ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਤਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਬਲਂ ਮਹਤ੍ । ਪ੍ਰਾਚਲਤ੍ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਾਜਨ੍ਵਾਤੋਦ੍ਧੂਤ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਿਲ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ।
ਬਹਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਤਸ੍ਯ ਨਾਦੇਨ ਭੀषਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਧਰਣੀਤਲੇ
ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਜੀਵ ਛੱਡ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਸਸ਼ਰਂ ਧਨੁਃ । ਨृਤ੍ਯਨ੍ਨਿਵ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਪਰ ਕਾਰਸ਼ਣੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਨੱਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਵਾਰ੍ਜੁਨਂ ਰਣੇ। ਨਾਤਿਦੂਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਵੈ ਚਮੂਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਜਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਭਜਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਤਾਂ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਂ ਚ ਤਥਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਦ੍ਯਯੌ ਰਣੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਸੇਨਾਂ ਯਥਾ ਬਲਃ
ਜਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬਲ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਵਿਮਰ੍ਦਃ ਸੁਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਰਿष । ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਘੋਰਰੂਪੇਣ ਵਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਸ ਫੌਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਟਕਰਾਅ ਹੋਇਆ, ਮਾਰਿਸ਼ਾ, ਜਦ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਚਮੂਮ੍। ਵ੍ਯਦ੍ਰਾਵਯਦ੍ਰਣੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਤ੍ਸ੍ਵਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਜਾਇਆ, ਆਪਣਾ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਾ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਚ ਤਥਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਿਨੀ । ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਘੋਰਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰਾਵ ਰਣੇ ਭਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਪਈ।
ਪ੍ਰਮृਦ੍ਯ ਚ ਰਣੇ ਸੇਨਾਂ ਪਦ੍ਮਿਨੀਂ ਵਾਰਣੋ ਯਥਾ। ਤਤੋऽਭਿਦ੍ਰਦ੍ਰਾਵ ਰਣੇ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਕਮਲ ਦੇ ਪੰਡ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਤੇ ਤੁ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਗ੍ਰਹਾਃ ਪਞ੍ਚ ਰਵਿਂ ਯਥਾ
ਪਰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜ ਗ੍ਰਹਿ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਵੀਰ੍ਯਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਪੀਡਿਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਤ੍ਤਮਃ । ਯਥਾ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ ਘੋਰੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਗ੍ਰਹੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੰਜ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਬਿਭੇਦ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਰਸ਼ਵੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਕੁਣ੍ਠਾਗ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਮੰਦ ਹੋਏ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵਿੱਖੇ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਤੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਤਨੁਤ੍ਰਾਣਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਤ੍ਤਮਃ । ਮਰੀਚਿਭਿਰਿਵਾਰ੍ਕਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਯੂਤੋ ਜਲਦੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਕਵਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਵਿषਕ੍ਤੈਃ ਸਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਪਨੀਯਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ । ਆਰ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਿਰ੍ਬਭੌ ਰਾਜਨ੍ਦੀਪ੍ਤਸ਼ृਙ੍ਗ ਇਵਾਚਲਃ
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ, ਆਰਸ਼ਯ-ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ, ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਚੋਟੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਾਹਵੇ। ਵਿਵ੍ਯਧੁਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤਪਨੀਯਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਸ ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਭੁਜਗੈਃ ਕੋਪਿਤੈਰਿਵ । ਅਲਮ੍ਬੁਸੋ ਭृਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵ ਚੁਕ੍ਰੁਧੇ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸੱਪ, ਅਲੰਬੁਸਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹਾਰਾਜ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਥ ਮਾਰਿष । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਮੋ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪੀਡਿਤਸ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਡੂੰਘੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਲਭ੍ਯ ਤਤਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਦ੍ਵਿਗੁਣੀਕृਤਃ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਧ੍ਵਜਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਫਿਰ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ।
ਏਕੈਕਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰਾਜਘਾਨ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ । ਅਲਮ੍ਬੁਸੋ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਨਿਵ ਮਹਾਰਥਃ
ਅਲੰਬੁਸਾ, ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਨੱਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਸਕਰਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਸੁਸਂਬਦ੍ਧੋ ਹਯਾਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਜਘਾਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਾਰਥੀਂਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਚ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਨਾਨ੍ਸੁਤਾਂਸ਼ਿਤੈਃ। ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧਾਕਾਰੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰਿਆ।
ਵਿਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ-ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਾਤ-ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਦੌੜਿਆ।
ਤਾਨਰ੍ਦਿਤਾਨ੍ਰਣੇ ਤੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਰ੍ਜੁਨਸੁਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਯੋਧੇ ਉਸ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਯੋਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰਿਵ। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤਾਵਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੌ ਸਮੇਤੌ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਕ੍ਰੋਧਦੀਪ੍ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਮਹਾਬਲੌ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨੌ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਰਾਜਾ, ਦੋਵਾਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮਵੇਕ੍ਸ਼ੇਤਾਂ ਕਾਲਾਨਲਸਮੌ ਯੁਧਿ। `ਆਸ਼ੀਵਿषਾਵਿਵ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍ ।' ਤਯੋਃ ਸਮਾਗਮੋ ਘੋਰੋ ਬਭੂਵ ਕਟੁਕੋਦਯਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਾਕਦੇ ਰਹੇ, ਦੋਵਾਂ ਕਾਲ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਸੀ।
ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਮ੍ਬਰਯੋਃ ਪੁਰਾ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਕਰ ਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਸੀ।
ਆਰ੍ਜੁਨਂ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਂ ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਅਲਮ੍ਬੁਸਃ ਕਥਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੁਧ੍ਯਤ ਸਞ੍ਜਯ
ਸੰਜਯਾ, ਦੱਸ ਕਿ ਅਲੰਬੁਸਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ?
ਆਰ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਿਂ ਕਥਂ ਚੈਵ ਸੌਭਦ੍ਰਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸ੍ਮ ਸਂਯੁਗੇ
ਤੇ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ, ਆਰਸ਼ਯ-ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੰਗ ਕੀਤੀ? ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ।
ਧਨਂਜਯਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਮ ਸੈਨ੍ਯੇषੁ ਸਂਯੁਗੇ । ਭੀਮੋ ਵਾ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਵਾ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਜਾਂ ਭੀਮ, ਜੋ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ?