ਤੇ ਵਧ੍ਯਾਮਾਨਾਃ ਸਮਰੇ ਤਾਵਕਾ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਨਾਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍
ਤੇਰੇ ਲੋਕ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਾਵਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਧ੍ਯਮਾਨਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸਂਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਦ੍ਦਸ਼ਃ ਦਿਸ਼ਃ ਕਾਲ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਫੌਜ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਹਾਂਰਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਈ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਤਾਵਕਾ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥੈਰ੍ਭੀष੍ਮਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ । ਯਦਕਾਰ੍षੀਦ੍ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਞ੍ਜਯ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੱਸੋ, ਸੰਜਯ।
ਕਥਂ ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤਾਃ ਪਰਂਤਪਾਃ । ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਮਾਮਕਾਨ੍ਵੀਰਾਂਸ੍ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਞ੍ਜਯ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰਲੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ? ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਸੰਜਯ।
ਆਚਕ੍ਸ਼ੇ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯਦਕਾਰ੍षੀਤ੍ਪਿਤਾ ਤਵ। ਪੀਡਿਤੇ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਂਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੂਰ੍ਵਜ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਗਏ।
ਤਂ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਰਵਾਰਣਵਾਜਿਨਾਮ੍ । ਨਾਮृष੍ਯਤ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸੈਨ੍ਯਘਾਤਂ ਰਣੇ ਪਰੈਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਸ ਪਾਣਡਵਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਪਞ੍ਚਾਲਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍ । ਨਾਰਾਚੈਰ੍ਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਤੈਰਞ੍ਜਲਿਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਉੱਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ, ਚੌੜੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ, ਅਤੇ ਹਥੇਲੀ-ਆਕਾਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜੀਵਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਉਹ ਡਰਾਵਨਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਯੋਧਾ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ।
ਆਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋ ਰਣੇ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ । ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍षੈਸ੍ਤਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਾਮਰ੍षਪ੍ਰਵੇਰਿਤੈਃ
ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ।
ਨਿਜਘ੍ਨੇ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਚਾਮਿਤਂ ਬਹੁ। ਰਥਿਨੋऽਪਾਤਯਦ੍ਰਾਜਨ੍ਰਥੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜਨ, ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਪृष੍ਠੇਭ੍ਯਃ ਪਾਦਾਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਜਾਰੋਹਾਨ੍ਗਜੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਰੇषਾਂ ਜਯਕਾਰਿਣਃ । ਤਮੇਕਂ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣਂ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ; ਭੀਸ਼ਮ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਮਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਮਿਵਾਸੁਰਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਞ੍ਛਰਾਨ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡਦਾ ਗਿਆ।
ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਦृਸ਼੍ਯਤ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਘੋਰਂ ਸਨ੍ਧਾਰਯਨ੍ਵਪੁਃ। ਮਣ੍ਡਲੀਭੂਤਮੇਵਾਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਨੁਰਦृਸ਼੍ਯਤ
ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਚਾਪੋਪਮਂ ਮਹਤ੍ ।। ਤਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਕਰ੍ਮ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨਾਮਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ—
ਵਿਸ੍ਮਾਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਮਪੂਜਯਨ੍ । ਪਾਰ੍ਥਾ ਵਿਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਪਿਤਰਂ ਤਵ
—ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰਿਆ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਂ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਮਿਵਾਮਰਾਃ । ਨ ਚੈਨਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੂਰਮਾ ਵਾਂਗ ਲੜਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ ਹੋਵੇ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ।
ਦਸ਼ਮੇऽਹਨਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਰਥਾਨੀਕਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ । ਅਦਹਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮੇਵ ਕਾਨਨਮ੍
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੀ ਰਥ-ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰਭ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਸਨਾਨ੍ਤਰੇ । ਆਸ਼ੀਵਿषਮਿਵ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਕਾਲਸृष੍ਟਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਮਾਂ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਮੌਤ ਆਵੇ।
ਸ ਤੇਨਾਤਿਭृਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਨਾਲੋਕਯਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਵੱਜ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਉਸ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਤੱਕਿਆ, ਹੱਸ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਹਰ ਵਾ ਮਾ ਵਾ ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਕਥਂਚਨ । ਯੈਵ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਕृਤਾ ਧਾਤ੍ਰਾ ਸੈਵ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੱਜ, ਚਾਹੇ ਨਾ ਵੱਜ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੜਾਂਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਤੂੰ ਉਹੀ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਹੈਂ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ । ਉਵਾਚ ਭੀष੍ਮਂ ਸਮਰੇ ਸृਕ੍ਵਿਣੀ ਪਰਿਲੇਲਿਹਨ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ ਹੋਠ ਚੱਟਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ।
ਜਾਨਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਭਯਂਕਰਮ੍ । ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚ ਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਵੈ ਸਹ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਿ ਤੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਡਰ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਬਾਰੇ ਵੀ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵੋऽਯਂ ਮਯਾ ਚ ਬਹੁਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਜਨਨ੍ਨਪਿ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤੇ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇऽਦ੍ਯਾਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਤੇਰੀ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਂਗਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਨਰੋਤ੍ਤਮ ।। ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਯੋਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਣੇ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਾਂਗਾ, ਵਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਪੇ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੇऽਗ੍ਰਤਃ । ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ।
ਕਾਮਂ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਵਾ ਮਾ ਵਾ ਨ ਮੇ ਜੀਵਨ੍ਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ । ਸੁਦृष੍ਟਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਭੀष੍ਮ ਲੋਕੋऽਯਂ ਸਮਿਤਿਂਜਯ
ਚਾਹੇ ਲੜ, ਚਾਹੇ ਨਾ ਲੜ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਜੀਵਨ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇਂਗਾ। ਭੀਸ਼ਮ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਅਵਿਧ੍ਯਤ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਪ੍ਰਤੁਦਨ੍ਵਾਕ੍ਯਸਾਯਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਭਾਇਆ।