ਅਹਂ ਤੁ ਸੋਮਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਨ੍। ਨਿਹਨਿष੍ਯੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍
ਪਰ ਮੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਾਰੇ ਸੋਮਕ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲ ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਸਿਵਾਏ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ।
ਤੈਰ੍ਵਾऽਹਂ ਨਿਹਤਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਗਮਿष੍ਯੇ ਯਮਸਾਦਨਮ੍ । ਤਾਨ੍ਵਾ ਨਿਹਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਵ
ਜੇ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਆਂਗਾ।
ਪੂਰ੍ਵ ਹਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਵਰਦਾਨਾਤ੍ਪੁਮਾਞ੍ਜਾਤਃ ਸੈषਾ ਵੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਮਰਦ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਔਰਤ, ਸ਼ਿਖੰਡੀਨੀ, ਉਹੀ ਹੈ।
ਤਮਹਂ ਨ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗੇऽਪਿ ਭਾਰਤ। ਯਾऽਸੌ ਪ੍ਰਾਙ੍ਵਰ੍ਮਿਤਾ ਧਾਤ੍ਰਾ ਸੈषਾ ਵੈ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਾਤਾ ਵਲੋਂ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਖੰਡੀਨੀ ਹੈ।
ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਪਿਹਿ ਗਾਨ੍ਧਾਰੇ ਸ਼੍ਵੋऽਸ੍ਮਿ ਕਰ੍ਤਾ ਮਹਾਰਣਮ੍। ਯਂ ਜਨਾਃ ਕਥਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਮੇਦਿਨੀ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੌ। ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੋਕ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ ਜਦ ਤਕ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਵ ਸੁਤੋ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ। ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਗੁਰੁਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਆਗਮ੍ਯ ਤੁ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ ਮਹਾਜਨਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੈਨਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ ਸ ਨਿਸ਼ਾਂ ਤਾਂ ਚ ਗਮਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਤਾਨ੍ਨृਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਰਾਤ ਕਟਾ ਲਿਆ। ਜਦ ਰਾਤ ਮੁਕ ਗਈ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਜਲਦੀ ਉਠਿਆ।
ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤ ਸੇਨਾਂ ਯੋਜਯਤੇਤਿ ਹ। ਅਦ੍ਯ ਭੀष੍ਮੋ ਰਣੇ ਕ੍ਰਦ੍ਧੋ ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ ਸੋਮਕਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ। 'ਅੱਜ ਭੀਸ਼ਮ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸੋਮਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਲਪਿਤਂ ਬਹੁ। ਮਨ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦੇਸ਼ਮਿਵਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਦੁਖ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਵਜੋਂ ਹੀ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਨਿਰ੍ਵੇਦਂ ਪਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਪਰਵਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ । ਦੀਰ੍ਘਂ ਦਧ੍ਯੌ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਰਣੇ
ਆਪਣੀ ਬੇਬਸੀ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਇਙ੍ਗਿਤੇਨ ਤੁ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਗਾਙ੍ਗੇਯੇਨ ਵਿਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਮਚੋਦਯਤ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨ ਰਥਾਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਭੀष੍ਮਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ । ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਤਿਮਨੀਕਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਭਿਚੋਦਯ
ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਜੋੜ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਬਾਈ ਦਿਵਿਜ਼ਨ ਇਕੱਠੇ ਤਿਆਰ ਕਰ।
ਅਯਂ ਹਿ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਰ੍षਪੂਗਾਭਿਚਿਨ੍ਤਿਤਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਵਧੋ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਗਮਃ
ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਡੀਕਿਆ ਸੀ: ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ, ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯੈਵਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਸ ਨੋ ਗੁਪ੍ਤਃ ਸਹਾਯਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਨ੍ਯਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣੇਗਾ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਵੇਗਾ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਨਾਹਂ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਕੋ ਹ੍ਯਸੌ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਰ੍ਜ੍ਯੋ ਮਯਾ ਰਣੇ
ਉਸ ਨੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਸੀ, ਰਾਜਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਾਂਗਾ।'
ਲੋਕਸ੍ਤਦ੍ਵੇਦ ਯਦਹਂ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਫੀਤਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਾਨ੍ਪੁਰਾ
ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਾਜ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ।
ਨੈਵ ਚਾਹਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਜਾਤੁ ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥਂਚਨ । ਹਨ੍ਯਾਂ ਯੁਧਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਰਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੂਰ੍ਵਕੋ ਰਾਜਞ੍ਛਿਖਣ੍ਡੀ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਉਦ੍ਯੋਗੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਜਾਤਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੀ
ਇਹ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਤਿਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਮਾਞ੍ਜਾਤਃ ਸ ਚ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ । ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਬਾਣਾਨ੍ਨ ਮੁਞ੍ਚੇਯਂ ਕਥਂਚਨ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੜੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਮਰਦ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਹੁਣ ਯੁੱਧ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ; ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਤੀਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।
ਯੁਦ੍ਧੇ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂਸ੍ਤਾਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਜਯੈषਿਣਃ । ਸਰ੍ਵਾਨਨ੍ਯਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਉਹ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ।
ਏਵਂ ਮਾਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਾਙ੍ਗੇਯਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਮਨ੍ਯੇ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯੈਵ ਪਾਲਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਗਾਂਗੇਯ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਨਿਭੇੜ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਗਾਂਗੇਯ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਂ ਹਿ ਵृਕੋ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਸਿਂਹਂ ਮਹਾਹਵੇ । ਮਾ ਵृਕੇਣੇਵ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਘਾਤਯੇਮ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ
ਜੇ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੇਡੀਆ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਗਾਂਗੇਯ ਨੂੰ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਭੇਡੀਆ ਵਾਂਗ, ਮਰਣ ਨਾ ਦੇਈਏ।
ਮਾਤੁਲਃ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਯਤ੍ਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗੁਪ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵੋ ਜਯਃ
ਮਾਤਾ ਦਾ ਭਰਾ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਸ਼ਲਯ, ਕ੍ਰਿਪ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ ਤੇ ਗਾਂਗੇਯ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਜਦ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਚਸ੍ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਨਾਲ ਗਾਂਗੇਯ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਵ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਮੁਦਾ । ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਤੋ ਭੁਵਂ ਦ੍ਯਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਂਗੇਯ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਚਲੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੇ।
ਤੇ ਰਥੈਃ ਸੁਪ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਦਨ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਕੇ, ਚੌਕਸ ਤੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਵਜ੍ਰਧਾਰਿਣਮ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸ੍ਮ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤਂ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਿਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰਾਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸਵ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰਂ ਯੁਧਾਮਨ੍ਯੁਰੁਤ੍ਤਮੌਜਾਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਗੋਪ੍ਤਾਰਾਵਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯੈਤਾਵਰ੍ਜੁਨੋऽਪਿ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਹਾ: 'ਯੁਧਾਮਨਯੁ ਖੱਬਾ ਪਹੀਆ, ਉਤਤਮੌਜਾ ਸੱਜਾ ਪਹੀਆ ਰੱਖੇ; ਇਹ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਖੁਦ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਤਥਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਯਥਾ ਭੀष੍ਮਂ ਨ ਨੋ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਦੁਃਸ਼ਾਸਨ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈਏ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਕਿ ਭੀਸ਼ਮ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ।