ਤਥੋਕ੍ਤਵਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯੇ ਪਰਲੋਕਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ। ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਦੁਃਖਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸਵ੍ਰੀਡਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤ ਨੇ ਇਉਂ ਕਿਹਾ, ਪਰਲੋਕ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੁੱਖ ਤੇ ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਗੁਰੁਣਾ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧੇਨ ਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਪਿਤਾਮਹੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਕਥਂ ਯੋਦ੍ਧਾਸ੍ਮਿ ਮਾਧਵ
ਮਾਧਵ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਕੁਰੁ ਵੱਡੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ, ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜਾਂ?
ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਹਿ ਮਯਾ ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਪਾਂਸੁਰੂषਿਤਗਾਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪਰੁषੀਕृਤਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਖੇਡਦਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲੱਬਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਯਾਹਮਧਿਰੁਹ੍ਯਾਙ੍ਕਂ ਵਾਲਃ ਕਿਲ ਗਦਾਗ੍ਰਜ । ਤਾਤੇਤ੍ਯਵੋਚਂ ਪਿਤਰਂ ਪਿਤੁਃ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਮੈਂ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਤੇ 'ਤਾਤਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਂਡੁ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਹਂ ਤਾਤਸ੍ਤਵ ਪਿਤੁਸ੍ਤਾਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਭਾਰਤ । ਇਤਿ ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਯਃ ਸ ਵਧ੍ਯਃ ਕਥਂ ਮਯਾ
'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਰਤ'—ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਕਹੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਕਾਮਂ ਵਧ੍ਯਤੁ ਸੈਨ੍ਯਂ ਮੇ ਨਾਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਜਯੋ ਵਾਸ੍ਤੁ ਵਧੋ ਵਾ ਮੇ ਕਥਂ ਵਾ ਕृष੍ਣ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਚਾਹੇ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ; ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੌਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੂੰ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ?
ਕਥਮਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਧਃ ਕृष੍ਣ ਜਾਨਨ੍ਧਰ੍ਮਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵृਦ੍ਧੇ ਚ ਪ੍ਰਹਰੇਦ੍ਧਿ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੈ, ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਵਧਂ ਜਿष੍ਣੋ ਪੁਰਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪਾਰ੍ਥ ਕਥਂ ਨੈਨਂ ਹਨਿष੍ਯਸਿ
ਪਾਰਥ, ਜਦ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ?
ਪਾਤਯੈਨਂ ਰਥਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਮ੍ । ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪਾਰਥ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਯੋਧਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ, ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਦृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾ ਦੇਵੈਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਵਸ਼ਸ੍ਯ ਤੇ। ਯਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਹਿ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਤਤ੍ਤਥਾ ਨ ਤਦਨ੍ਯਥਾ
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਾਰਥ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਨ ਹਿ ਭੀष੍ਮਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍ । ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਨੁਯਾਦ੍ਯੋਦ੍ਧੁਮਪਿ ਵਜ੍ਰਧਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੋਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਟਕਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਜਹਿ ਭੀष੍ਮਂ ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਵਚੋ ਮਮ। ਯਥੋਵਾਚ ਪੁਰਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਦਿਲੋਂ ਟਿਕ ਕੇ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਜ੍ਯਾਯਾਂਸਮਪਿ ਚੇਦ੍ਵृਦ੍ਧਂ ਗੁਣੈਰਪਿ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਆਤਤਾਯਿਨਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਧਾਤਕਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋऽਯਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਧਨਞ੍ਜਯ । ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚਾਨਸੂਯੁਭਿਃ
ਧਨੰਜਯ, ਇਹ ਯੋਧਿਆਂ ਲਈ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਨਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਨਿਧਨਂ ਕृष੍ਣ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਹਿ ਸਦਾ ਭੀष੍ਮਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਬਣੇਗਾ; ਭੀਸ਼ਮ ਜਦ ਵੀ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਵਯਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍। ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮ ਉਪਾਯੇਨੇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦੇਵਾਂਗੇ—ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਅਹਮਨ੍ਯਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਵਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਯਕੈਃ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡ੍ਯਪਿ ਯੁਧਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭਿਯੋਧਯੇਤ੍
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਦਕਿ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਿ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਹਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਪੁਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਾਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੜੀ ਸੀ ਤੇ ਫਿਰ ਮਰਦ ਬਣੀ।'
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵਧਸਂਯੁਤਮ੍। ਜਹृषੁਰ੍ਹृष੍ਟਰੋਮਾਣਃ ਸਕृष੍ਣਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਦਾ
ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹਮਾਧਵਾਃ। ਅਨੁਮਾਨ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ। ਸ਼ਯਨਾਨਿ ਯਥਾ ਸ੍ਵਾਨਿ ਭੇਜਿਰੇ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚੇ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਮਾਧਵ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੇਜਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕਥਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਗਾਙ੍ਗੇਯਮਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਸਂਯੁਗੇ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਭੀष੍ਮਂ ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਞ੍ਜਯ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਆ ਘੇਰਿਆ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਸੰਜਯ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਦਯਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਾਸੁ ਭੇਰੀषੁ ਮृਦਙ੍ਗੇष੍ਵਾਨਕੇषੁ ਚ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਡੋਲ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਆਨਕ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਧ੍ਮਾਯਮਾਨੇषੁ ਸ਼ਙ੍ਖੇषੁ ਪਾਣ੍ਡਰੇषੁ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਯੁਧਿ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਾਂਦ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯੂਹਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਗ੍ਰ ਆਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਸਭ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਿਉਹਾ ਬਣਾਕੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ੌ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਸੇਨਧਨਂਜਯੌ । ਪृष੍ਠਤੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਭੀਮਸੈਨ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਗੋਪ੍ਤਾ ਮਹਾਰਥਃ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲੈਰਭਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਤੇ ਚੇਕਿਤਾਨਾ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਰਥੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਪਿੱਛੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਨਾਦਯਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਸੀ, ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਵਿਰਾਟਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵੇਨ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਂਵृਤ੍ਤਃ । ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਤਃ ਪਞ੍ਚਾਦੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਕੇਕਯਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਜਘਨਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਕੇਕਯ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਵ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜੀਵਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਜਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਛੱਡ ਕੇ।