ਨਕੁਲਂ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ । ਨ੍ਯਵਾਰਯਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਹਯਸਾਦਿਨਾਮ੍ । ਅਯੁਤਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਨਿਵਾਰਣੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਹਾਦਰ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਭੇਜੀ।
ਤੈਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੈਰ੍ਮਹਾਵੇਗੈਰ੍ਗਰੁਤ੍ਮਦ੍ਭਿਰਿਵਾਹਵੇ। ਖੁਰਾਹਤਾ ਧਰਾ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਕਮ੍ਪੇ ਚ ਨਨਾਦ ਚ
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਸਵਾਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੁਸੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਰੁੜਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਲੱਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ ਤੇ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਖੁਰਸ਼ਬ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸੁਮਹਾਨ੍ਵਾਜਿਨਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਤਦਾ। ਮਹਾਵਂਸ਼ਵਨਸ੍ਯੇਵ ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤੇ
ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬਾਂਸਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਉਤ੍ਪਤਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਤੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਦ੍ਧੂਤਂ ਮਹਦ੍ਰਜਃ। ਦਿਵਾਕਰਰਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ੍ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਧੂੜ ਦਾ ਗੁੱਬਾਰ ਉਠਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਰ੍ਹਯੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾ ਪਾਣ੍ਡਵੀਕ ਚਮੂਃ। ਨਿਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਵੇਗੈਰ੍ਹਂਸੈਰਿਵ ਮਹਤ੍ਸਰਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਓਚਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਹੇषਤਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ । `ਅਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਮਹਾਞ੍ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮੋਹਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿਨ੍ਹਿਨਾਹਟ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਭ ਕੁਝ ਡੁਬੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਘ੍ਨਂਸ੍ਤਰਸਾ ਵੇਗਂ ਸਮਰੇ ਹਯਸਾਦਿਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਉਦ੍ਵृਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇऽਤਿਪੂਰ੍ਯਤਃ। ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮ੍ਬੁਵੇਗਂ ਯਥਾ ਵੇਲਾ ਮਹੋਦਧੇਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੀ ਰਾਤ ਤੇ ਸਾਵਣ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ ਉੱਫਾਣ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਥੇ ਵੀ ਬਲ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਲਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਥਿਨੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ। ਨ੍ਯਕृਨ੍ਤਨ੍ਨੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਸ਼ਰੇਣ ਹਯਸਾਦਿਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਤਣੇ ਹੋਏ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਹਤਾ ਦृਢਧਨ੍ਵਿਭਿਃ । ਨਾਗੈਰਿਵ ਮਹਾਨਾਗਾ ਯਥਾਵਦ੍ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰੇ
ਉਹ ਜੋ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿੱਗ ਪਏ ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਨਾਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇऽਪਿ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਸੁਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਨ੍ਯਕृਨ੍ਤਨ੍ਨੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਵਿਚਰਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਹ ਵੀ, ਤਿੱਖੇ ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਣੇ ਹੋਏ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੱਸੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਸਿਰ ਕੱਟਦੇ ਫਿਰੇ।
ਅਭ੍ਯਾਹਤਾ ਹਯਾਰੋਹਾ ऋष੍ਟਿਭਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ । ਅਤ੍ਯਜਨ੍ਨੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਫਲਾਨੀਵ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਟਦੇ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਫਲ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਦਿਨੋ ਹਯਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਨਿषੂਦਿਤਾਃ। ਪਤਿਤਾਃ ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਥੇ-ਤਿੱਥੇ ਘੁੜਸਵਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਘੋੜੇ ਡਿੱਗਦੇ ਤੇ ਢਹਿ ਪੈਂਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਏ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਹਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਯਥਾ ਸਿਂਹਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮृਗਾਃ ਪ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣਾਃ
ਜਦੋਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਭੱਜ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਮਹਾਮृਧੇ । ਦਧ੍ਮੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਂਸ਼੍ਚ ਭੇਰੀਸ਼੍ਚ ਤਾਡਯਾਮਾਸੁਰਾਹਵੇ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ ਤੇ ਭੇਰੀਆਂ ਪੀਟਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਦੀਨੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੈਨ੍ਯਂ ਪਰਾਜਿਤਮ੍ । ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਦ੍ਰਰਾਜਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਏष ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਰਣੇ । ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਵੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸੇਨਾਂ ਦ੍ਰਾਵਯਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਹ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵਾਰਯ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵੇਲੇਵ ਮਕਰਾਲਯਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸਂਸ਼੍ਰੂਯਸੇऽਤ੍ਯਰ੍ਥਮਸਹ੍ਯਬਲਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੰਢਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਬਲ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਵ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਸ ਯਯੌ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸ਼ਲ੍ਯਾ ਆਪਣੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਲੈ ਕੇ ਜਿਥੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਤਦਾਪਤਦ੍ਵੈ ਸਹਸਾ ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਮਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਮਹੌਘਵੇਗਂ ਸਮਰੇ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਲ੍ਯਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਅਚਾਨਕ ਚੜ੍ਹ ਆਈ, ਪਰ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਉਸ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਰਗੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮਦ੍ਰਰਾਜਂ ਚ ਸਮਰੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਦਸ਼ਭਿਃ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਾਜਘਾਨ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ । ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਤਂ ਸਪ੍ਤਭਿਰਜਿਹ੍ਨਗੈਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ; ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਮਦ੍ਰਰਾਜੋऽਪਿ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਜਘਾਨ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਪੁਨਃ षष੍ਟ੍ਯਾ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਫੇਰ ਸੱਠ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ।
ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਤਾਡਯਤ੍। ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਹੁਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਨਮਾਹਵੇ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਘਬਰਾ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਦੋ-ਦੋ ਤੀਰ ਮਾਰੇ; ਫਿਰ ਭੀਮ, ਜੋ ਮਹਾਬਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—
ਮਦ੍ਰਰਾਜਵਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮृਤ੍ਯੋਰਾਸ੍ਯਗਤਂ ਯਥਾ। ਅਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਮਿਤ੍ਰਜਿਤ੍
—ਉਸ ਨੇ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖਿਆ ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਮੀਤ੍ਰਜਿਤ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਆਪਤਨ੍ਨੇਵ ਭੀਮਸ੍ਤੁ ਮਦ੍ਰਰਾਜਮਤਾਡਯਤ੍।' ਸਰ੍ਵਪਾਰਸ਼ਵੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਨਾਰਾਚੈਰ੍ਮਰ੍ਮਭੇਦਿਭਿਃ
ਭੀਮ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤੌ। ਰਾਜਾਨਮਭ੍ਯਪਦ੍ਯੇਤਾਮਞ੍ਜਸਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षਿਣੌ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਤੀਜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਦੋਵੇਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਅਪਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦ੍ਯੋਤਮਾਨੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਤਤਃ ਪਿਤਾ ਤਵ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸਾਯਕੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਆਜਘਾਨ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਸਹਸੇਨਾਨ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਰਥਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂੋਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਭੀਮਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਨਕੁਲਂ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਨੌਂ, ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ।