ਨੈਵ ਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧੁਰ੍ਭੀਤਾ ਵਦਤੋਰਾਵਯੋਰ੍ਵਚਃ । ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਰਵਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ; ਜਦ ਉਹ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਘਟੋਤ੍ਕਚੇਨ ਸਹਿਤਾਃ ਸਿਂਹਨਾਦਾਨ੍ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ । ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਨ੍ਨੇਦਿਰੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਘਟੋਤਕਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੇ; ਸਾਂਖ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜੀਆਂ।
ਏਵਂ ਤਵ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹੈਡਿਮ੍ਬੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸੂਰ੍ਯਾਸ੍ਤਮਨਵੇਲਾਯਾਂ ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਂ ਵਿਦ੍ਰੁਤਂ ਦਿਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ, ਹਿਡਿੰਬ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਤੋੜ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਭਜਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਤਿ ਸਂਕ੍ਰਨ੍ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਦਾ। `ਪਰਾਜਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਨਾਮृष੍ਯਤ ਪਰਂਤਪਃ।' ਗਾਙ੍ਗੇਯਮੁਪਸਂਗਮ੍ਯ ਵਿਨਯੇਨਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ; ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ। ਘਟੋਤ੍ਕਚਸ੍ਯ ਵਿਜਯਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਦੱਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ—ਘਟੋਤਕਚ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹਾਰ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਭੀष੍ਮਂ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਭਵਨ੍ਤਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਂ ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹ । ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਘੋਰਃ ਸਮਾਰਬ੍ਧੋ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਪਿਤਾਮਾ, ਮੈਂ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਾ ਮਮ। ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਤਵ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਰਂਤਪ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਗਿਆਰਾਂ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਫੌਜ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਸੋऽਹਂ ਭਰਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਭੀਮਸੇਨਪੁਰੋਗਮੈਃ । ਘਟੋਤ੍ਕਚਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਯੁਧਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਘਟੋਤਕਚਾ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਨ੍ਮੇ ਦਹਤਿ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੁष੍ਕਵृਕ੍ਸ਼ਮਿਵਾਨਲਃ । ਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਰਂਤਪ
ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਪਸ਼ਦਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹ । ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਤਨ੍ਮੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਮਾਰਾਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ। ਹੇ ਅਜਿੱਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਵਚੋ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੌਰਵ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਵਰ੍ਤਿਤਵ੍ਯਂ ਪਰਂਤਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਕੌਰਵ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਆਤ੍ਮਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਾਸ੍ਵਰਿਨ੍ਦਮ। ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਸਂਗ੍ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਦਾऽਨਘ
ਹੇ ਪੁੱਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੰਗ ਕਰ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਵਾ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਅਨ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਪਾਲੈ ਰਾਜਾ ਰਾਜਾਨਮृਚ੍ਛਤਿ
ਚਾਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਜਮ ਦੋਵਾਂ, ਭੀਮਸੇਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਹੋਣ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਹੀ ਟਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਹੈਡਿਮ੍ਬੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ। ਅਹਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਸਾਤ੍ਵਤਃ। ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵृषਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਪਰ ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਹਿਡਿੰਬਾ ਦੇ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਨਾ ਕਰ। ਮੈਂ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸਾਤਵਤ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਸ਼ਲਿਆ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਸੇਨ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਵਿਕਰਨ—
ਸ਼ੇषਾਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਤੇ ਹੋਰ ਤੇਰੇ ਭਰਾ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨਗੇ।
ਰੌਦ੍ਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਯਦਿ ਤੇ ਹृਚ੍ਛਯੋ ਮਹਾਨ੍ । ਅਯਮਾਗਚ੍ਛਤੁ ਰਣਂ ਤਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਦੁਰ੍ਮਤੇਃ
ਜੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਆਵੇ।
ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਮਹੀਪਾਲਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਸਮੋ ਯੁਧਿ । ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਂ ਭਗਦਤ੍ਤਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭਗਦੱਤ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ—ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਾਜਾ ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਹਾਰਾਜ ਹੈਡਿਮ੍ਬਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ, ਵਾਕ-ਕਲਾ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਹਿਡਿੰਬਾ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਉਸ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ।'
ਵਾਰਯਸ੍ਵ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤੋ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣਂ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਾਰਕਂ ਪੁਰਾ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਰੋਕ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਸੀ।
ਤਵ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਕ੍ਰਮਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪ । ਸਮਾਗਮਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਪੁਰਾऽਭੂਦਮਰੈਃ ਸਹ
ਤੇਰੇ ਅਸਲੀਹੇ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਜੰਗ, ਇਹ ਸਭ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪ੍ਰਤਿਯੋਦ੍ਧਾ ਮਹਾਹਵੇ । ਸ੍ਵਬਲੇਨਾਵृਤੋ ਗਚ੍ਛ ਜਹਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਜਾ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਪृਤਨਾਪਤੇਃ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਪਰਾਨਭਿਮੁਖਕੋ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲ ਸਿੰਘ-ਗਰਜ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਮਿਵ ਤੋਯਦਮ੍ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਜਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਰਥੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਮੋੜ ਗਏ।
ਭੀਮਸੇਨੋऽਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ । ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਃ ਸਤ੍ਯਧृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਭੀਮਸੇਨ, ਅਭਿਮਨਯੂ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਘਟੋਤਕਚਾ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਸਤਯਧ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵ, ਹੇ ਭਾਰਤ—
ਚੇਦਿਪੋ ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਧਿਪਤਿਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੇਨ ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਗਦਤ੍ਤੋऽਪ੍ਯੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਚੇਦੀਪ, ਵਸੁਦਾਨ ਅਤੇ ਦਸ਼ਾਰਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਗਦੱਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਨਕਮ੍। ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਭਗਦਤ੍ਤੇਨ ਯਮਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਭਗਦੱਤ ਵਿਚ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥਿਭਿਰ੍ਬਾਣਾ ਭੀਮਵੇਗਾਃ ਸੁਤੇਜਨਾਃ । ਤੇ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਨਾਗੇषੁ ਚ ਰਥੇषੁ ਚ
ਰਥਾਂ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਤੀਰ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਾਗਾ ਵਿਨੀਤਾ ਹਸ੍ਤਿਸਾਦਿਭਿਃ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਨਿਪੇਤੁਰਭੀਤਵਤ੍
ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਡਰ-ਭੈਤੋਂ ਰਹਿਤ ਟਕਰਾਏ।