ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਮਾਹੂਯ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍ । ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਯਦਿ ਨੇਚ੍ਛਤਿ ਫਲ੍ਗੁਨਃ
ਜੇ ਫਲਗੁਨ ਲੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਲਲਕਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਯਦਿ ਭੀष੍ਮੇ ਹਤੇ ਵੀਰੇ ਜਯਂ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਪਣ੍ਡਵ। ਹਨ੍ਤਾਸ੍ਮ੍ਯੇਕਰਥੇਨਾਦ੍ਯ ਕੁਰੁਵृਦ੍ਧਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਪਾਂਡਵ, ਜੇ ਤੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਮੈਂ ਇੱਕ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਪਸ਼੍ਯ ਮੇ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਰਾਜਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਸਂਯੁਗੇ। ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਮਿ ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਰਥਾਤ੍
ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ। ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਚ੍ਛਤ੍ਰੁਃ ਸ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਮਦਰ੍ਥਾ ਭਵਦਰ੍ਥਾ ਯੇ ਯੇ ਮਦੀਯਾਸ੍ਤਵੈਵ ਤੇ
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਵੀ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਨ।
ਤਵ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮਮ ਸਖਾ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਸ਼ਿष੍ਯ ਏਵ ਚ । ਮਾਂਸਾਨ੍ਯੁਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਫਲ੍ਗੁਨਾਰ੍ਥੇ ਮਹੀਪਤੇ
ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਹੈ। ਫਲਗੁਨ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਵੀ ਕੱਟ ਕੇ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਏष ਚਾਪਿ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਮਤ੍ਕृਤੇ ਜੀਵਿਤਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਏष ਨਃ ਸਮਯਸ੍ਤਾਤ ਤਾਰਯੇਮ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਚਾਵਾਂਗੇ।
ਸ ਮਾਂ ਨਿਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਵਤ੍ਸਜ੍ਜੋ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਮੁਪਪ੍ਲਾਵ੍ਯੇ ਯਤ੍ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਪੂਰ੍ਵਤਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਉਪਪਲਵਯ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵਾਂ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਮਿਤ੍ਯੁਲੂਕਸ੍ਯ ਸਂਨਿਧੌ। ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਿਦਂ ਤਾਵਦ੍ਵਚਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਲੂਕਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿਆਂਗਾ।' ਤਦ ਤਕ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤੇਨ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਥਵਾ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯੈष ਭਾਰਃ ਪਰਿਮਿਤੋ ਰਣੇ
ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਫਲਗੁਨ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।
ਸ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭੀष੍ਮਂ ਪਰਪੁਰਂਜਯਮ੍ । ਅਸ਼ਕ੍ਯਮਪਿ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਜਦ ਅਰਜੁਨ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸੰਭਵ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਹਿਤਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵੈਃ । ਨਿਹਨ੍ਤ੍ਯਾਦਰ੍ਜੁਨਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਕਿਮੁ ਭੀष੍ਮਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਅਰਜੁਨ ਜਦ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਕੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ?
ਵਿਪਰੀਤੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਗਤਸਤ੍ਵੋऽਲ੍ਪਜੀਵਨਃ । ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਨੂਨਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਾਕਈ ਉਲਟ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਰਨਾ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਮਾਧਵ। ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯੇਤੇ ਨ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਵ ਵੇਗਵਿਧਾਰਣੇ
ਇਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖੀ, ਮਾਧਵ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਜੋਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਨਿਯਤਂ ਸਮਾਵਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਭਵਾਨ੍ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੱਖ ਤੇ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਪਿ ਰਣੇ ਦੇਵਾਞ੍ਜਯੇਯਂ ਜਯਤਾਂ ਵਰ। ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਕਿਮੁ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ, ਗੋਵਿੰਦ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਰਥੀ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਨ ਤੁ ਤ੍ਵਾਮਨृਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਗੌਰਵਾਤ੍। ਅਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸਹਾਯ੍ਯਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਕੁਰੁ ਮਾਧਵ
ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਮਾਧਵ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ ਪਰ ਲੜਾਈ ਨਾ ਕਰ।
ਸਮਯਸ੍ਤੁ ਕृਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਮ ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਂਯੁਗੇ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿष੍ਯੇ ਤਵਾਰ੍ਥਾਯ ਨ ਤੁ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯੇ ਕਥਂਚਨ
ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਕੁਝ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਲਾਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਰ੍ਥਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਸ ਹਿ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਦਾਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯੈਵ ਚ ਮਾਧਵ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਲਈ ਮੈਂ ਲੜਾਂਗਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਸਲਾਹ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਮਾਧਵ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਵ੍ਰਤਂ ਭੂਯੋ ਵਧੋਪਾਯਾਰ੍ਥਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਭਵਤਾ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਾਮ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਫਿਰ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਪਤਾ ਕਰੀਏ।
ਤਦ੍ਵਯਂ ਸਹਿਤਾ ਗਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਮਾਸ਼ੁ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਰੁਚਿਤੇ ਤਵ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਤੁਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਜਾਈਏ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਸਲਾਹ ਪੁੱਛ ਲਵਾਂਗਾ।
ਸ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਯਥਾ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਕृष੍ਣ ਤਥਾ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਹ ਸਦਾ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਤੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖੇਗਾ, ਜਨਾਰਦਨ। ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਖੇਗਾ, ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ ਨੋ ਜਯਸ੍ਯ ਦਾਤਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ । ਬਾਲਾਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤਾ ਵਯਮ੍
ਉਹ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਡਟਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਸੀਂ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਬੱਚੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਿਆ।
ਤਂ ਚੇਤ੍ਪਿਤਾਮਹਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਹਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਾਧਵ। ਪਿਤੁਃ ਪਿਤਰਮਿष੍ਟਂ ਚ ਧਿਗਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਜੀਵਿਕਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਾਂ, ਮਾਧਵ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਜੀਵਨ ਤੇ ਲਾਨਤ ਹੈ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਮ੍ । ਰੋਚਤੇ ਮੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵ ਭਾषਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰੀ ਗੱਲ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।'
ਦੇਵਵ੍ਰਤਃ ਕृਤੀ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਿਤੇਨਾਪਿ ਨਿਰ੍ਦਹੇਤ੍। ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਸ੍ਵਵਧੋਪਾਯਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਾਗਰਗਾਸੁਤਮ੍
ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕਾਬਲ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਓ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਪੁੱਛਣ।
ਵਕ੍ਤਮਰ੍ਹਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਤੇ ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਉਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਤੂੰ ਪੁੱਛੇ। ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਉਥੇ ਜਾਈਏ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪृਚ੍ਛਾਮ ਭਾਰਤ । ਸ ਨੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਯਂ ਤੇਨ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਪਰਾਨ੍
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਆਓ ਉਸ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਪੁੱਛੀਏ, ਭਾਰਤ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਸਕੀਏ।
ਏਵਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੂਰ੍ਵਜ। ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸਮੇਤ, ਤੁਰ ਪਏ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕਵਚਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਿਰੋਭਿਃ ਪ੍ਰਣਿਪੇਦਿਰੇ
ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਕਵਚ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਮਾਵੇ।
ਪੂਜਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭਰਤਰ੍षਭਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਚੈਨਂ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਰਣਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਆਉਣ।