ਕਿਮਿਦਂ ਨष੍ਟਰੂਪਾਃ ਸ੍ਥ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। ਤਾਮੂਚੁਰ੍ਵਸਵੋ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵੈ ਮਹਾਨਦਿ
'ਤੁਸੀਂ ਐਸੇ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ? ਕੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ?' ਵਸੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮਹਾਨ ਨਦੀ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।'
ਅਲ੍ਪੇऽਪਰਾਧੇ ਸਂਰਮ੍ਭਾਦ੍ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਿਮੂਢਾ ਹਿ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍
'ਥੋੜੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ ਸੀ।'
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਵਸਿष੍ਠਮਾਸੀਨਂ ਤਮਤ੍ਯਭਿਸृਤਾਃ ਪੁਰਾ। ਤੇਨ ਕੋਪਾਦ੍ਵਯਂ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਯੋਨੌ ਸਂਭਵਤੇਤਿ ਹ
'ਕਦੇ ਅਸੀਂ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਮਿਲਣ ਗਏ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਮਾਨਵਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੋਗੇ।"'
ਨ ਤਚ੍ਛਕ੍ਯਂ ਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾ। ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਨੁषੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੂष੍ਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਸੂਨ੍ਭੁਵਿ
'ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਸਾਨੂੰ, ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਦੇ।'
ਨ ਮਾਨੁषੀਣਾਂ ਜਠਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਮ ਵਯਂ ਸ਼ੁਭੇ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਭਿਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗਿਨੀ, ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਠੀਕ ਹੈ,' ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਪ੍ਰਤੀਪਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੁਰ੍ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਭਵਿਤਾ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਸ ਨਃ ਕਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਾਰਜ ਕਰੇਗਾ।
ਮਮਾਪ੍ਯੇਵਂ ਮਤਂ ਦੇਵਾ ਯਥਾ ਮਾਂ ਵਦਥਾਨਘਾਃ। ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਚੇਤਦੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਦੇਵੋ, ਮੇਰਾ ਵੀ ਇਹੀ ਵਿਚਾਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਜੇ ਇਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਸੰਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗੀ।
ਜਾਤਾਨ੍ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਸ੍ਵਾਨਪ੍ਸੁ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਂ ਵੈ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ। ਯਥਾ ਨਚਿਰਕਾਲਂ ਨੋ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਲੋਕਗੇ
ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਵੋ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਭਿਂ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਣਾ ਤੇਨ ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੋਚਯ ਚਾਸ਼ੁ ਨਃ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਸਮਝ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ, ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਚਾਹਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋ ਗਏ; ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਮੁਕਤ ਕਰ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍। ਨਾਸ੍ਯ ਮੋਘਃ ਸਙ੍ਗਮਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਹੇਤੋਰ੍ਮਯਾ ਸਹ
ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗੀ। ਉਸ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਤੁਰੀਯਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮੋ ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯੈਕੈਕਸ਼ੋ ਵਯਮ੍। ਤੇਨ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਚੇਪ੍ਸਿਤਃ
ਅਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਾਂਗੇ; ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਸਨ੍ਤਤਿਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤੀਪੋ ਰਾਜਾऽऽਸੀਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤਃ ਸਦਾ। ਨਿषਸਾਦ ਸਮਾ ਬਹ੍ਵੀਰ੍ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਗਤੋ ਜਪਨ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਬੈਠਾ ਰਹਿਆ, ਜਪ ਕਰਦਾ।
ਤਸ੍ਯ ਰੂਪਗੁਣੋਪੇਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀ। ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਲਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਭਨੀਯਤਮਾਕृਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ, ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਆਕਰਸ਼ਕ ਸੁਰਤ ਵਾਲੀ।
ਅਧੀਯਾਨਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸ਼ਾਲਸਙ੍ਕਾਸ਼ਮੂਰੁਂ ਭੇਜੇ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਜਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਸੋਚਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ, ਸਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਰਾਣੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਪ੍ਰਤੀਪਸ੍ਤੁ ਮਹੀਪਾਲਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। `ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਦਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍।' ਕਰੋਮਿ ਕਿਂ ਤੇ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਯਤ੍ਤੇऽਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਪਰ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ—'ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਕਾਮਯੇ ਰਾਜਨ੍ਭਜਮਾਨਾਂ ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਮ੍। ਤ੍ਯਾਗਃ ਕਾਮਵਤੀਨਾਂ ਹਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ
'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਨਾਹਂ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਕਾਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛੇਦਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਨ ਚਾਸਵਰ੍ਣਾਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਮੇ ਵ੍ਰਤਮ੍
'ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀ ਦੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਹੈ।'
ਯਃ ਸ੍ਵਦਾਰਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਾਰਕ੍ਯਾਂ ਸੇਵਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍। ਨਿਰਯਾਨ੍ਨੈਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
'ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦ ਤਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।'
ਨਾਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਯਸ੍ਮਿ ਨਾਗਮ੍ਯਾ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਚ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍। ਭਜਨ੍ਤੀਂ ਭਜ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
'ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਗਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣਾ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦਿਵਯ ਕੁੜੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤ।'
ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਮੇਤਤ੍ਤੁ ਯਨ੍ਮਾਂ ਚੋਦਯਸਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਅਨ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਂ ਮਾਂ ਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ਧਰ੍ਮਵਿਪ੍ਲਵਃ
'ਇਹ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੂਰੁਂ ਮੇ ਤ੍ਵਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਟਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ। ਅਪਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਭੀਰੁ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯੇਤਦਾਸਨਮ੍
'ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੱਜੀ ਰਾਣੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈਂ; ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਇਹ ਥਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਹੈ।'
ਸਵ੍ਯੋਰੁਃ ਕਾਮਿਨੀਭੋਗ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਨਾਚਰਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਯਿ ਕਾਮਂ ਵਰਾਙ੍ਗਨੇ
ਮੇਰਾ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਸ੍ਨੁषਾ ਮੇ ਭਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍। ਸ੍ਨੁषਾਪਕ੍ਸ਼ਂ ਹਿ ਵਾਮੋਰੁ ਤ੍ਵਮਾਗਮ੍ਯ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਵਧੂ ਬਣ ਜਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ। ਖੱਬੀ ਪੈਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਵਧੂ ਦਾ ਪੱਖ ਲਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮਪ੍ਯਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਂਯੁਜ੍ਯੇਯਂ ਸੁਤੇਨ ਤੇ। ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਭਜਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਂ ਭਾਰਤਂ ਕੁਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵਾਂ। ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਯੂਯਂ ਪਰਾਯਣਮ੍। ਗੁਣਾ ਨ ਹਿ ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ।
ਕੁਲਸ੍ਯ ਯੇ ਵਃ ਪ੍ਰਥਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਸਾਧੁਤ੍ਵਮਥੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਮਯੇਨੇਹ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਆਚਰੇਯਂ ਚ ਯਦ੍ਵਿਭੋ
ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਚੰਗਿਆਈ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੈਅ ਹੋਏ ਵਾਅਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨ ਮੀਮਾਂਸੇਤ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍। ਏਵਂ ਵਸਨ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰੇ ਤੇ ਵਰ੍ਧਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਤਿਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਨਾ ਕਰੇ। ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਧਾਵਾਂਗਾ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। `ਅਦृਸ਼੍ਯਾ ਰਾਜਸਿਂਹਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ ਸਾऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਈ। ਰਾਜਾ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।
ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵੈ ਸ ਰਾਜਾ ਤਦਧਾਰਯਤ੍। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤੀਪਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ
ਰਾਜਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਤੀਪ ਰਾਜਾ—