ਤੁਰੀਯਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮੋ ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯੈਕੈਕਸ਼ੋ ਵਯਮ੍। ਤੇਨ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਚੇਪ੍ਸਿਤਃ
ਅਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਾਂਗੇ; ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਸਨ੍ਤਤਿਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤੀਪੋ ਰਾਜਾऽऽਸੀਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤਃ ਸਦਾ। ਨਿषਸਾਦ ਸਮਾ ਬਹ੍ਵੀਰ੍ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਗਤੋ ਜਪਨ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਬੈਠਾ ਰਹਿਆ, ਜਪ ਕਰਦਾ।
ਤਸ੍ਯ ਰੂਪਗੁਣੋਪੇਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀ। ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਲਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਭਨੀਯਤਮਾਕृਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ, ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਆਕਰਸ਼ਕ ਸੁਰਤ ਵਾਲੀ।
ਅਧੀਯਾਨਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸ਼ਾਲਸਙ੍ਕਾਸ਼ਮੂਰੁਂ ਭੇਜੇ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਜਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਸੋਚਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ, ਸਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਰਾਣੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਪ੍ਰਤੀਪਸ੍ਤੁ ਮਹੀਪਾਲਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। `ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਦਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍।' ਕਰੋਮਿ ਕਿਂ ਤੇ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਯਤ੍ਤੇऽਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਪਰ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ—'ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਕਾਮਯੇ ਰਾਜਨ੍ਭਜਮਾਨਾਂ ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਮ੍। ਤ੍ਯਾਗਃ ਕਾਮਵਤੀਨਾਂ ਹਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ
'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਨਾਹਂ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਕਾਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛੇਦਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਨ ਚਾਸਵਰ੍ਣਾਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਮੇ ਵ੍ਰਤਮ੍
'ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀ ਦੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਹੈ।'
ਯਃ ਸ੍ਵਦਾਰਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਾਰਕ੍ਯਾਂ ਸੇਵਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍। ਨਿਰਯਾਨ੍ਨੈਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
'ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦ ਤਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।'
ਨਾਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਯਸ੍ਮਿ ਨਾਗਮ੍ਯਾ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਚ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍। ਭਜਨ੍ਤੀਂ ਭਜ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
'ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਗਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣਾ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦਿਵਯ ਕੁੜੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤ।'
ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਮੇਤਤ੍ਤੁ ਯਨ੍ਮਾਂ ਚੋਦਯਸਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਅਨ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਂ ਮਾਂ ਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ਧਰ੍ਮਵਿਪ੍ਲਵਃ
'ਇਹ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੂਰੁਂ ਮੇ ਤ੍ਵਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ। ਅਪਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਭੀਰੁ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯੇਤਦਾਸਨਮ੍
'ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੱਜੀ ਰਾਣੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈਂ; ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਇਹ ਥਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਹੈ।'
ਸਵ੍ਯੋਰੁਃ ਕਾਮਿਨੀਭੋਗ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਨਾਚਰਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਯਿ ਕਾਮਂ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ
ਮੇਰਾ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਸ੍ਨੁषਾ ਮੇ ਭਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍। ਸ੍ਨੁषਾਪਕ੍ਸ਼ਂ ਹਿ ਵਾਮੋਰੁ ਤ੍ਵਮਾਗਮ੍ਯ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਵਧੂ ਬਣ ਜਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਖੱਬੀ ਪੈਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਵਧੂ ਦਾ ਪੱਖ ਲਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮਪ੍ਯਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਂਯੁਜ੍ਯੇਯਂ ਸੁਤੇਨ ਤੇ। ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਭਜਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਂ ਭਾਰਤਂ ਕੁਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵਾਂ। ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਯੂਯਂ ਪਰਾਯਣਮ੍। ਗੁਣਾ ਨ ਹਿ ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ।
ਕੁਲਸ੍ਯ ਯੇ ਵਃ ਪ੍ਰਥਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਸਾਧੁਤ੍ਵਮਥੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਮਯੇਨੇਹ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਆਚਰੇਯਂ ਚ ਯਦ੍ਵਿਭੋ
ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਚੰਗਿਆਈ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੈਅ ਹੋਏ ਵਾਅਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨ ਮੀਮਾਂਸੇਤ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍। ਏਵਂ ਵਸਨ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰੇ ਤੇ ਵਰ੍ਧਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਤਿਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਨਾ ਕਰੇ। ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਧਾਵਾਂਗਾ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। `ਅਦृਸ਼੍ਯਾ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ ਸਾऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਈ। ਰਾਜਾ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।
ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵੈ ਸ ਰਾਜਾ ਤਦਧਾਰਯਤ੍। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤੀਪਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ
ਰਾਜਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਤੀਪ ਰਾਜਾ—
ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। `ਪ੍ਰਤੀਪਸ੍ਯ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਂ ਗਰ੍ਭਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਵਰ੍ਧਤ
ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤਪ ਕਰਿਆ। ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਬੱਚਾ ਵਧਿਆ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਰਚ੍ਛੁਕ੍ਲੇ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਪ੍ਰਾਜਾਯਤ ਰਵਿਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਬੱਚਾ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਚੰਦ। ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਕੁਮਾਰਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭਂ ਪ੍ਰਤੀਪਮਹਿषੀ ਤਦਾ।' ਤਯੋਃ ਸਮਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਦ੍ਧਯੋਃ ਸ ਮਹਾਭਿषਕ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਵੱਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞੇ ਸਨ੍ਤਾਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਸੀਤ੍ਸ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਃ। `ਤਸ੍ਯ ਜਾਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਤੀਪੋऽਕਾਰਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ ਚੱਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਪਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਕਰਵਾਏ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵੇਦੋਕ੍ਤੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਸ੍ਤਦਾ। ਨਾਮਕਰ੍ਮ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਮਸਤ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪੰਡਤ ਨੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਤਬ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਏ। ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਪੰਡਤਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਕਰਵਾਈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਰਵਨੀਪਾਲ ਵੇਦੋਕ੍ਤੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਸ੍ਤਦਾ। ਤਤਃ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਲੋਕਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ।
ਸ ਤੁ ਲੇਭੇ ਪਰਾਂ ਨਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇ ਚ ਵੇਦੇ ਚ ਗਤਿਂ ਸ ਪਰਮਾ ਗਤਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਿਆ। ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਉਪਲਬਧੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਯੌਵਨਂ ਚਾਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕੁਮਾਰੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ।' ਸਂਸ੍ਮਰਂਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਵਿਜਾਤਾਨ੍ਸ੍ਵੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜਦ ਉਹ ਕਮਾਰ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਆਪਣੀ ਕਰਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਟੱਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ—
ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਕृਦੇਵਾਸੀਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨੁਃ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਪ੍ਰਤੀਪਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯੌਵਨਸ੍ਥਂ ਤਤੋऽਨ੍ਵਸ਼ਾਤ੍
ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪੁਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਮਾਂ ਸਮਭ੍ਯਾਗਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਨੋ ਭੂਤਯੇ ਤਵ। ਤ੍ਵਾਮਾਵ੍ਰਜੇਦ੍ਯਦਿ ਰਹਃ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਸੀ, ਹੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਤੇਰੇ ਲਈ। ਜੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਮਿਲੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ—