ਵਿਜਯੀ ਚ ਰਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੈਰਵਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । `ਅਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਂ ਰਣੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੈਰਵਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ ।' ਤਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪਰਿਹਰਨ੍ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਚ੍ਛ ਯਤਵ੍ਰਤ
ਪਾਂਡਵਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗ 'ਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਡਰਾਉਣ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਉਸ ਭੈੜੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਭਰਦੇ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਹਟ ਜਾ, ਢੀਠ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ।
ਪਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯੈਤਨ੍ਮਹਾਘੋਰੇ ਸਂਯੁਗੇ ਵੈਸ਼ਸਂ ਮਹਤ੍। ਹੇਮਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੂਰਣਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਹੁਣ ਇਸ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣ ਤਬਾਹੀ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਵੇਖ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ।
ਕਵਚਾਨ੍ਯਵਦੀਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰਾਣਿ ਤੋਮਰਾਸ਼੍ਚ ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਕਵਚ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ; ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਭਾਲੇ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਕੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਸਾਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਨਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ । ਵੈਜਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਨਾਂ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਭਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਮੋਹਰਧਾਰੀ ਨੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਯਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋਪਜੀਵਿਭਿਃ । ਯਾਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਸ਼ਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਚ
ਇਹ ਸਮਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ; ਸੁਰਗ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਵਧ।
ਰਥਨਾਗਹਯਾਵਰ੍ਤਾਂ ਮਹਾਘੋਰਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਾਮ੍ । ਰਥੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮਨਦੀਂ ਤਰਤ੍ਯੇष ਕਪਿਧ੍ਵਜਃ
ਉਹ ਕਪੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਡਰਾਉਣ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖੀ ਜੰਗ ਦੀ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਪਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਤਾ ਦਮੋ ਦਾਨਂ ਤਪਸ਼੍ਚ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਇਹੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਯਸ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭਗਤੀ, ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਦਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪ — ਇਹ ਸਭ ਪਾਰਥ 'ਚ ਹੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਰਾ ਧਨੰਜਯ ਹੈ।
ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ । ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਯਸ੍ਯ ਨਾਥੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਸੁਦੇਵ — ਜਿਸ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਇੰਝ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈष ਮਨ੍ਯੁਪ੍ਰਭਵੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਃ । ਤਪੋਭਾਵਿਤਦੇਹਸ੍ਯ ਕੋਪੋ ਦਹਤਿ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਇਹ ਗੁੱਸਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏष ਸਂਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵਾਸੁਦੇਵਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ । ਦਾਰਯਨ੍ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇੱਥੇ ਪਾਰਥ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੀਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਤਦਾਲੋਕ੍ਯਤੇ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣਂ ਕਿਰੀਟਿਨਾ । ਮਹੋਰ੍ਮਿਨਦ੍ਧਂ ਸੁਮਹਤ੍ਤਿਮਿਨੇਵ ਮਹਾਜਲਮ੍
ਕਿਰੀਟੀ ਦੁਆਰਾ ਫੌਜ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਜਲ, ਵੱਡੀ ਮੱਛੀ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਾਹਾਕਿਲਕਿਲਾਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਚ ਚਮੂਮੁਖੇ । ਯਾਹਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਮਹਂ ਯਾਸ੍ਯੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੋਹਰੇ ਤੇ 'ਹਾਏ ਹਾਏ' ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਵਾਰਸ ਕੋਲ ਜਾਓ! ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ!'
ਦੁਰ੍ਗਮਂ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਕੁਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸਰ੍ਵਤੋऽਤਿਰਥੈਃ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਹੱਦ ਜੋਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵृਕੋਦਰੌ । ਪਰ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਰਾਜਾਨਂ ਯਮੌ ਚ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਅਭਿਮਨਯੂ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਦੋ ਭਰਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ।
ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸਦृਸ਼ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਮਹਾਸ਼ਾਲ ਇਵੋਦ੍ਗਤਃ । ਏष ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਨੀਕਾਗ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਇਵ ਫਲ੍ਗੁਨਃ
ਉਪੇਂਦਰ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੇ ਮੋਹਰੇ ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਅਰਜੁਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਧਤ੍ਸ੍ਵ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ । ਪਾਰ੍षਤਂ ਯਾਹਿ ਰਾਜਾਨਂ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਚ ਵृਕੋਦਰਮ੍
ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕੋ; ਪਾਰਸ਼ਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਓ ਤੇ ਭੀਮ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰੋ।
ਕੋ ਹਿ ਨੇਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜੀਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਯੁਨਜ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੇਗਾ? ਪਰ, ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏष ਚਾਤਿਰਣੇ ਭੀष੍ਮੋ ਦਹਤੇ ਵੈ ਮਹਾਚਮੂਮ੍ । ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਨੁਸ਼ਾਸ੍ਯੈਵਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਮਹਾਰਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਯੋਧਯਤ੍
ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਇੰਝ ਸਿਖਾ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਮਹਾ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਕृਤਵਰ੍ਤਾ ਤਥੈਵ ਚ। ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਭਗਦੱਤ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ (ਅਵੰਤੀ ਦੇ), ਸਿੰਧੂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਜਯਦਰਥ,
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣੋ ਯੁਵਾ। ਦਸ਼ੈਤੇ ਤਾਵਕਾ ਯੋਧਾ ਭੀਮਸੇਨਮਯੋਧਯਨ੍
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਵਿਕਰਨ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ — ਇਹ ਦੱਸ ਤੇਰੇ ਯੋਧੇ ਭੀਮਸੇਨ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮੁਤ੍ਥਯਾ । ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਾ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਕਈ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਈ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਲੈਣ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜੇ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਵਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਭੀਮਸੇਨਮਤਾਡਯਤ੍ । ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਭਾਣੈਃ ਕृਪਸ਼੍ਚ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨੇ ਤਿੰਨ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਨੌਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਭਗਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਭੀਮਸੇਨਮਤਾਡਯਨ੍
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਵਿਕਰਨ ਤੇ ਭਗਦੱਤ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਦੱਸ-ਦੱਸ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਭੀਮਸੇਨਮਡਾਯਤ੍ । ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ (ਅਵੰਤੀ ਦੇ) ਨੇ ਪੰਜ-ਪੰਜ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਸ੍ਤੁ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਸ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਮਾਨਾਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਵੀਹ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਮਾਰੇ; ਪਰ ਭੀਮਸੇਨ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਵੀਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍ । ਜਘਾਨ ਸਮਰੇ ਵੀਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ, ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸ਼ਲ੍ਯਮਾਵਿਧ੍ਯਤ੍ਕृਤਵਰ੍ਮਾਣਮष੍ਟਭਿਃ । ਕृਪਸ੍ਯ ਸਸ਼ਰਂ ਚਾਪਂ ਮਧ੍ਯੇ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਲਿਆ ਨੂੰ, ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੈਨਂ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਧਨ੍ਵਾਨਂ ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਪ੍ਤਭਿਃ । ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦੌ ਚ ਤਥਾ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਤਾਡਯਤ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਢਿਆ; ਵਿਂਦਾ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਂ ਚ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਪੰਜ, ਵਿਕਰਨ ਨੂੰ ਦਸ, ਤੇ ਜਯਦਰਥ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਢਿਆ।