ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੂਰ੍ਵਜ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਕਿਹਾ।
ਨ ਕਥਂਚਨ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਮਯਿ ਜੀਵਤਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਜਯੋ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
'ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਨਿਰ੍ਜਿਤੇ ਮਯਿ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਰਣੇ ਜੇष੍ਯਥ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਮਯਿ ਪ੍ਰਹਰਤ ਯਦੀਚ੍ਛਥ ਰਣੇ ਜਯਮ੍
'ਜੇ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲੈਣਗੇ; ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੋ।'
ਅਨੁਜਾਨਾਮਿ ਵਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਹਰਧ੍ਵਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਏਵਂ ਹਿ ਸੁਕृਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਭਵਤਾਂ ਵਿਦਿਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਹਤੇ ਮਯਿ ਹਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
'ਪਾਰਥੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਮਲਾ ਕਰੋ। ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹੀ ਢੰਗ ਅਪਣਾਓ।'
ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਸ੍ਮਾਦੁਪਾਯਂ ਨੋ ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਯੇਮਹਿ। ਭਵਨ੍ਤਂ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
'ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਢੰਗ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦੰਡ ਫੜੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਹੋ।'
ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਜ੍ਰਧਰੋ ਜੇਤੁਂ ਵਰੁਣੋऽਥ ਯਮਸ੍ਤਥਾ। ਨ ਭਵਾਨ੍ਸਮਰੇ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
'ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਵਰੁਣ, ਜਾਂ ਯਮ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ।'
ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
'ਮਹਾਂਬਲੀ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।'
ਨਾਹਂ ਜੇਤੁਂ ਰਣੇ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ। ਆਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤੋ ਗृਹੀਤਵਰਕਾਰ੍ਮੁਕਃ । ਤਤੋ ਮਾਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਏਤੇ ਹਨ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਰਥਾਃ
'ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਚੋਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਹਾਰਥੀ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।'
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪਤਿਤੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤਕਵਚਧ੍ਵਜੇ । ਦ੍ਰਵਮਾਣੇ ਚ ਭੀਤੇ ਚ ਤਵਾਸ੍ਮੀਤਿ ਚ ਵਾਦਿਨਿ
ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਬਚਾਵ ਵਾਲਾ ਲੱਬਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੋਈ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹਾਂ',
ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪ੍ਰਧਾਨੇ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪ੍ਰਧਾਯਿਨਿ ਧਰ੍ਮਜ' ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਾਮਧੇਯੇ ਚ ਵਿਕਲੇ ਚੈਕਪੁਤ੍ਰਿਣਿ । ਅਪ੍ਰਸੂਤੇ ਚ षਣ੍ਡੇ ਚ ਨ ਯੁਦ੍ਧਂ ਰੋਚਤੇ ਮਮ
ਜਿੱਥੇ ਜੰਗ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਵੇ, ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਆਗੂ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਣ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਇੱਕੋ ਪੁੱਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਬੰਜ, ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਇਮਂ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਪੂਰ੍ਵਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍ । ਅਸਂਕਲ੍ਪਧ੍ਵਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਯੁਧ੍ਯੇਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਿਰਣੈ ਸੁਣੋ: ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਨਿਰਣੈ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਵੇਖਾਂ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਯ ਏष ਦ੍ਰੌਪਦੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯੇ ਮਹਾਰਥਃ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਸਮਰਾਮਰ੍षੀ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਸਮਿਤਿਂਜਯਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਫੌਜ ਵਿਚ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਹੈ—ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਬਹਾਦਰ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਯਥਾऽਭਵਚ੍ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਃ। ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਚ ਭਵਨ੍ਤੋऽਪਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਯਥਾਤਥਮ੍
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਸੀ, ਫਿਰ ਮਰਦ ਬਣਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀਨਮ੍ । ਮਾਮੇਵ ਵਿਸ਼ਿਖੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰਭਿਦ੍ਰਵਤੁ ਦਂਸ਼ਿਤਃ
ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸਂਕਲ੍ਪਧ੍ਵਜੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਨ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤੁਮਭੀਪ੍ਸਾਮਿ ਗृਹੀਤੇषੁ ਕਥਂਚਨ
ਜਦੋਂ ਝੰਡਾ ਨਿਰਣੈ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਤਦਨ੍ਤਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਮਾਂ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਸ਼ਰੈਰ੍ਘਾਤਯਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡਵ ਧਨੰਜਯਾ ਮੈਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਵਧੇਰੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਨ ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲੋਕੇष ਮਾਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਯਤਮ੍। ऋਤੇ ਕृष੍ਣਾਨ੍ਮਹਾਭਾਗਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਦ੍ਵਾ ਧਨਞ੍ਜਯਾਤ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹੋਵਾਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਸਗੋਂ ਕੇਵਲ ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਧਨੰਜਯਾ।
ਪਾਰ੍षਤਂ ਤੁ ਪੁਰੋਧਾਯ ਕ੍ਲੀਬਮਦ੍ਯ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ । ਆਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤੋ ਗृਹੀਤਵਰਕਾਰ੍ਮੁਕਃ । ਮਾਂ ਪਾਤਯਤੁ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰੇਵਂ ਤਵ ਜਯੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਨਪੁੰਸਕਤਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ; ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਤਿਆਰ, ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਭੀਭਤਸੁ ਮੈਨੂੰ ਗਿਰਾ ਦੇਵੇ—ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਮਮ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਤਤੋ ਜੇष੍ਵਸਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਸਮਾਗਤਾਨ੍
ਕੌਂਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਮੇਰੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ, ਸੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ; ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।
ਤੇऽਨੁਜ੍ਞਾਤਾਸ੍ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਸ਼ਿਬਿਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭੀष੍ਮਂ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ, ਕੁਰੁ ਵੱਡੇ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ।
ਤਥੋਕ੍ਤਵਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯੇ ਪਰਲੋਕਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ। ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਦੁਃਖਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸਵ੍ਰੀਡਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤ ਨੇ ਇਉਂ ਕਿਹਾ, ਪਰਲੋਕ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੁੱਖ ਤੇ ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਗੁਰੁਣਾ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧੇਨ ਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਪਿਤਾਮਹੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਕਥਂ ਯੋਦ੍ਧਾਸ੍ਮਿ ਮਾਧਵ
ਮਾਧਵ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਕੁਰੁ ਵੱਡੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ, ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜਾਂ?
ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਹਿ ਮਯਾ ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਪਾਂਸੁਰੂषਿਤਗਾਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪਰੁषੀਕृਤਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਖੇਡਦਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲੱਬਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਯਾਹਮਧਿਰੁਹ੍ਯਾਙ੍ਕਂ ਵਾਲਃ ਕਿਲ ਗਦਾਗ੍ਰਜ । ਤਾਤੇਤ੍ਯਵੋਚਂ ਪਿਤਰਂ ਪਿਤੁਃ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਮੈਂ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਤੇ 'ਤਾਤਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਂਡੁ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਹਂ ਤਾਤਸ੍ਤਵ ਪਿਤੁਸ੍ਤਾਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਭਾਰਤ । ਇਤਿ ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਯਃ ਸ ਵਧ੍ਯਃ ਕਥਂ ਮਯਾ
'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਰਤ'—ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਕਹੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਕਾਮਂ ਵਧ੍ਯਤੁ ਸੈਨ੍ਯਂ ਮੇ ਨਾਹਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਜਯੋ ਵਾਸ੍ਤੁ ਵਧੋ ਵਾ ਮੇ ਕਥਂ ਵਾ ਕृष੍ਣ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਚਾਹੇ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ; ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੌਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੂੰ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ?
ਕਥਮਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਧਃ ਕृष੍ਣ ਜਾਨਨ੍ਧਰ੍ਮਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵृਦ੍ਧੇ ਚ ਪ੍ਰਹਰੇਦ੍ਧਿ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੈ, ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਵਧਂ ਜਿष੍ਣੋ ਪੁਰਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪਾਰ੍ਥ ਕਥਂ ਨੈਨਂ ਹਨਿष੍ਯਸਿ
ਪਾਰਥ, ਜਦ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ?
ਪਾਤਯੈਨਂ ਰਥਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਮ੍ । ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪਾਰਥ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਯੋਧਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ, ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਦृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾ ਦੇਵੈਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਵਸ਼ਸ੍ਯ ਤੇ। ਯਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਹਿ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਤਤ੍ਤਥਾ ਨ ਤਦਨ੍ਯਥਾ
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਾਰਥ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।