ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤੇ ਮਹਾਨ੍। ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषੋ ਗਾਣ੍ਡੀਵਸ੍ਯ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਦੋਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਚੌਂਕਾਂ 'ਚੋਂ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਉੱਚੀ ਧੁਨ ਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਮਾਸ੍ਥਾਯ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰੁਤ੍ਤਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਪਾਸ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਰਣੇ ਯੋਧਾਨਭ੍ਯੇष੍ਯਤਿ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਬੀਭਤਸੁ ਨੇ ਜੰਗ 'ਚ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ ਹਨ; ਉਹ ਹੋਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇਗਾ।
ਹृष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰੋਮਕੂਪਾਣਿ ਸੀਦਤੀਵ ਚ ਮੇ ਮਨਃ । ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਭੀष੍ਮਾਰ੍ਜੁਨਸਮਾਗਮਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਡੁੱਬਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।
ਤਂ ਚੇਹ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਪਾਪਚੇਤਸਮ੍ । ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਯੋਧਨਂ ਗਤਃ
ਜੰਗ 'ਚ ਚਲਾਕ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪਾਰਥ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਲੜਨ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਪੁਰਾ ਭੀष੍ਮੋ ਨਾਹਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਵਿਹਿਤਾ ਧਾਤ੍ਰਾ ਦੈਵਾਚ੍ਚ ਸ ਪੁਨਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਾਤਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਔਰਤ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁੜ ਮਰਦ ਹੋ ਗਿਆ।'
ਅਸਂਕਲ੍ਪਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਨ ਚਾਮਙ੍ਗਲਿਕੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਹਰੇਦਾਪਗਾਸੁਤਃ
ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਝੰਡਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਮੰਗਲ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਏਤਦ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਾਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਸੀਦਤਿ ਮੇ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਅਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤੋ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਸੋਚ ਕੇ ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਬਹੁਤ ਡੋਲ ਗਈ ਹੈ; ਪਾਰਥ ਜੰਗ 'ਚ ਕੁਰੁ ਵੱਡੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਚ ਕ੍ਰੋਧੋ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨਸਂਗਤਃ । ਮਮ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮਾਰਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਸ਼ਿਵਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਗੁੱਸਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਹਨ।
ਮਨਸ੍ਵੀ ਬਲਵਾਞ੍ਸ਼ੂਰਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋऽਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਦੂਰਪਾਤੀ ਦृਢੇषੁਸ਼੍ਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਪਾਂਡਵਾ ਦਿਲੋਂ ਪੱਕਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਬਹਾਦਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਡਰਪੋਕ ਨਹੀਂ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੀਰਾਂ 'ਚ ਪੱਕਾ, ਤੇ ਸ਼ਕੁਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਜੇਯਃ ਸਮਰੇ ਚਾਪਿ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸਵਾਸਵੈਃ । ਬਲਵਾਨ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਜਿਤਕ੍ਲੇਸ਼ੋ ਯੁਧਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਜੰਗ 'ਚ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜੇਤ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਮਝਦਾਰ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਚੁੱਕਾ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵਿਜਯੀ ਚ ਰਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੈਰਵਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । `ਅਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਂ ਰਣੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੈਰਵਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ ।' ਤਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪਰਿਹਰਨ੍ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਚ੍ਛ ਯਤਵ੍ਰਤ
ਪਾਂਡਵਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗ 'ਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਡਰਾਉਣ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਉਸ ਭੈੜੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਭਰਦੇ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਹਟ ਜਾ, ਢੀਠ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ।
ਪਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯੈਤਨ੍ਮਹਾਘੋਰੇ ਸਂਯੁਗੇ ਵੈਸ਼ਸਂ ਮਹਤ੍। ਹੇਮਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੂਰਣਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਹੁਣ ਇਸ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣ ਤਬਾਹੀ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਵੇਖ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ।
ਕਵਚਾਨ੍ਯਵਦੀਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰਾਣਿ ਤੋਮਰਾਸ਼੍ਚ ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਕਵਚ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ; ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਭਾਲੇ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਕੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਸਾਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਨਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ । ਵੈਜਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਨਾਂ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਭਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਮੋਹਰਧਾਰੀ ਨੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਯਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋਪਜੀਵਿਭਿਃ । ਯਾਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਸ਼ਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਚ
ਇਹ ਸਮਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ; ਸੁਰਗ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਵਧ।
ਰਥਨਾਗਹਯਾਵਰ੍ਤਾਂ ਮਹਾਘੋਰਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਾਮ੍ । ਰਥੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮਨਦੀਂ ਤਰਤ੍ਯੇष ਕਪਿਧ੍ਵਜਃ
ਉਹ ਕਪੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਡਰਾਉਣ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖੀ ਜੰਗ ਦੀ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਪਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਤਾ ਦਮੋ ਦਾਨਂ ਤਪਸ਼੍ਚ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਇਹੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਯਸ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭਗਤੀ, ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਦਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪ — ਇਹ ਸਭ ਪਾਰਥ 'ਚ ਹੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਰਾ ਧਨੰਜਯ ਹੈ।
ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ । ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਯਸ੍ਯ ਨਾਥੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਸੁਦੇਵ — ਜਿਸ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਇੰਝ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈष ਮਨ੍ਯੁਪ੍ਰਭਵੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਃ । ਤਪੋਭਾਵਿਤਦੇਹਸ੍ਯ ਕੋਪੋ ਦਹਤਿ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਇਹ ਗੁੱਸਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏष ਸਂਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵਾਸੁਦੇਵਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ । ਦਾਰਯਨ੍ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇੱਥੇ ਪਾਰਥ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੀਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਤਦਾਲੋਕ੍ਯਤੇ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣਂ ਕਿਰੀਟਿਨਾ । ਮਹੋਰ੍ਮਿਨਦ੍ਧਂ ਸੁਮਹਤ੍ਤਿਮਿਨੇਵ ਮਹਾਜਲਮ੍
ਕਿਰੀਟੀ ਦੁਆਰਾ ਫੌਜ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਜਲ, ਵੱਡੀ ਮੱਛੀ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਾਹਾਕਿਲਕਿਲਾਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਚ ਚਮੂਮੁਖੇ । ਯਾਹਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਮਹਂ ਯਾਸ੍ਯੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੋਹਰੇ ਤੇ 'ਹਾਏ ਹਾਏ' ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਵਾਰਸ ਕੋਲ ਜਾਓ! ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ!'
ਦੁਰ੍ਗਮਂ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਕੁਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਤਿਮਂ ਸਰ੍ਵਤੋऽਤਿਰਥੈਃ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਹੱਦ ਜੋਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵृਕੋਦਰੌ । ਪਰ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਰਾਜਾਨਂ ਯਮੌ ਚ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਅਭਿਮਨਯੂ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਦੋ ਭਰਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ।
ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸਦृਸ਼ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਮਹਾਸ਼ਾਲ ਇਵੋਦ੍ਗਤਃ । ਏष ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਨੀਕਾਗ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਇਵ ਫਲ੍ਗੁਨਃ
ਉਪੇਂਦਰ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੇ ਮੋਹਰੇ ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਅਰਜੁਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਧਤ੍ਸ੍ਵ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ । ਪਾਰ੍षਤਂ ਯਾਹਿ ਰਾਜਾਨਂ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਚ ਵृਕੋਦਰਮ੍
ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕੋ; ਪਾਰਸ਼ਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਓ ਤੇ ਭੀਮ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰੋ।
ਕੋ ਹਿ ਨੇਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜੀਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਯੁਨਜ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੇਗਾ? ਪਰ, ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏष ਚਾਤਿਰਣੇ ਭੀष੍ਮੋ ਦਹਤੇ ਵੈ ਮਹਾਚਮੂਮ੍ । ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਨੁਸ਼ਾਸ੍ਯੈਵਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਮਹਾਰਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਯੋਧਯਤ੍
ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਇੰਝ ਸਿਖਾ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਮਹਾ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਕृਤਵਰ੍ਤਾ ਤਥੈਵ ਚ। ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ
ਭਗਦੱਤ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ (ਅਵੰਤੀ ਦੇ), ਸਿੰਧੂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਜਯਦਰਥ,