ਮਾਧਵਸ੍ਤੁ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਆਜਘਾਨ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਭਾਰਤ
ਮਾਧਵ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਥੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਰਾਜਨ੍ਮਾਧਵਂ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਅਰ੍ਦਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਿਨਿਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਸ਼ੈਨੇਯਃ ਸ਼ਰਸਙ੍ਘਂ ਤੁ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਯ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਾਧਵਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਸ਼ੈਨੇਯ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬੂੰਦ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਮਾਧਵ।
ਤਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵਿਸ਼ਿਖੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਸਿਂਹਨਾਦ ਨਨਾਦ ਚ
ਫਿਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਅਤੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗرجਿਆ।
ਮਾਧਵਸ੍ਤੁ ਭृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਰਣੇ ਤਦਾ। ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਜਹਾਸ ਚ ਨਨਾਦ ਚ
ਮਾਧਵ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਇਆ, ਹिम्मਤ ਫੜੀ, ਚਮਕਿਆ, ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਗرجਿਆ।
ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਾਧਵਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਤੋਤ੍ਰੈਰਿਵ ਮਹਾਗਜਮ੍
ਭਗਦੱਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਹਾਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ੈਨੇਯੋ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸ਼ਰਾਨ੍ਸਂਨਤਪਰ੍ਵਣਃ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ੈਨੇਯ ਜੋ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਚੰਗੀ ਤੀਰ-ਬੂੰਦ ਮਾਰੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੋ ਰਾਜਾ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਮਹਦ੍ਧਨੁਃ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ਼ਤਧਾਰੇਣ ਭਲ੍ਲੇਨ ਕृਤਹਸ੍ਤਵਤ੍
ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਹਰਤਾ ਨਾਲ ਚੌੜੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸੌਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਨ੍ਯਦ੍ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਵੇਗਵਤ੍ਪਰਵੀਰਹਾ । ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਧਨੁ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸृਕ੍ਕਿਣੀ ਪਰਿਸਂਲਿਹਨ੍ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕਨਕਵੈਡੂਰ੍ਯਭੂषਿਤਾਮਾਯਸੀਂ ਦृਢਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੁਜਾਂ ਮਲ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਵਿਡੂਰੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਹੀ ਭਾਲ ਚੁੱਕੀ।
ਯਮਦਣ੍ਡੋਪਮਾਂ ਘੋਰਾਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪਰਮਾਹਵੇ। ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਹਸਾ ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਬਲੇਰਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਭਾਲ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੀ; ਉਹ ਭਾਲ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜੀ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਵਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਾਯਕੈਃ । ਤਤਃ ਪਪਾਤ ਸਹਸਾ ਸਹੋਲ੍ਕੇਵ ਹਤਪ੍ਰਭਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਭਾਲ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਭਾਲ ਅਚਾਨਕ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਾ ਪਤੰਗ whose ਚਮਕ ਮਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਿਹਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਮਾਧਵਮ੍
ਭਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰਥ-ਕਤਾਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਥਾ ਪਰਿਵृਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਵਾਚ ਹ
ਵਾਰਸ਼ਨੇਯਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਨੂੰ ਇੰਝ ਘੇਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਥਾ ਕੁਰੁਤ ਕੌਰਵ੍ਯਾ ਯਥਾਃ ਵਃ ਸਾਤ੍ਯਕੋ ਯੁਧਿ । ਨ ਜੀਵਨ੍ਪ੍ਰਤਿਨਿਰ੍ਯਾਤਿ ਮਹਤੋऽਸ੍ਮਾਦ੍ਰਥਵ੍ਰਜਾਤ੍
ਇੰਝ ਕਰੋ, ਹੇ ਕੌਰਵੋ, ਕਿ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਇਸ ਵੱਡੀ ਰਥ-ਕਤਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਉਂਦਾ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਹਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਤਥੇਤਿ ਚ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਮਰਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਮਹਾਂਰਥੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ'।
ਸ਼ੈਨੇਯਂ ਯੋਧਯਾਮਾਸਰ੍ਭੀष੍ਮਾਯਾਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਂ ਰਣੇ। `ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਤਦਾऽऽਯਾਨ੍ਤਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਂ ਵਧੇ।' ਕਾਮ੍ਭੋਜਰਾਜੋ ਬਲਵਾਨ੍ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਜਦੋਂ ਅਭਿਮਨਯੁ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਕਾਂਭੋਜ ਰਾਜਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕਣ ਆ ਗਿਆ।
ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਪੁਨਰੇਵ ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਂ ਨृਪ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੌਂਸਠ ਹੋਰ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਂ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਸਾਰਥਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਨਵਭਿਰਿਚ੍ਛਨ੍ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਜਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਰਥੀ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਾਸੀਤ੍ਸੁਮਹਤ੍ਤਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਮੇ। ਯਦਾਭ੍ਯਧਾਵਦ੍ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆਏ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਗੇਯ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਵृਦ੍ਧੌ ਵਾਰਯਨਤੌ ਮਹਾਚਮੂਮ੍ । ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਯੁਧਿ ਸਂਰਬ੍ਧਾਵਾਦ੍ਰਵਨ੍ਤੌ ਮਹਾਰਥੌ
ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਦੋਵੇਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਿਯਾਦ੍ਰਥਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਜੋ ਰਥੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਵਿਰਾਟੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭਲ੍ਲੈਰਾਜਘਾਨ ਪਰਂਤਪ । ਯਤਮਾਨਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਦ੍ਰੌਣਿਮਾਹਵਸ਼ੋਭਿਨਮ੍
ਵਿਰਾਟ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਦਸ ਚੌੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤਦਾ। ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤੌ ਮਹਾਬਲੌ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤਤਸ੍ਤੌ ਤੁ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਵਿਰਾਟਦ੍ਰੁਪਦੌ ਵੀਰੌ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਮੁਦ੍ਯਤੌ
ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਵृਦ੍ਧਯੋਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਯਦ੍ਦ੍ਰੌਣਿਸਾਯਕਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤਾਂ ਯੁਧਿ
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਉਹ ਦੋ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਕੰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਹਦੇਵਂ ਤਥਾऽऽਯਾਨ੍ਤਂ ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੋऽਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਯਥਾ ਨਾਗੋ ਵਨੇ ਨਾਗਂ ਮਤ੍ਤੋ ਮਤ੍ਤਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਸਹਦੇਵ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਦੂਜੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕृਪਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰੋ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਆਜਘਾਨ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਰੁਕ੍ਮਭੂषਣੈਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੱਤ ਦਸ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਂ ਦ੍ਵਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਾਯਕੈਃ । ਅਥੈਨਂ ਛਿਨ੍ਨਧਨ੍ਵਾਨਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੌਂ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕਮਾਦਾਯ ਸਮਰੇ ਭਾਰਸਾਧਨਮ੍ । ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਸਂਹृष੍ਟੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰਿਆ।