀ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮਸੇਨ ਵੱਲ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰ ਸੁੱਟੇ।
ਤਸ੍ਯ ਭੀਮੋ ਧਨੁਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਮਾਰਿष । ਭਲ੍ਲਾਭ੍ਯਾਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੈਨ੍ਧਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਭੀਮ ਨੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋ ਚੌੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਿੱਢਿਆ।
ਸ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਧਨ੍ਵਾ ਵਿਰਥੋ ਹਤਾਸ਼੍ਵੋ ਹਤਸਾਰਥਿਃ । ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਰਥਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਰੁਰੋਹ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਰਥ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਰਣੇ ਕਰ੍ਮ ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਮਹਾਰਥਾਞ੍ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਰਿष
ਉਥੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਅਚੰਭੀ ਕਰਤਬ ਦਿਖਾਈ, ਹੇ ਮਾਰੀਸ਼ਾ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਢ ਕੇ ਰੋਕਿਆ।
ਵਿਰਥਂ ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ । ਤਦਾ ਨ ਮਮृषੇ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਭੀਮਸੇਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਿੰਧੂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰਥ-ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤੇ ਸ਼ਲਿਆ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਸ ਸਂਧਾਯ ਸ਼ਰਾਂਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਨ੍ਕਰਮਾਰਪਰਿਮਾਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ । ਭੀਮਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਮਰੇ ਤਿष੍ਠਿਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਕਾਰੀਗਰ ਵੱਲੋਂ ਚਮਕਾਏ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵਿੱਢਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਠਹਿਰ, ਠਹਿਰ!'