ਅਯਂ ਹਿ ਦਿਵਸਸ੍ਤਾਤ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਜਿਘਾਂਸੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਦਿਨ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਪਾਰਥ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਜਤਨ ਕਰੇਗਾ।
ਉਤ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਹਿ ਮੇ ਬਾਣਾ ਧਨੁਃ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਤੀਵ ਚ । ਯੋਗਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨੇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕ੍ਰੂਰਂ ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਨਃ
ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਉੱਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਧਨੁ ਹਿਲਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਹਥਿਆਰ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨਿ ਘੋਰਾਣਿ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤਿ ਮृਗਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਨੀਚੈਰ੍ਗृਧ੍ਰਾ ਨਿਲੀਯਨ੍ਤੇ ਭਾਰਤਾਨਾਂ ਚਮੂਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਗਿੱਧ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਥੱਲੇ ਝੁਕ ਕੇ ਲੁਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨष੍ਟਪ੍ਰਭ ਇਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਲੋਹਿਤਾ ਦਿਸ਼ਃ । ਰਸਤੇ ਵ੍ਯਥਤੇ ਭੂਮਿਃ ਕਮ੍ਪਤੀਵ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟੀ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਲਾਲ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ, ਕੰਬ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਿਲਦੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।
ਕਙ੍ਕਗृਧ੍ਰਾ ਬਲਾਕਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤਿ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਚੈਵਾਸ਼ਿਵਾ ਘੋਰਾ ਵੇਦਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਕਾਂ, ਗਿੱਧ ਅਤੇ ਬਗਲੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਮਾੜੀ, ਡਰਾਉਣੀ, ਵੱਡੇ ਡਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ਗੋਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਪਾਤ ਮਹਤੀ ਚੋਲ੍ਕਾ ਮਧ੍ਯੇਨਾਦਿਤ੍ਯਮਣ੍ਡਲਾਤ੍। ਸਕਬਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੋ ਭਾਨੁਮਾਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਵੱਡਾ ਉਲਕਾ ਡਿੱਗਿਆ; ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਗਦਾ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਪਰਿਵੇषਸ੍ਤਥਾ ਘੋਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਸ੍ਕਰਯੋਰਭੂਤ੍। ਵੇਦਯਾਨੋ ਭਯਂ ਘੋਰਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਦੇਹਾਵਕਰ੍ਤਨਮ੍
ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਡਰਾਉਣਾ ਚੱਕਰ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਡਰ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਕੱਟਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਗੋਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ । ਕਮ੍ਪਨ੍ਤੇ ਚ ਹਸਨ੍ਤੇ ਚ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਚ
ਕੌਰਵ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਕੰਬਦੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ, ਨੱਚਦੀਆਂ ਤੇ ਰੋਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । ਅਵਾਕ੍ਸ਼ਿਰਾਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨੁਪਾਤਿष੍ਠਤ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਮਾਃ
ਗ੍ਰਹਿ ਉਲਟ ਪਾਸੇ ਚੱਲੇ, ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਅਸੁਭ ਲਕੜੀ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਤੇ ਚੰਦ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਥੱਲੇ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਵਪੂਂषਿ ਚ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਗਤਾਭਾਨਿ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਨ ਚ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤਿ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃਕ
ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ ਹੈ; ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਵੀ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤੇ ਮਹਾਨ੍। ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘੋषੋ ਗਾਣ੍ਡੀਵਸ੍ਯ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਦੋਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਚੌਂਕਾਂ 'ਚੋਂ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਉੱਚੀ ਧੁਨ ਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਮਾਸ੍ਥਾਯ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰੁਤ੍ਤਮਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਪਾਸ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਰਣੇ ਯੋਧਾਨਭ੍ਯੇष੍ਯਤਿ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਬੀਭਤਸੁ ਨੇ ਜੰਗ 'ਚ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ ਹਨ; ਉਹ ਹੋਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇਗਾ।
ਹृष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰੋਮਕੂਪਾਣਿ ਸੀਦਤੀਵ ਚ ਮੇ ਮਨਃ । ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਭੀष੍ਮਾਰ੍ਜੁਨਸਮਾਗਮਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਡੁੱਬਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।
ਤਂ ਚੇਹ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਪਾਪਚੇਤਸਮ੍ । ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਯੋਧਨਂ ਗਤਃ
ਜੰਗ 'ਚ ਚਲਾਕ ਤੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪਾਰਥ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਲੜਨ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਪੁਰਾ ਭੀष੍ਮੋ ਨਾਹਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਵਿਹਿਤਾ ਧਾਤ੍ਰਾ ਦੈਵਾਚ੍ਚ ਸ ਪੁਨਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਾਤਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਔਰਤ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁੜ ਮਰਦ ਹੋ ਗਿਆ।'
ਅਸਂਕਲ੍ਪਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿਰ੍ਮਹਾਬਲਃ । ਨ ਚਾਮਙ੍ਗਲਿਕੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਹਰੇਦਾਪਗਾਸੁਤਃ
ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਝੰਡਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਮੰਗਲ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਏਤਦ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਾਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਸੀਦਤਿ ਮੇ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਅਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤੋ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਸੋਚ ਕੇ ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਬਹੁਤ ਡੋਲ ਗਈ ਹੈ; ਪਾਰਥ ਜੰਗ 'ਚ ਕੁਰੁ ਵੱਡੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਚ ਕ੍ਰੋਧੋ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨਸਂਗਤਃ । ਮਮ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮਾਰਮ੍ਭਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਸ਼ਿਵਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਗੁੱਸਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣਾ — ਇਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਹਨ।
ਮਨਸ੍ਵੀ ਬਲਵਾਞ੍ਸ਼ੂਰਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋऽਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਦੂਰਪਾਤੀ ਦृਢੇषੁਸ਼੍ਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਪਾਂਡਵਾ ਦਿਲੋਂ ਪੱਕਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਬਹਾਦਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਡਰਪੋਕ ਨਹੀਂ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੀਰਾਂ 'ਚ ਪੱਕਾ, ਤੇ ਸ਼ਕੁਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਜੇਯਃ ਸਮਰੇ ਚਾਪਿ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸਵਾਸਵੈਃ । ਬਲਵਾਨ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਜਿਤਕ੍ਲੇਸ਼ੋ ਯੁਧਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਜੰਗ 'ਚ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜੇਤ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਮਝਦਾਰ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਚੁੱਕਾ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵਿਜਯੀ ਚ ਰਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੈਰਵਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । `ਅਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਂ ਰਣੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੈਰਵਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ ।' ਤਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪਰਿਹਰਨ੍ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਚ੍ਛ ਯਤਵ੍ਰਤ
ਪਾਂਡਵਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗ 'ਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਡਰਾਉਣ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਉਸ ਭੈੜੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਭਰਦੇ ਵੇਖੋ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਹਟ ਜਾ, ਢੀਠ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ।
ਪਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯੈਤਨ੍ਮਹਾਘੋਰੇ ਸਂਯੁਗੇ ਵੈਸ਼ਸਂ ਮਹਤ੍। ਹੇਮਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੂਰਣਾਂ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਹੁਣ ਇਸ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣ ਤਬਾਹੀ ਨੂੰ ਜੰਗ 'ਚ ਵੇਖ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ।
ਕਵਚਾਨ੍ਯਵਦੀਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰਾਣਿ ਤੋਮਰਾਸ਼੍ਚ ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਕਵਚ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ; ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਭਾਲੇ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਕੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਸਾਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਨਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ । ਵੈਜਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਨਾਂ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਭਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਮੋਹਰਧਾਰੀ ਨੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਨਾਯਂ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋਪਜੀਵਿਭਿਃ । ਯਾਹਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਸ਼ਸੇ ਵਿਜਯਾਯ ਚ
ਇਹ ਸਮਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ; ਸੁਰਗ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਵਧ।
ਰਥਨਾਗਹਯਾਵਰ੍ਤਾਂ ਮਹਾਘੋਰਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਾਮ੍ । ਰਥੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮਨਦੀਂ ਤਰਤ੍ਯੇष ਕਪਿਧ੍ਵਜਃ
ਉਹ ਕਪੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਡਰਾਉਣ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖੀ ਜੰਗ ਦੀ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਪਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਤਾ ਦਮੋ ਦਾਨਂ ਤਪਸ਼੍ਚ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਇਹੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਯਸ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭਗਤੀ, ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਦਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਤਪ — ਇਹ ਸਭ ਪਾਰਥ 'ਚ ਹੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਰਾ ਧਨੰਜਯ ਹੈ।
ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ । ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਯਸ੍ਯ ਨਾਥੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਸੁਦੇਵ — ਜਿਸ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਇੰਝ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈष ਮਨ੍ਯੁਪ੍ਰਭਵੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਃ । ਤਪੋਭਾਵਿਤਦੇਹਸ੍ਯ ਕੋਪੋ ਦਹਤਿ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਇਹ ਗੁੱਸਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏष ਸਂਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵਾਸੁਦੇਵਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ । ਦਾਰਯਨ੍ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇੱਥੇ ਪਾਰਥ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੀਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।