ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਹਿਤਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵੈਃ । ਨਿਹਨ੍ਤ੍ਯਾਦਰ੍ਜੁਨਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਕਿਮੁ ਭੀष੍ਮਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਅਰਜੁਨ ਜਦ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਕੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ?
ਵਿਪਰੀਤੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਗਤਸਤ੍ਵੋऽਲ੍ਪਜੀਵਨਃ । ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਨੂਨਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਾਕਈ ਉਲਟ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਰਨਾ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਮਾਧਵ। ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯੇਤੇ ਨ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਵ ਵੇਗਵਿਧਾਰਣੇ
ਇਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖੀ, ਮਾਧਵ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਜੋਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਨਿਯਤਂ ਸਮਾਵਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਭਵਾਨ੍ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੱਖ ਤੇ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਪਿ ਰਣੇ ਦੇਵਾਞ੍ਜਯੇਯਂ ਜਯਤਾਂ ਵਰ। ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਕਿਮੁ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ, ਗੋਵਿੰਦ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਰਥੀ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਨ ਤੁ ਤ੍ਵਾਮਨृਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਗੌਰਵਾਤ੍। ਅਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸਹਾਯ੍ਯਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਕੁਰੁ ਮਾਧਵ
ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਮਾਧਵ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ ਪਰ ਲੜਾਈ ਨਾ ਕਰ।
ਸਮਯਸ੍ਤੁ ਕृਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਮ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਂਯੁਗੇ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿष੍ਯੇ ਤਵਾਰ੍ਥਾਯ ਨ ਤੁ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਕਥਂਚਨ
ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਕੁਝ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਲਾਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਰ੍ਥਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਦਾਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯੈਵ ਚ ਮਾਧਵ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਲਈ ਮੈਂ ਲੜਾਂਗਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਸਲਾਹ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਮਾਧਵ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਵ੍ਰਤਂ ਭੂਯੋ ਵਧੋਪਾਯਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਭਵਤਾ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਾਮ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਫਿਰ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਪਤਾ ਕਰੀਏ।
ਤਦ੍ਵਯਂ ਸਹਿਤਾ ਗਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਮਾਸ਼ੁ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਰੁਚਿਤੇ ਤਵ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੁਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਜਾਈਏ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਸਲਾਹ ਪੁੱਛ ਲਵਾਂਗਾ।
ਸ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਯਥਾ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਕृष੍ਣ ਤਥਾ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਹ ਸਦਾ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਤੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖੇਗਾ, ਜਨਾਰਦਨ। ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਖੇਗਾ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ ਨੋ ਜਯਸ੍ਯ ਦਾਤਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਬਾਲਾਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤਾ ਵਯਮ੍
ਉਹ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਡਟਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਸੀਂ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਬੱਚੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਿਆ।
ਤਂ ਚੇਤ੍ਪਿਤਾਮਹਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਹਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਾਧਵ। ਪਿਤੁਃ ਪਿਤਰਮਿष੍ਟਂ ਚ ਧਿਗਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਜੀਵਿਕਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਾਂ, ਮਾਧਵ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੀਵਨ ਤੇ ਲਾਨਤ ਹੈ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਮ੍ । ਰੋਚਤੇ ਮੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵ ਭਾषਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰੀ ਗੱਲ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।'
ਦੇਵਵ੍ਰਤਃ ਕृਤੀ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨਾਪਿ ਨਿਰ੍ਦਹੇਤ੍। ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਸ੍ਵਵਧੋਪਾਯਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਮ੍
ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕਾਬਲ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਓ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਪੁੱਛਣ।
ਵਕ੍ਤਮਰ੍ਹਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਤੇ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਉਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਤੂੰ ਪੁੱਛੇ। ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਉਥੇ ਜਾਈਏ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪृਚ੍ਛਾਮ ਭਾਰਤ । ਸ ਨੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਯਂ ਤੇਨ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਪਰਾਨ੍
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਆਓ ਉਸ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਪੁੱਛੀਏ, ਭਾਰਤ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਸਕੀਏ।
ਏਵਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੂਰ੍ਵਜ। ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਮੇਤ, ਤੁਰ ਪਏ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕਵਚਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਿਰੋਭਿਃ ਪ੍ਰਣਿਪੇਦਿਰੇ
ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਕਵਚ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਮਾਵੇ।
ਪੂਜਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭਰਤਰ੍षਭਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਚੈਨਂ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਰਣਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਆਉਣ।
ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ । ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤਵ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਧਨਞ੍ਜਯ
ਫਿਰ ਮਹਾਂਬਲੀ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਵਾਰਸ਼ਨੇ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਧਨੰਜਯ, ਤੇਰਾ ਵੀ ਸਵਾਗਤ ਹੈ।'
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਯ ਭੀਮਾਯ ਯਮਯੋਸ੍ਤਥਾ। ਕਿਂ ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਂ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਵਾਗਤ ਹੈ। ਦੱਸੋ, ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਯੁਦ੍ਧਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਹੇ ਵਤ੍ਸਾਃ ਪ੍ਰੀਯਨ੍ਤਾਂ ਮਾ ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਥ ।' ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾਪਿ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਯਦਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਦੁष੍ਕਰਮ੍ । ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹੋ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਵੀ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਹੋਵੇ। ਗਾਂਗੇਯ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਉਵਾਚ ਰਾਜਾ ਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਕਥਂ ਜਯੇਮ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਕਥਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਲਭੇਮਹਿ
ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਇਹ ਬੋਲ ਕਿਹਾ: 'ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?'
ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸਂਸ਼ਯੋ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂ ਤਨ੍ਮੇ ਬਦ ਪ੍ਰਭੋ । ਭਵਾਨ੍ਹਿ ਨੋ ਵਧੋਪਾਯਂ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਸ੍ਵਯਮਾਤ੍ਮਨਃ
'ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਰਹੇ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸੋ।'
ਭਵਨ੍ਤਂ ਸਮਰੇ ਵੀਰ ਵਿषਹੇਮ ਕਥਂ ਵਯਮ੍। ਨ ਹਿ ਤੇ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਰਨ੍ਧ੍ਰਂ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹ
'ਵੀਰੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਤਾ-ਰਤੀ ਵੀ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਮਣ੍ਡਲੇਨੈਵ ਧਨੁषਾ ਦृਸ਼੍ਯਸੇ ਸਂਯੁਗੇ ਸਦਾ। ਆਦਦਾਨਂ ਸਂਦਧਾਨਂ ਵਿਕਰ੍षਨ੍ਤਂ ਧਨੁਰ੍ਨ ਚ
'ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੀਰ ਚੁੱਕਦੇ, ਤਣਦੇ ਤੇ ਛੱਡਦੇ ਹੋ, ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ।'
ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਰਥੇ ਸੂਰ੍ਯਮਿਵਾਪਰਮ੍ । ਰਥਾਸ਼੍ਵਨਰਨਾਗਾਨਾਂ ਹਨ੍ਤਾਰਂ ਪਰਵੀਰਹਨ੍
'ਮਹਾਂਬਲੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ।'
ਕੋऽਥਵੋਤ੍ਸਹਤੇ ਜੇਤੁਂ ਵਾਂ ਪੁਮਾਨ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਵਰ੍षਤਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
'ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਫਿਰ ਕੌਣ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ?'
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਿਤਾ ਹਿ ਪृਤਨਾ ਸਂਯੁਗੇ ਮਹਤੀ ਮਮ। ਯਥਾ ਯੁਧਿ ਜਯੇਮ ਤ੍ਵਾਂ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਭृਸ਼ਂ ਮਮ
'ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਪੱਕਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'