ਯਮਦਣ੍ਡੋਪਮਾਂ ਘੋਰਾਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪਰਮਾਹਵੇ। ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਹਸਾ ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਬਲੇਰਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਭਾਲ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੀ; ਉਹ ਭਾਲ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜੀ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਵਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਾਯਕੈਃ । ਤਤਃ ਪਪਾਤ ਸਹਸਾ ਸਹੋਲ੍ਕੇਵ ਹਤਪ੍ਰਭਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਭਾਲ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਭਾਲ ਅਚਾਨਕ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਾ ਪਤੰਗ whose ਚਮਕ ਮਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਿਹਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਮਾਧਵਮ੍
ਭਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰਥ-ਕਤਾਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਥਾ ਪਰਿਵृਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚ ਹ
ਵਾਰਸ਼ਨੇਯਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਨੂੰ ਇੰਝ ਘੇਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਥਾ ਕੁਰੁਤ ਕੌਰਵ੍ਯਾ ਯਥਾਃ ਵਃ ਸਾਤ੍ਯਕੋ ਯੁਧਿ । ਨ ਜੀਵਨ੍ਪ੍ਰਤਿਨਿਰ੍ਯਾਤਿ ਮਹਤੋऽਸ੍ਮਾਦ੍ਰਥਵ੍ਰਜਾਤ੍
ਇੰਝ ਕਰੋ, ਹੇ ਕੌਰਵੋ, ਕਿ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਇਸ ਵੱਡੀ ਰਥ-ਕਤਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਉਂਦਾ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਹਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਤਥੇਤਿ ਚ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਮਰਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਮਹਾਂਰਥੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ'।
ਸ਼ੈਨੇਯਂ ਯੋਧਯਾਮਾਸਰ੍ਭੀष੍ਮਾਯਾਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਂ ਰਣੇ। `ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਤਦਾऽऽਯਾਨ੍ਤਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਂ ਵਧੇ।' ਕਾਮ੍ਭੋਜਰਾਜੋ ਬਲਵਾਨ੍ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਜਦੋਂ ਅਭਿਮਨਯੁ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਕਾਂਭੋਜ ਰਾਜਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕਣ ਆ ਗਿਆ।
ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਪੁਨਰੇਵ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਂ ਨृਪ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੌਂਸਠ ਹੋਰ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਂ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਸਾਰਥਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਨਵਭਿਰਿਚ੍ਛਨ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਜਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਰਥੀ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਸੁਮਹਤ੍ਤਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਮੇ। ਯਦਾਭ੍ਯਧਾਵਦ੍ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆਏ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਗੇਯ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਵृਦ੍ਧੌ ਵਾਰਯਨਤੌ ਮਹਾਚਮੂਮ੍ । ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਯੁਧਿ ਸਂਰਬ੍ਧਾਵਾਦ੍ਰਵਨ੍ਤੌ ਮਹਾਰਥੌ
ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਦੋਵੇਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਿਯਾਦ੍ਰਥਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਜੋ ਰਥੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਵਿਰਾਟੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈਰਾਜਘਾਨ ਪਰਂਤਪ । ਯਤਮਾਨਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਦ੍ਰੌਣਿਮਾਹਵਸ਼ੋਭਿਨਮ੍
ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਦਸ ਚੌੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤਦਾ। ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤੌ ਮਹਾਬਲੌ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤਤਸ੍ਤੌ ਤੁ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਵੀਰੌ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਮੁਦ੍ਯਤੌ
ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਵृਦ੍ਧਯੋਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਯਦ੍ਦ੍ਰੌਣਿਸਾਯਕਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤਾਂ ਯੁਧਿ
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਉਹ ਦੋ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਕੰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਹਦੇਵਂ ਤਥਾऽऽਯਾਨ੍ਤਂ ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੋऽਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਯਥਾ ਨਾਗੋ ਵਨੇ ਨਾਗਂ ਮਤ੍ਤੋ ਮਤ੍ਤਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਸਹਦੇਵ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਦੂਜੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕृਪਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰੋ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਆਜਘਾਨ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਰੁਕ੍ਮਭੂषਣੈਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੱਤ ਦਸ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਂ ਦ੍ਵਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਾਯਕੈਃ । ਅਥੈਨਂ ਛਿਨ੍ਨਧਨ੍ਵਾਨਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਂ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਸਮਰੇ ਭਾਰਸਾਧਨਮ੍ । ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਸਂਹृष੍ਟੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰਿਆ।
ਆਜਘਾਨੋਰਸਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਇਚ੍ਛਨ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍ । ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਰਾਜਞ੍ਛਾਰਦ੍ਵਤਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਜਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰਿਆ; ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਥਕਦਾ, ਵਾਰਿਆ।
ਆਜਘਾਨੋਰਸਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਭਵਦ੍ਧੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ।
ਨਕੁਲਂ ਤੁ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿਕਰ੍ਣਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਾਯਕੈਃ षष੍ਟ੍ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵਿਕਰਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਸਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਕੁਲੋऽਪਿ ਭृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਨਿਰ੍ਬਿਭੇਦ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ
ਪਰ ਨਕੁਲ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਮਝਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਕਰਨ ਨੂੰ ਸਤੱਤਰ ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਤੌ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੌ ਭੀष੍ਮਹੇਤੋਃ ਪਰਂਤਪੌ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਜਘ੍ਨੁਤੁਰ੍ਵੀਰੌ ਗੋष੍ਠੇ ਗੋਵृषਭਾਵਿਵ
ਉਥੇ, ਉਹ ਦੋ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿਚ ਦੋ ਬਲਦ ਆਪਸ ਵਿਚ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਰਣੇ ਯਾਨ੍ਤਂ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਤਵ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਦੁਰ੍ਮੁਖਃ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ਭੀष੍ਯਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ
ਘਟੋਤਕਚ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਦੁਰਮੁਖਾ, ਜੋ ਬੜਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ੍ਤੁ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਦੁਰ੍ਮੁਖਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਮ੍ । ਆਜਘਾਨੋਰਸਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਰੇਣਾਨਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਮਹਾਰਾਜ, ਹਿਡਿੰਬ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਦੁਰਮੁਖਾ — ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ — ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸੁਤਂ ਚਾਪਿ ਦੁਰ੍ਮੁਖਃ ਸੁਮੁਖੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। षष੍ਟ੍ਯਾ ਵੀਰੋ ਨਦਨ੍ਹृष੍ਟੋ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਦੁਰਮੁਖਾ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਸਠ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਤਥਾऽऽਯਾਨ੍ਤਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਹਾਰ੍ਦਿਕ੍ਯੋ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਰਥਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਹਾਰਥਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਜਦੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਹਾਰਦਿਕਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ, ਉਸ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਹਾਰ੍ਦਿਕ੍ਯਃ ਪਾਰ੍षਤਂ ਚਾਪਿ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਯਸੈਃ । ਪੁਨਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਾ ਤੂਰ੍ਣਂ ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹਾਰਦਿਕਿਆ ਨੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪੰਜ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੰਜਾਹ ਹੋਰ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, 'ਰੁਕੋ! ਰੁਕੋ!'