ਤਥੈਵ ਕੁਰਵੋ ਰਾਜਨ੍ਭੀष੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਅਗ੍ਰਤਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਕੁਰਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤਵ ਦੁਰਾਧਰ੍षੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸੁਮਹਾਬਲੈਃ । ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਆਏ।
ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਜਾਨੀਕੇਨ ਸਂਵृਤਃ । ਕृਪਸ਼੍ਚ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਭਗਦਤ੍ਤਮਨੁਵ੍ਰਤੌ
ਭਗਦੱਤ ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਇਆ; ਕ੍ਰਿਪ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਭਗਦੱਤ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ, ਫਿਰ ਆਏ।
ਕਾਮ੍ਭੋਜਰਾਜੋ ਬਲਵਾਂਸ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਮਾਗਧਸ਼੍ਚ ਜਯਤ੍ਸੇਨਃ ਸੌਬਲਸ਼੍ਚ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ
ਫਿਰ ਕਾਂਭੋਜਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ, ਮਾਗਧ ਰਾਜਾ ਜਯਤਸੇਨ ਤੇ ਸੁਬਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲ ਆਏ।
ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਪ੍ਰਮੁਖਾ ਨृਪਾਃ । ਜਘਨਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਰਤ।
ਦਿਵਸੇਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਯੁਧਿ। ਆਸੁਰਾਨਕਰੋਦ੍ਵ੍ਯੂਹਾਨ੍ਪੈਸ਼ਾਚਾਨਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅਸੁਰ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਬਣਾਵਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਯਮਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਤੇਰੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਗਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍। ਭੀष੍ਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਕਿਰਨ੍ਤੋ ਵਿਵਿਧਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਪਾਂਡਵ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਈ ਤੀਰ ਵਰਸਾਏ।
ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ ਭੀਮੇਨ ਤਾਡਿਤਾਸ੍ਤਾਵਕਾਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਰੁਧਿਰੌਘਪਰਿਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾਃ ਪਰਲੋਕਂ ਯਯੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤ, ਭੀਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਕੇ, ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਵ ਸੈਨਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੀਡਯਾਮਾਸੁਰੋਜਸਾ
ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਿਆ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਾਮਾਨਾਃ ਸਮਰੇ ਤਾਵਕਾ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਨਾਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍
ਤੇਰੇ ਲੋਕ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਾਵਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਧ੍ਯਮਾਨਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸਂਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਦ੍ਦਸ਼ਃ ਦਿਸ਼ਃ ਕਾਲ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਫੌਜ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਹਾਂਰਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਈ।
ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਤਾਵਕਾ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥੈਰ੍ਭੀष੍ਮਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ । ਯਦਕਾਰ੍षੀਦ੍ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਞ੍ਜਯ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੱਸੋ, ਸੰਜਯ।
ਕਥਂ ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤਾਃ ਪਰਂਤਪਾਃ । ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਮਾਮਕਾਨ੍ਵੀਰਾਂਸ੍ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਞ੍ਜਯ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰਲੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ? ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਸੰਜਯ।
ਆਚਕ੍ਸ਼ੇ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯਦਕਾਰ੍षੀਤ੍ਪਿਤਾ ਤਵ। ਪੀਡਿਤੇ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਂਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੂਰ੍ਵਜ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਗਏ।
ਤਂ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਰਵਾਰਣਵਾਜਿਨਾਮ੍ । ਨਾਮृष੍ਯਤ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸੈਨ੍ਯਘਾਤਂ ਰਣੇ ਪਰੈਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਸ ਪਾਣਡਵਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਪਞ੍ਚਾਲਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍ । ਨਾਰਾਚੈਰ੍ਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਤੈਰਞ੍ਜਲਿਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਉੱਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ, ਚੌੜੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ, ਅਤੇ ਹਥੇਲੀ-ਆਕਾਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜੀਵਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਉਹ ਡਰਾਵਨਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਯੋਧਾ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ।
ਆਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋ ਰਣੇ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ । ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰ੍षੈਸ੍ਤਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਾਮਰ੍षਪ੍ਰਵੇਰਿਤੈਃ
ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ।
ਨਿਜਘ੍ਨੇ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਚਾਮਿਤਂ ਬਹੁ। ਰਥਿਨੋऽਪਾਤਯਦ੍ਰਾਜਨ੍ਰਥੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜਨ, ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਪृष੍ਠੇਭ੍ਯਃ ਪਾਦਾਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਜਾਰੋਹਾਨ੍ਗਜੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਰੇषਾਂ ਜਯਕਾਰਿਣਃ । ਤਮੇਕਂ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣਂ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ; ਭੀਸ਼ਮ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਮਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਮਿਵਾਸੁਰਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਞ੍ਛਰਾਨ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡਦਾ ਗਿਆ।
ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਦृਸ਼੍ਯਤ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਘੋਰਂ ਸਨ੍ਧਾਰਯਨ੍ਵਪੁਃ। ਮਣ੍ਡਲੀਭੂਤਮੇਵਾਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਨੁਰਦृਸ਼੍ਯਤ
ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਚਾਪੋਪਮਂ ਮਹਤ੍ ।। ਤਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਕਰ੍ਮ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨਾਮਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ—
ਵਿਸ੍ਮਾਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਮਪੂਜਯਨ੍ । ਪਾਰ੍ਥਾ ਵਿਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਪਿਤਰਂ ਤਵ
—ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰਿਆ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਂ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਮਿਵਾਮਰਾਃ । ਨ ਚੈਨਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੂਰਮਾ ਵਾਂਗ ਲੜਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ ਹੋਵੇ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ।
ਦਸ਼ਮੇऽਹਨਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਰਥਾਨੀਕਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ । ਅਦਹਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮੇਵ ਕਾਨਨਮ੍
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੀ ਰਥ-ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।