ਵੀਰ੍ਯਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਪੀਡਿਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਤ੍ਤਮਃ । ਯਥਾ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ ਘੋਰੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਗ੍ਰਹੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੰਜ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਬਿਭੇਦ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਰਸ਼ਵੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਕੁਣ੍ਠਾਗ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਮੰਦ ਹੋਏ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵਿੱਖੇ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਤੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਤਨੁਤ੍ਰਾਣਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਤ੍ਤਮਃ । ਮਰੀਚਿਭਿਰਿਵਾਰ੍ਕਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਯੂਤੋ ਜਲਦੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਕਵਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਵਿषਕ੍ਤੈਃ ਸਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਪਨੀਯਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ । ਆਰ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਿਰ੍ਬਭੌ ਰਾਜਨ੍ਦੀਪ੍ਤਸ਼ृਙ੍ਗ ਇਵਾਚਲਃ
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ, ਆਰਸ਼ਯ-ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ, ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਚੋਟੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਾਹਵੇ। ਵਿਵ੍ਯਧੁਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤਪਨੀਯਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਸ ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਭੁਜਗੈਃ ਕੋਪਿਤੈਰਿਵ । ਅਲਮ੍ਬੁਸੋ ਭृਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵ ਚੁਕ੍ਰੁਧੇ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸੱਪ, ਅਲੰਬੁਸਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹਾਰਾਜ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਥ ਮਾਰਿष । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਮੋ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪੀਡਿਤਸ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਡੂੰਘੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਤਤਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਦ੍ਵਿਗੁਣੀਕृਤਃ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਧ੍ਵਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਫਿਰ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ।
ਏਕੈਕਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ । ਅਲਮ੍ਬੁਸੋ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਰਥਃ
ਅਲੰਬੁਸਾ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਨੱਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਸਕਰਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਸੁਸਂਬਦ੍ਧੋ ਹਯਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਜਘਾਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਾਰਥੀਂਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਚ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਨਾਨ੍ਸੁਤਾਂਸ਼ਿਤੈਃ। ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧਾਕਾਰੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰਿਆ।
ਵਿਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ-ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਾਤ-ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਦੌੜਿਆ।
ਤਾਨਰ੍ਦਿਤਾਨ੍ਰਣੇ ਤੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਰ੍ਜੁਨਸੁਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਯੋਧੇ ਉਸ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਯੋਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰਿਵ। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਾਵਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੌ ਸਮੇਤੌ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਕ੍ਰੋਧਦੀਪ੍ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਮਹਾਬਲੌ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨੌ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਰਾਜਾ, ਦੋਵਾਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮਵੇਕ੍ਸ਼ੇਤਾਂ ਕਾਲਾਨਲਸਮੌ ਯੁਧਿ। `ਆਸ਼ੀਵਿषਾਵਿਵ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍ ।' ਤਯੋਃ ਸਮਾਗਮੋ ਘੋਰੋ ਬਭੂਵ ਕਟੁਕੋਦਯਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਾਕਦੇ ਰਹੇ, ਦੋਵਾਂ ਕਾਲ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਸੀ।
ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਮ੍ਬਰਯੋਃ ਪੁਰਾ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਕਰ ਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਰ੍ਜੁਨਂ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਂ ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਅਲਮ੍ਬੁਸਃ ਕਥਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੁਧ੍ਯਤ ਸਞ੍ਜਯ
ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸ ਕਿ ਅਲੰਬੁਸਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ?
ਆਰ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਿਂ ਕਥਂ ਚੈਵ ਸੌਭਦ੍ਰਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ੍ਮ ਸਂਯੁਗੇ
ਤੇ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ, ਆਰਸ਼ਯ-ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੰਗ ਕੀਤੀ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ।
ਧਨਂਜਯਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਮ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਸਂਯੁਗੇ । ਭੀਮੋ ਵਾ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਵਾ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਜਾਂ ਭੀਮ, ਜੋ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ?
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵੋ ਵਾ ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥਃ । ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਸਤ੍ਯਂ ਕੁਸ਼ਲੋ ਹ੍ਯਸਿ ਸਞ੍ਜਯ
ਕੀ ਨਕੁਲ ਜਾਂ ਸਹਦੇਵ, ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਸੀ? ਇਹ ਗੱਲ ਸਚ ਸਚ ਦੱਸੋ, ਸੰਜਯਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈਂ।
ਹਨ੍ਤੇ ਤੇऽਹਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਯਥਾऽਭੂਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਮਾਰਿष
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਜੰਗ ਦੀ ਦਸਤਾਨ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਮਾਰੀਸ਼ਾ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵਿਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਨਾਲ ਹੀ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾਈ।
ਤਥੈਵ ਤਾਵਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਪੁਰਃਸਰਾਃ। ਅਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਵਿਚਿਨ੍ਰਾਣਿ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਭੀਤਵਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਅਸਧਾਰਣ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਲਮ੍ਬੁਸਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਵਿਨਦ੍ਯ ਸੁਮਹਾਨਾਦਂ ਤਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਪਰ ਅਲੰਬੁਸਾ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧਮਕਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਵੇਗੇਨ ਸਿਂਹਵਦ੍ਵਿਨਦਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਦੌੜਿਆ, 'ਠਹਿਰ, ਠਹਿਰ' ਚੀਕਦਾ। ਅਭਿਮਨਯੂ ਵੀ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਵੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਆਰ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਿਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਿ ਪਿਤੁਰਤ੍ਯਨ੍ਤਵੈਰਿਣਮ੍ । ਤਤਃ ਸਮੀਪਤੁਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਤ੍ਵਰਿਤੌ ਨਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ
ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਰਥਾਭ੍ਯਾਂ ਰਥਿਨੌ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੌ ਯਥਾ ਵੈ ਦੇਵਦਾਨਵੌ । ਮਾਯਾਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਃ
ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ; ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਕਰ੍ष੍ਣਿਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਆਰ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਿਂ ਰਣੇ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਵ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ, ਰਾਜਾ, ਅਰਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਪੰਜ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜ਼ਖਮੀ ਕੀਤਾ।
ਅਲਮ੍ਬੁਰੋऽਪਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿ ਨਵਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ । ਹृਦਿ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵੇਗੇਨ ਤੋਤ੍ਰੈਰਿਵ ਮਹਾਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਪਰ ਅਲੰਬੁਸਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਨੌਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿਲ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਚੋਟ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।