ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਮ੍ਬਰਧਰਾਮੇਕਾਂ ਪਦ੍ਮੋਦਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍। `ਸ੍ਨਾਤਗਾਤ੍ਰਾਂ ਧੌਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਰੁਹੇ ਵਨੇ
ਉਹ ਨਾਰੀ ਨਰਮ ਤੇ ਪਤਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਲੋਟਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਾਜਾ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਕਪੜੇ ਧੋਏ ਹੋਏ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਖੜੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਕੇਸ਼ੀਂ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤੀਂ ਸ਼ਿਰੋਰੁਹਾਨ੍। ਰੂਪੇਣ ਵਯਸਾ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਰੀਰਾਵਯਵੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਰੂਪ, ਜਵਾਨੀ, ਚਮਕ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਵਿਚ ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਹਾਵਭਾਵਵਿਲਾਸੈਸ਼੍ਚ ਲੋਚਨਾਞ੍ਚਲਵਿਕ੍ਰਿਯੈਃ। ਸ਼੍ਰੋਣੀਭਾਰੇਣ ਮਧ੍ਯੇਨ ਸ੍ਤਨਾਭ੍ਯਾਮੁਰਸਾ ਦृਸ਼ਾ
ਉਸ ਦੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਖੇਡ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ, ਨੈਣਾਂ ਦੀ ਹਿਲਚਲ, ਪੂਰਨ ਕਮਰ, ਪਤਲਾ ਮੱਧ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਨਿਗਾਹ —
ਕਵਰੀਭਰੇਣ ਪਾਦਾਭ੍ਯਾਮਿਙ੍ਗਿਤੇਨ ਸ੍ਮਿਤੇਨ ਚ। ਕੋਕਿਲਾਲਾਪਸਂਲ੍ਲਾਪੈਰ੍ਨ੍ਯਕ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕਗਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਘਣੇ ਵਾਲ, ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਾਕਤ, ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ, ਕੋਕਿਲ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਾਣੀਂ ਚ ਗਿਰਿਜਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਯੋषਿਤੋਨ੍ਯਾਃ ਸੁਰਾਙ੍ਗਨਾਃ। ਸਾ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਮਬ੍ਯਾਗਾਦਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਪਕਰ੍षਤੀ
ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ, ਗੱਲਾਂ, ਰੂਪ, ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮੋਹ, ਸਰਸਵਤੀ, ਪਾਰਵਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਰ-ਨਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਰੋਮਾऽਭੂਦ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਰੂਪਸਂਪਦਾ। ਪਿਬਨ੍ਨਿਵ ਚ ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਨਾਤृਪ੍ਯਤ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਉਸ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਚਮਕ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨੂੰ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ।
ਸਾ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਰਾਜਾਨਂ ਵਿਚਰਨ੍ਤਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍। ਸ੍ਨੇਹਾਦਾਗਤਸੌਹਾਰ੍ਦਾ ਨਾਤृਪ੍ਯਤ ਵਿਲਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਨਾਰੀ ਵੀ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਸੁਭਾਵ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗੀ, ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕ-ਤੱਕ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਗਙ੍ਗਾ ਕਾਮੇਨ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਵਿਲਾਸਿਨੀ। ਚਞ੍ਚੂਰ੍ਯਤਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਿਨ੍ਨਰੀਵਾਪ੍ਸਰੋਪਮਾ
ਗੰਗਾ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਉਹ ਕਿੰਨਰੀ ਜਾਂ ਅਪਸਰਾ ਵਾਂਗ ਮੋਹਕ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਰੂਪੋऽਭੂਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ। ਰੂਪੇਣਾਤੀਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀਂ ਸਰ੍ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਯਯੋषਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ; ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਜ-ਨਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਸੀ।
ਤਾਮੁਵਾਚ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਞ੍ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ। ਦੇਵੀ ਵਾ ਦਾਨਵੀ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਚਾਥਵਾऽਪ੍ਸਰਾਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵੀ ਹੋ, ਜਾਂ ਦਾਨਵੀ, ਜਾਂ ਗੰਧਰਵੀ, ਜਾਂ ਅਪਸਰਾ?'
ਯਕ੍ਸ਼ੀ ਵਾ ਪਨ੍ਨਗੀ ਵਾऽਪਿ ਮਾਨੁषੀ ਵਾ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। `ਯਾऽਸਿ ਕਾऽਸਿ ਸੁਰਪ੍ਰਖ੍ਯੇ ਮਹਿषੀ ਮੇ ਭਵਾਨਘੇ
'ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਯਕਸ਼ੀ ਹੋ, ਜਾਂ ਨਾਗ-ਕੰਯਾ, ਜਾਂ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਮਾਨਵ ਨਾਰੀ? ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋ, ਸੁਰ-ਸਮਾਨ ਨਾਰੀ, ਮੇਰੀ ਰਾਣੀ ਬਣੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ।'
ਤ੍ਵਾਂ ਗਤਾ ਹਿ ਮਮ ਪ੍ਰਾਮਾ ਵਸੁ ਯਨ੍ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਨ।' ਯਾਚੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਗਰ੍ਭਾਭੇ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸ਼ੋਭਨੇ
'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਕੁਝ ਧਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਰ-ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੋ।'
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਮृਦੁ ਵਲ੍ਗੁ ਚ। ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ ਚ ਸਾऽਗਚ੍ਛਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨੋਰ੍ਭੂਤਯੇ ਤਦਾ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਹੌਲੀ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ।
ਸਾ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਰਨ੍ਤਂ ਤੀਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਵਸੂਨਾਂ ਸਮਯਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾऽਥਾਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਉਹ, ਨਰ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਵਾਅਦਾ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ।
ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥਿਨੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਮ੍। ਪ੍ਰਤੀਪਵਚਨਂ ਚਾਪਿ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯੈਵ ਸ੍ਵਯਂ ਨृਪਮ੍
ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ।
ਕਾਲੋऽਯਮਿਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸਾ ਵਸੂਨਾਂ ਸ਼ਾਪਚੋਦਿਤਾ। ਉਵਾਚ ਚੈਵ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਾ ਹ੍ਲਾਦਯਨ੍ਤੀ ਮਨੋ ਗਿਰਾ
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ 'ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ', ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲ ਪਈ।
ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹੀਪਾਲ ਮਹਿषੀ ਤੇ ਵਸ਼ਾਨੁਗਾ। ਨ ਤੁ ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਵਾ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਾਂਗੀ। ਪਰ ਨਾ ਤੁਸੀਂ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੇ।
ਯਤ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਮਹਂ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸ਼ੁਭਮ੍। ਨ ਤਦ੍ਵਾਰਯਿਤਵ੍ਯਾऽਸ੍ਮਿ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤਥਾऽਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕੜਵੀ ਗੱਲ ਵੀ ਨਾ ਕਹੋ।
ਏਵਂ ਹਿ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇऽਹਂ ਤ੍ਵਯਿ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਵਾਰਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਚੋਕ੍ਤਾ ਤ੍ਯਜੇਯਂ ਤ੍ਵਾਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੋਵਾਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕੋ ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਮਾੜਾ ਆਖੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਏष ਮੇ ਸਮਯੋ ਰਾਜਨ੍ਭਜ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਅਨੁਨੀਤਾऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਪਿਤ੍ਰਾ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਬਣੋ।
ਤਥੇਤਿ ਸਾ ਯਦਾ ਤੂਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਮਿਲ ਗਈ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਤੁ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਥੇਤਿ ਮਨੁਜਾਧਿਪਃ। ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਜਗਾਮ ਸ ਤਯਾ ਸਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਕੇ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ' ਆਖਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਾ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਮਭ੍ਯਾਗਾਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਿਵਾਪਰਾ। ਆਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤਾਂ ਚ ਬੁਭੁਜੇ ਕਾਮਤੋ ਵਸ਼ੀ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਕੋਲ ਆਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਂਗ; ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ।
ਨ ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੇਤਿ ਮਨ੍ਵਾਨੋ ਨ ਸ ਤਾਂ ਕਿਂਚਿਦੂਚਿਵਾਨ੍। ਸ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤੇਨ ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਯਾਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਪੁੱਛਿਆ; ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ, ਸੁਭਾਵ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਸੀ।
ਉਪਚਾਰੇਣ ਚ ਰਹਸ੍ਤੁਤੋष ਜਗਤੀਪਤਿਃ। ਸ ਰਾਜਾ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਪਰਮਸ੍ਤ੍ਰੀਪ੍ਰਲਾਲਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਤੇ ਨਿੱਜੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਹਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਗਙ੍ਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ। ਮਾਨੁषਂ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਤਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਰੱਖਦੀ ਸੀ; ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।
ਭਾਗ੍ਯੋਪਨਤਕਾਮਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚੋਪਨਤਾऽਭਵਤ੍। ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਰ੍ਨृਪਸਿਂਹਸ੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਸਮਦ੍ਯੁਤੇਃ
ਭਾਗ ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਸਂਭੋਗਸ੍ਨੇਹਚਾਤੁਰ੍ਯੈਰ੍ਹਾਵਲਾਸ੍ਯੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ। ਰਾਜਾਨਂ ਰਮਯਾਮਾਸ ਯਥਾ ਰਜ੍ਯੇਤ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਮਿਲਾਪ, ਪਿਆਰ, ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਮੋਹਣੇ ਮੁਸਕਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਐਸਾ ਰਾਜ਼ੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਵੇ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨृਤੂਨ੍ਮਾਸਾਨ੍ਬੁਬੁਧੇ ਨ ਬਹੂਨ੍ਗਤਾਨ੍। ਰਮਮਾਣਸ੍ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਥਾਕਾਮਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ, ਸਾਲ, ਮੌਸਮ ਤੇ ਮਹੀਨੇ ਕਿਵੇਂ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਾ।
ਦਿਵਿष੍ਠਾਨ੍ਮਾਨੁषਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਵੈ ਨृਪਃ।' ਆਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮੁਮੁਦੇ ਯੋषਿਤਾਂ ਵਰਾਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ, ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੌਜਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।