ਕਵਚੈਃ ਸ਼ੋਣਿਤਾਦਿਗ੍ਧੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ । ਰਰਾਜ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਭੂਮਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਰ੍ਚਿਰ੍ਭਿਰਿਵਾਨਲੈਃ
ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ ਕਵਚਾਂ ਅਤੇ ਵਖਰੇ-ਵਖਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹੋਣ।
ਵਿਪ੍ਰਵਿਦ੍ਧੈਃ ਕਲਾਪੈਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰਾਸਨੈਃ । ਵਿਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣੈਃ ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਛੱਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੀਰ-ਕੁੰਚੀਆਂ, ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਖਰੇ-ਵਖਰੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਥੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤੋ ਭਗ੍ਨੈਃ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਭੂषਿਤੈਃ । ਵਾਜਿਭਿਸ਼੍ਚ ਹਤੈਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸ੍ਰਸ੍ਤਜਿਹ੍ਵੈਃ ਸਸ਼ੋਣਿਤੈਃ
ਧਰਤੀ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਘੰਟੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਨੁਕਰ੍षੈਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰੁਪਾਸਙ੍ਗੈਰ੍ਧ੍ਵਜੈਰਪਿ । ਪ੍ਰਵੀਰਾਣਾਂ ਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਰੈਃ
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜੁਆੜਿਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ, ਅਤੇ ਉਚਕੇ ਹੋਏ ਧਵਜਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਫਿਕੀਆਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ੍ਰਸ੍ਤਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਮਾਤਙ੍ਗੈਃ ਸ਼ਯਾਨੈਰ੍ਵਿਬਭੌ ਮਹੀ । ਨਾਨਾਰੂਪੇਰਲਂਕਾਰੈਃ ਪ੍ਰਮਦੇਵਾਭ੍ਯਲਙ੍ਕृਤਾ
ਧਰਤੀ ਉਥੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੂੰਡਾਂ ਢੀਲੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਮਹਿਲਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦਨ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਰੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਗਾਢਵੇਦਨੈਃ । ਕਰੈਃ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ੀਕਰਂ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਹਾਲੇ ਜੀਵਤ ਸਨ, ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ ਸਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੂੰਡਾਂ ਨਾਲ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਦੇ ਸਨ।
ਵਿਬਭੌ ਤਦ੍ਰਣਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਮਾਨੈਰਿਵਾਚਲੈਃ। ਨਾਨਾਰਾਗੈਃ ਕਮ੍ਬਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਸ੍ਤੋਮੇਸ਼੍ਚ ਦਨ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵੈਦੂਰ੍ਯਮਣਿਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤੈਰਙ੍ਕੁਸ਼ੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਘਣ੍ਟਾਭਿਸ਼੍ਚ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਤਿਤਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਉਥੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸੋਹਣੇ ਅੰਕੁਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਿਦੂਰਿਆ ਰਤਨ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਵਿਪਾਟਿਤਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਃ ਕੁਥਾਭਿਰਙ੍ਕੁਸ਼ੈਸ੍ਤਥਾ। ਗ੍ਰੈਵੇਯੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰੂਪੈਸ਼੍ਚ ਰੁਕ੍ਮਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਿਰੇਵ ਚ
ਉਥੇ ਫਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਚਮੜੀਆਂ, ਅੰਕੁਸ਼, ਸੋਹਣੀਆਂ ਗਲਪਟੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨੈਸ੍ਤੋਮਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ। `ਰਰਾਜ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਭੂਮਿਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ' ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਰੇਣੁਕਪਿਲੈ ਰੁਕ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨੈਰੁਰਸ਼੍ਛਦੈਃ
ਧਰਤੀ ਇਥੇ-ਉਥੇ ਕਈ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਯੰਤਰਾਂ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਬਰਛੀਆਂ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਉਰਸ-ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਾਦਿਨਾਂ ਚ ਭੁਜੈਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨੈਃ ਪਤਿਤੈਃ ਸਾਙ੍ਗਦੈਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰਾਸੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਵਿਮਲਾਭਿਸ੍ਤਥਰ੍ष੍ਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕੜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਫ ਤੇ ਤੀਖੀਆਂ ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਸ਼ਟੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਉष੍ਣੀषੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਵਿਦ੍ਧੈਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਬਾਣਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਜਾਤਰੂਪਪਰਿष੍ਕृਤੈਃ
ਉਥੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਪੱਗਾਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰਖਾਂ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤਰਪਰਿਸ੍ਤੋਮੈ ਰਾਙ੍ਕਵੈਰ੍ਮृਦਿਤੈਸ੍ਤਥਾ। ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਚੂਡਾਮਣਿਭਿਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨੈਃ
ਉਥੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਦੇ ਢੇਰ, ਜੋ ਰੌਂਦੇ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ, ਰਤਨ ਜੜੇ ਹੋਏ ਮੁਕਟ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਛਤ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾਪਵਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਚਾਮਰੈਰ੍ਵ੍ਯਜਨੈਰਪਿ । ਪਦ੍ਮੇਨ੍ਦੁਦ੍ਯੁਤਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਦਨੈਸ਼੍ਚਾਰੁਕੁਣ੍ਡਲੈਃ
ਉਥੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਛਤਰ, ਚਮਰੇ ਦੇ ਪੱਖੇ, ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਕਮਲ ਤੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵੀ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕ੍ਲृਪ੍ਤਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਭਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵੀਰਾਣਾਂ ਸਮਲਙ੍ਕृਤੈਃ । ਅਪਵਿਦ੍ਧੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸੁਵਰ੍ਣਾਜ੍ਜ੍ਵਲਕੁਣ੍ਡਲੈਃ
ਉਥੇ ਵਿਰਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਢੀਆਂ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦਾਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕੁੰਡਲ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ਼ਬਲਾ ਦ੍ਯੌਰਿਵਾਸੀਦ੍ਵਸੁਂਧਰਾ। ਏਵਮੇਤੇ ਮਹਾਸੇਨੇ ਮृਦਿਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ
ਧਰਤੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਗ੍ਰਹਿ ਤੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹੋਣ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਉਥੇ ਰੌਂਦੀ ਗਈ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਂਯੁਗੇ । ਤੇषੁ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੇषੁ ਭਗ੍ਨੇषੁ ਮृਦਿਤੇषੁ ਚ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਥੱਕ ਗਏ, ਟੁੱਟ ਗਏ, ਅਤੇ ਰੌਂਦੇ ਗਏ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਸਮਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਪਸ਼੍ਯਾਮ ਤਤੋऽਨੁਗਾਨ੍ । ਤਤੋऽਵਹਾਰਂ ਸੈਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਚੁਕ੍ਰੁਃ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਉਥੇ ਰਾਤ ਹੋ ਗਈ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਫਿਰ ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਘੋਰੇ ਨਿਸ਼ਾਮੁਖੇ ਰੌਦ੍ਰੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਹਾਭਯੇ। ਅਵਹਾਰਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਃ ਕੁਰੁਪਾਣਡ੍ਵਾਃ । ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਨਿਸ਼ਾਕਾਲੇ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਿਬਿਰਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਤ ਆਉਣ ਲੱਗੀ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਛਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਤ ਲਈ ਵਿਖੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਜਯਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਅਤੇ ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਜਯਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਕਥਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਜੇਤਵ੍ਯਾਃ ਸਗਣਾ ਇਤਿ
ਮਹਾਰਾਜ, ਸਭ ਰਾਜਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਗੰਭੀਰ ਸਲਾਹ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹਰਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨਾਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ । ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਸੌਬਲਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸੂਬਲ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਰੋਣੋ ਭੀष੍ਮ ਕृਪਃ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ। ਨ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਨ ਜਾਨੇ ਕਿਂਨੁ ਕਾਰਣਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਸੌਮਦੱਤੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਗੜਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ।
ਅਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਚਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਪਯਨ੍ਤਿ ਬਲਂ ਮਮ। ਸੋऽਸ੍ਮਿ ਕ੍ਸ਼ੀਣਬਲਃ ਕਰ੍ਣ ਕ੍ਸ਼ੀਣਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਹ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੇ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਕਰਣ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਫੌਜ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਮੁੱਕ ਗਏ ਹਨ।
ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵੀਰਾ ਹਤਾਸ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਮਮ। ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਰਾਧੇਯ ਮਮ ਚੈਵ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵੀਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਆਪ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਨਿਕृਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸ਼ੂਰੈਰਵਧ੍ਯੈਰ੍ਦੈਵਤੈਰਪਿ । ਸੋऽਹਂ ਸਂਸ਼ਯਮਾਪਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯੇ ਕਥਂ ਰਣਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਚਲਾਉਂ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਨਰਾਧਿਪਮ੍ । ਮਾ ਸ਼ੋਚ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ
ਮਹਾਰਾਜ, ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਪਯਾਤੁ ਮਹਾਰਣਾਤ੍ । ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਯੁਧਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤ
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ; ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲੜਨਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦੇਵੇ, ਭਾਰਤ।
ਅਹਂ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸਹਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸੋਮਕੈਃ । ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਯੁਧਿ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਸ਼ਪੇ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੇ ਨृਪ
ਮੈਂ ਪ੍ਰਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੋਮਕਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਦਯਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ ਹਿ ਭੀष੍ਮਃ ਕਰੋਤਿ ਵੈ। ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮੋ ਜੇਤੁਮੇਤਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।