ਨ ਹਿ ਭੀष੍ਮਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍ । ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਨੁਯਾਦ੍ਯੋਦ੍ਧੁਮਪਿ ਵਜ੍ਰਧਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੋਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਟਕਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਜਹਿ ਭੀष੍ਮਂ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਵਚੋ ਮਮ। ਯਥੋਵਾਚ ਪੁਰਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਦਿਲੋਂ ਟਿਕ ਕੇ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਜ੍ਯਾਯਾਂਸਮਪਿ ਚੇਦ੍ਵृਦ੍ਧਂ ਗੁਣੈਰਪਿ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਆਤਤਾਯਿਨਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਧਾਤਕਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋऽਯਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਧਨਞ੍ਜਯ । ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚਾਨਸੂਯੁਭਿਃ
ਧਨੰਜਯ, ਇਹ ਯੋਧਿਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਨਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਨਿਧਨਂ ਕृष੍ਣ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਹਿ ਸਦਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਬਣੇਗਾ; ਭੀਸ਼ਮ ਜਦ ਵੀ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਵਯਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍। ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮ ਉਪਾਯੇਨੇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦੇਵਾਂਗੇ—ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਅਹਮਨ੍ਯਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਵਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਯਕੈਃ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡ੍ਯਪਿ ਯੁਧਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਯੋਧਯੇਤ੍
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਦਕਿ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਿ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਹਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਪੁਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਾਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੜੀ ਸੀ ਤੇ ਫਿਰ ਮਰਦ ਬਣੀ।'
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਧਸਂਯੁਤਮ੍। ਜਹृषੁਰ੍ਹृष੍ਟਰੋਮਾਣਃ ਸਕृष੍ਣਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਦਾ
ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹਮਾਧਵਾਃ। ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ। ਸ਼ਯਨਾਨਿ ਯਥਾ ਸ੍ਵਾਨਿ ਭੇਜਿਰੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚੇ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਮਾਧਵ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੇਜਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕਥਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਗਾਙ੍ਗੇਯਮਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਸਂਯੁਗੇ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਭੀष੍ਮਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਞ੍ਜਯ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆ ਘੇਰਿਆ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਸੰਜਯ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਦਯਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਾਸੁ ਭੇਰੀषੁ ਮृਦਙ੍ਗੇष੍ਵਾਨਕੇषੁ ਚ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਡੋਲ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਆਨਕ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਧ੍ਮਾਯਮਾਨੇषੁ ਸ਼ਙ੍ਖੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਰੇषੁ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਯੁਧਿ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਾਂਦ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯੂਹਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਗ੍ਰ ਆਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਸਭ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਿਉਹਾ ਬਣਾਕੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ੌ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਸੇਨਧਨਂਜਯੌ । ਪृष੍ਠਤੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਭੀਮਸੈਨ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਗੋਪ੍ਤਾ ਮਹਾਰਥਃ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲੈਰਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਤੇ ਚੇਕਿਤਾਨਾ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਰਥੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਪਿੱਛੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਨਾਦਯਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਸੀ, ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਵਿਰਾਟਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵੇਨ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਂਵृਤ੍ਤਃ । ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਤਃ ਪਞ੍ਚਾਦੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਕੇਕਯਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਜਘਨਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਕੇਕਯ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਵ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜੀਵਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਜਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਛੱਡ ਕੇ।
ਤਥੈਵ ਕੁਰਵੋ ਰਾਜਨ੍ਭੀष੍ਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਅਗ੍ਰਤਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਕੁਰਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤਵ ਦੁਰਾਧਰ੍षੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸੁਮਹਾਬਲੈਃ । ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਆਏ।
ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਜਾਨੀਕੇਨ ਸਂਵृਤਃ । ਕृਪਸ਼੍ਚ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਭਗਦਤ੍ਤਮਨੁਵ੍ਰਤੌ
ਭਗਦੱਤ ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਇਆ; ਕ੍ਰਿਪ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਭਗਦੱਤ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ, ਫਿਰ ਆਏ।
ਕਾਮ੍ਭੋਜਰਾਜੋ ਬਲਵਾਂਸ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਮਾਗਧਸ਼੍ਚ ਜਯਤ੍ਸੇਨਃ ਸੌਬਲਸ਼੍ਚ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ
ਫਿਰ ਕਾਂਭੋਜਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਸੁਦਕਸ਼ਿਨ, ਮਾਗਧ ਰਾਜਾ ਜਯਤਸੇਨ ਤੇ ਸੁਬਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲ ਆਏ।
ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਪ੍ਰਮੁਖਾ ਨृਪਾਃ । ਜਘਨਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸੁਸ਼ਰਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਰਤ।
ਦਿਵਸੇਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਯੁਧਿ। ਆਸੁਰਾਨਕਰੋਦ੍ਵ੍ਯੂਹਾਨ੍ਪੈਸ਼ਾਚਾਨਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅਸੁਰ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਬਣਾਵਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ਯਮਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਤੇਰੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਗਈ।
ਅਰ੍ਜੁਨਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍। ਭੀष੍ਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਕਿਰਨ੍ਤੋ ਵਿਵਿਧਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਪਾਂਡਵ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਈ ਤੀਰ ਵਰਸਾਏ।
ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ ਭੀਮੇਨ ਤਾਡਿਤਾਸ੍ਤਾਵਕਾਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਰੁਧਿਰੌਘਪਰਿਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾਃ ਪਰਲੋਕਂ ਯਯੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤ, ਭੀਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਕੇ, ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਵ ਸੈਨਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੀਡਯਾਮਾਸੁਰੋਜਸਾ
ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਮਹਾਂਰਥੀ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਿਆ।