ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। `ਪ੍ਰਤੀਪਸ੍ਯ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਂ ਗਰ੍ਭਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਵਰ੍ਧਤ
ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤਪ ਕਰਿਆ। ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਬੱਚਾ ਵਧਿਆ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਰਚ੍ਛੁਕ੍ਲੇ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਪ੍ਰਾਜਾਯਤ ਰਵਿਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਬੱਚਾ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਚੰਦ। ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਕੁਮਾਰਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭਂ ਪ੍ਰਤੀਪਮਹਿषੀ ਤਦਾ।' ਤਯੋਃ ਸਮਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਦ੍ਧਯੋਃ ਸ ਮਹਾਭਿषਕ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਵੱਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਸਨ੍ਤਾਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਸੀਤ੍ਸ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ। `ਤਸ੍ਯ ਜਾਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਤੀਪੋऽਕਾਰਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ ਚੱਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਪਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਕਰਵਾਏ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵੇਦੋਕ੍ਤੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਸ੍ਤਦਾ। ਨਾਮਕਰ੍ਮ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਮਸਤ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪੰਡਤ ਨੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਤਬ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਏ। ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਪੰਡਤਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਕਰਵਾਈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਰਵਨੀਪਾਲ ਵੇਦੋਕ੍ਤੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਸ੍ਤਦਾ। ਤਤਃ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਲੋਕਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
ਸ ਤੁ ਲੇਭੇ ਪਰਾਂ ਨਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇ ਚ ਵੇਦੇ ਚ ਗਤਿਂ ਸ ਪਰਮਾ ਗਤਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਿਆ। ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਉਪਲਬਧੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਯੌਵਨਂ ਚਾਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕੁਮਾਰੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ।' ਸਂਸ੍ਮਰਂਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਵਿਜਾਤਾਨ੍ਸ੍ਵੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜਦ ਉਹ ਕਮਾਰ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਆਪਣੀ ਕਰਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਟੱਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ—
ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਕृਦੇਵਾਸੀਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨੁਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਪ੍ਰਤੀਪਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯੌਵਨਸ੍ਥਂ ਤਤੋऽਨ੍ਵਸ਼ਾਤ੍
ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪੁਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਮਾਂ ਸਮਭ੍ਯਾਗਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨੋ ਭੂਤਯੇ ਤਵ। ਤ੍ਵਾਮਾਵ੍ਰਜੇਦ੍ਯਦਿ ਰਹਃ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਸੀ, ਹੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਤੇਰੇ ਲਈ। ਜੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਮਿਲੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ—
ਕਾਮਯਾਨਾऽਭਿਰੂਪਾਢ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਸਾ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਨੁਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕਾਸਿ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਚਾਙ੍ਗਨੇ
ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾ ਪੁੱਛੀ ਕਿ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਔਰਤ?'
ਯਚ੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸਾ ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ। ਸਨ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਭਜਨ੍ਤੀਂ ਤਾਂ ਭਜੇਥਾ ਇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਕਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਨਾ ਪੁੱਛੀ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੀ—ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਤਨਯਂ ਪ੍ਰਤੀਪਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਂ ਤਦਾ। ਸ੍ਵੇ ਚ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯੈਨਂ ਵਨਂ ਰਾਜਾ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਆਪ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਧੀਮਾਨ੍ਦੇਵਰਾਜਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। `ਬਭੂਵ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵਾਗਿਤਿ ਸਂਮਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੀਨਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਅਨ੍ਵਿਤਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਰ੍ਥੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨृਪਤਿਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਬਾਂਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਜੋਸ਼, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਅਮਾਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣੋਪੇਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ੇषਵਿਤ੍। ਵਸ਼ੇ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੀਮੇਕੋ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਨ੍
ਉਹ ਚੰਗੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਫਰਜਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ।
ਵੇਦਾਨਾਗਮਯਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਨ੍ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਈਜੇ ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਸਤ੍ਰੈਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਵਾਈ ਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਰਜ ਨਿਭਾਏ; ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਯਗਨ ਤੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਕੋਵਿਦਾਨ੍। ਰਤ੍ਨੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਰ੍ਗੋਭਿਰ੍ਗ੍ਰਾਮੈਰਸ਼੍ਵੈਰ੍ਧਨੈਰਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨ, ਗਾਂ, ਪਿੰਡ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।
ਵਯੋਰੂਪੇਣ ਸਂਪਨ੍ਨਃ ਪੌਰੁषੇਣ ਬਲੇਨ ਚ। ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇਣ ਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਧਨੇਨ ਚ
ਉਹ ਉਮਰ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਿੱਚ, ਮਰਦਾਨਗੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ, ਦੌਲਤ, ਸ਼ਾਨ, ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਪੈਸੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਤਂ ਮਹੀਪਂ ਮਹੀਪਾਲਾ ਰਾਜਰਾਜਮਕੁਰ੍ਵਤ
ਉਹ ਸੱਚ ਵਿਚ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ; ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵੀਤਸ਼ੋਕਭਯਾਬਾਧਾਃ ਸੁਖਸ੍ਵਪ੍ਨਪ੍ਰਬੋਧਾਃ। ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਭਰਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਭੂਮਿਪਾਃ
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਦੁੱਖ, ਡਰ ਤੇ ਪੀੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਖੀ ਨੀਂਦ ਤੇ ਚੰਗਾ ਜਾਗਣਾ ਪਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿਯਮੈਃ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਤ੍ਤਰਮਵਰ੍ਤਤ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਭਿਮੁਖਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਭਿਮੁਖਾ ਵਿਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਨੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ; ਯੋਧੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲ, ਤੇ ਵਣਿਕ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਸਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਨੁਕੂਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਪਰ੍ਯਚਰਨ੍ਵਿਸ਼ਃ। ਏਵਂ ਪਸ਼ੁਵਰਾਹਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਵਾਇਤਾਂ ਪਸ਼ੂ, ਸੂਰ, ਹਿਰਨ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹੀ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਾਵਥ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥੇ ਨਾਵਰ੍ਤਤ ਵृਥਾ ਵਧਃ। ਅਸੁਖਾਨਾਮਨਾਥਾਨਾਂ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿषੁ ਵਰ੍ਤਤਾਮ੍
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਸਮੇਂ, ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਕਤਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੁਖੀ, ਅਨਾਥ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਸ ਏਵ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੂਤਾਨਾਮਭਵਤ੍ਪਿਤਾ। ਸ ਹਸ੍ਤਿਨਾਮ੍ਨਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਿਹਰਨ੍ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ, ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਗੌਰਵ ਸੀ।
ਤੇਜਸਾ ਸੂਰ੍ਯਕਲ੍ਪੋऽਭੂਦ੍ਵਾਯੁਨਾ ਚ ਸਮੋ ਬਲੇ। ਅਨ੍ਤਕਪ੍ਰਤਿਮਃ ਕੋਪੇ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਪृਥਿਵੀਸਮਃ
ਉਹ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਜਿਹਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਧੀਰਜ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਜਿਹਾ ਸੀ।
ਬਭੂਵ ਰਾਜਾ ਸੁਮਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਸ ਵਨੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਸ਼ੈਲਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇषੁ ਚ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਸੱਚਾ ਬਹਾਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਝਰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਚਚਾਰ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਵਨਗੋਚਰਃ। ਸ ਮृਗਾਨ੍ਮਹਿषਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਿਰਨ ਤੇ ਮਹਿਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ।
ਗਙ੍ਗਾਮਨੁ ਚਚਾਰੈਕਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਾਮ੍। ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਮਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਫਿਰਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨਾਂ ਵਪੁषਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਰਿਯਮਿਵਾਪਰਾਮ੍। ਸਰ੍ਵਾਨਵਦ੍ਯਾਂ ਸੁਦਤੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਐਸਾ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਖੁਦ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।